Automatically translated.View original post

The legend of chicken rice. The Monanyan Riverside Hotel is very delicious.

Today I want to eat chicken rice. Think of this as the first place. The legendary chicken rice. Packy came to eat at the branch of the Mondun Riverside Hotel. The atmosphere inside the hotel is very classic. Think of the old parents' hotel, beautiful, classic, Thai. I like it very much.

The view is next to the Chao Phraya River. Eat to the view. Very good. The taste of chicken rice is delicious, rich in rumor. The chicken meat is soft, bouncy. The rice is made out to crumble, not too greasy. It can't stop eating. Eat with the broth is very slippery. The taste of the soup is not too salty. And the dipping sauce is very delicious. Everything is perfect.

The satay pork menu is delicious. The grilled is ripe, fragrant, good, the meat is not dry, and the taste is not sweet. Pakey does not like to eat sweet satay pork. This is very good. The dipping sauce is fragrant, the taste is not too strong. Very delicious.

Overall, I like both the taste and the atmosphere. People are not busy. Packy goes to weekdays. There are a lot of seats. No need to reserve a table. Good care staff, cute talk. Super impressed. Must come back many times.

📍 the Mani Hotel, Riverside.

# Chicken rice, Mana hotel # Chicken rice # Mani Hotel # Chicken rice # Yummy chicken rice

2025/6/26 Edited to

... Read moreāļ™āļ­āļāļˆāļēāļāļ‚āđ‰āļēāļ§āļĄāļąāļ™āđ„āļāđˆāļ—āļĩāđˆāļ‚āļķāđ‰āļ™āļŠāļ·āđˆāļ­āļ‚āļ­āļ‡āđ‚āļĢāļ‡āđāļĢāļĄāļĄāļ“āđ€āļ‘āļĩāļĒāļĢ āļĢāļīāđ€āļ§āļ­āļĢāđŒāđ„āļ‹āļ”āđŒāđāļĨāđ‰āļ§ āđ€āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļĢāļēāļ„āļēāļāđ‡āđ€āļ›āđ‡āļ™āļŠāļīāđˆāļ‡āļ—āļĩāđˆāļŦāļĨāļēāļĒāļ„āļ™āļŠāļ‡āļŠāļąāļĒ āļ­āļĒāļēāļāļšāļ­āļāļ§āđˆāļēāđ€āļĄāļ™āļđāļ™āļĩāđ‰āļ—āļĩāđˆāļ™āļĩāđˆāļĢāļēāļ„āļēāļŠāļĄāđ€āļŦāļ•āļļāļŠāļĄāļœāļĨ āđ€āļŦāļĄāļēāļ°āļāļąāļšāļ„āļļāļ“āļ āļēāļžāļ§āļąāļ•āļ–āļļāļ”āļīāļšāđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļšāļĢāļīāļāļēāļĢāļ—āļĩāđˆāđ„āļ”āđ‰āļĢāļąāļš