ในชีวิตจริง เรามักจะติดอยู่กับการดูแลและรักคนอื่นมากเกินไปจนละเลยตัวเองไปหลายครั้ง เคยไหมที่เรารู้สึกเหมือนกำแพงใจของเราค่อยๆ สูงขึ้น เพราะเจ็บปวดจากการที่คนที่เรารักไม่เคยอยู่เคียงข้างจริงๆ เรื่องนี้ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่าการรักตัวเองเป็นสิ่งจำเป็นมาก วันหนึ่งผมตระหนักว่าการมัวแต่เอาใจใส่คนอื่นโดยลืมที่จะดูแลความรู้สึกตัวเอง ทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวและร้าวรานกว่าเดิม การสร้างกำแพงใจขึ้นมาอาจจะเป็นวิธีป้องกันความเจ็บปวด แต่มันก็ทำให้เราห่างไกลจากความสุขที่แท้จริงเช่นกัน ผมจึงเริ่มทดลองปรับทัศนคติ เปลี่ยนจากการพยายามรักคนอื่นอย่างเต็มที่ ไปสู่การส่งเสริมความสัมพันธ์ที่เคารพตัวเองและความต้องการของตัวเองมากขึ้น การรักตัวเองไม่ได้หมายความว่าเราจะหยุดรักคนอื่น แต่มันคือการรักษาความสมดุล เพื่อไม่ให้ตัวเองเจ็บปวดซ้ำซาก ถ้าคุณรู้สึกเหมือนอยู่คนเดียว หรือว่าความรักที่ให้ไปไม่ได้รับการตอบแทน ลองหยุดพักและทบทวนความสัมพันธ์ และสำรวจตัวเองดูว่าคุณให้เวลากับตัวเองมากน้อยเพียงใด เพราะจริงๆ แล้วความรักที่สำคัญที่สุดคือการรักตัวเองก่อน จากนั้นโลกภายนอกจะเริ่มเปลี่ยนแปลงและเข้าใจคุณมากขึ้น