āđāļĄāđ‰āļˆāļ°āđ€āļ›āđ‡āļ™āļĢāđ‰āļēāļ™āđƒāļ™āđ‚āļĢāļ‡āđāļĢāļĄāļŠāļ·āđˆāļ­āļ”āļąāļ‡ āđāļ•āđˆāļĢāļēāļ„āļēāđ„āļĄāđˆāđ„āļ”āđ‰āļŠāļđāļ‡āđ€āļāļīāļ™āđ„āļ›āđ€āļŦāļĄāļ·āļ­āļ™āļĢāđ‰āļēāļ™āļŦāļĢāļđāļĢāļ°āļ”āļąāļšāđ€āļ”āļĩāļĒāļ§āļāļąāļ™ āļœāļĄāđ€āļ­āļ‡āđ„āļ”āđ‰āđ„āļ›āļĨāļ­āļ‡āļ—āļēāļ™āļ—āļĩāđˆāļ™āļĩāđˆāļŦāļĨāļēāļĒāļ„āļĢāļąāđ‰āļ‡āđƒāļ™āļŠāđˆāļ§āļ‡āļ§āļąāļ™āļ˜āļĢāļĢāļĄāļ”āļē āđ‚āļ”āļĒāļŠāđˆāļ§āļ™āđƒāļŦāļāđˆāļĢāļēāļ„āļēāđ€āļĢāļīāđˆāļĄāļ•āđ‰āļ™āđ„āļĄāđˆāđāļžāļ‡āļˆāļ™āđ€āļāļīāļ™āđ„āļ› āđāļĨāļ°āļšāļēāļ‡āļŠāđˆāļ§āļ‡āļĄāļĩāđ‚āļ›āļĢāđ‚āļĄāļŠāļąāđˆāļ™āļŠāđˆāļ§āļĒāđƒāļŦāđ‰āļ„āļļāđ‰āļĄāļāļ§āđˆāļēāļ™āļĩāđ‰ āļšāļĢāļĢāļĒāļēāļāļēāļĻāđƒāļ™āļĢāđ‰āļēāļ™āļāđ‡āđ€āļŦāļĄāļēāļ°āļāļąāļšāļ™āļąāđˆāļ‡āļŠāļīāļĨāļĨāđŒāļŦāļĢāļ·āļ­āļ—āļēāļ™āđāļšāļšāļŠāđˆāļ§āļ™āļ•āļąāļ§ āļĄāļĩāļ—āļĩāđˆāļ™āļąāđˆāļ‡āļāļ§āđ‰āļēāļ‡āļ‚āļ§āļēāļ‡ āļžāļ™āļąāļāļ‡āļēāļ™āļšāļĢāļīāļāļēāļĢāļ”āļĩ āđƒāļŠāđˆāđƒāļˆāļĨāļđāļāļ„āđ‰āļēāļ—āļļāļāļĢāļ°āļ”āļąāļš āļŠāļģāļŦāļĢāļąāļšāļ„āļ™āļ—āļĩāđˆāļ­āļĒāļēāļāļĨāļ­āļ‡āđ€āļĄāļ™āļđāļ­āļ·āđˆāļ™āđ† āļ—āļĩāđˆāļĢāđ‰āļēāļ™āļĒāļąāļ‡āļĄāļĩāļŦāļĄāļđāļŠāļ°āđ€āļ•āđŠāļ°āļĢāļŠāļŠāļēāļ•āļīāļ”āļĩ āļ™āđ‰āļģāļˆāļīāđ‰āļĄāļŦāļ­āļĄāļ–āļąāđˆāļ§ āļĢāļŠāđ„āļĄāđˆāļŦāļ§āļēāļ™āđ€āļāļīāļ™āđ„āļ› āļ™āļ­āļāļˆāļēāļāļ™āļĩāđ‰āļĒāļąāļ‡āļĄāļĩāļ™āđ‰āļģāļ‹āļļāļ›āļāļĨāļĄāļāļĨāđˆāļ­āļĄāļ—āļĩāđˆāļŠāđˆāļ§āļĒāđ€āļžāļīāđˆāļĄāļ„āļ§āļēāļĄāļ­āļĢāđˆāļ­āļĒāđ€āļĄāļ·āđˆāļ­āļ—āļēāļ™āļāļąāļšāļ‚āđ‰āļēāļ§āļĄāļąāļ™āđ„āļāđˆ āļ—āļģāđƒāļŦāđ‰āļĄāļ·āđ‰āļ­āļ™āļąāđ‰āļ™āđ€āļ›āđ‡āļ™āļ›āļĢāļ°āļŠāļšāļāļēāļĢāļ“āđŒāļ—āļĩāđˆāļ„āļĢāļšāļ–āđ‰āļ§āļ™āđāļĨāļ°āļ™āđˆāļēāļˆāļ”āļˆāļģ āļ–āđ‰āļēāđƒāļ„āļĢāļāļģāļĨāļąāļ‡āļ§āļēāļ‡āđāļœāļ™āļ§āđˆāļēāļˆāļ°āđ„āļ›āļĨāļ­āļ‡āļ‚āđ‰āļēāļ§āļĄāļąāļ™āđ„āļāđˆāđƒāļ™āļšāļĢāļĢāļĒāļēāļāļēāļĻāļĢāļīāļĄāđāļĄāđˆāļ™āđ‰āļģāđ€āļˆāđ‰āļēāļžāļĢāļ°āļĒāļē āđ‚āļĢāļ‡āđāļĢāļĄāļĄāļ“āđ€āļ‘āļĩāļĒāļĢ āļĢāļīāđ€āļ§āļ­āļĢāđŒāđ„āļ‹āļ”āđŒ āļ–āļ·āļ­āđ€āļ›āđ‡āļ™āļ•āļąāļ§āđ€āļĨāļ·āļ­āļāļ—āļĩāđˆāļ”āļĩāļĄāļēāļ āđ„āļ”āđ‰āļ—āļąāđ‰āļ‡āļ§āļīāļ§āļŠāļ§āļĒ āļšāļĢāļĢāļĒāļēāļāļēāļĻāļŠāļ‡āļš āđāļĨāļ°āļ­āļēāļŦāļēāļĢāļ­āļĢāđˆāļ­āļĒāļ—āļĩāđˆāļ—āļģāđƒāļŦāđ‰āļŸāļīāļ™āļˆāļ™āļ­āļĒāļēāļāļāļĨāļąāļšāđ„āļ›āļ‹āđ‰āļģāļ­āļĩāļāđāļ™āđˆāļ™āļ­āļ™