หลายครั้งที่ผมได้ลองฟังเพลงเฮาส์ในบรรยากาศปาร์ตี้หรือคลับ ผมก็รู้สึกว่าจังหวะและเสียงที่กระตุ้นนั้นช่วยให้ผ่อนคลายและมีพลัง แต่เมื่อเปรียบเทียบกับหมอลำซึ่งเป็นดนตรีพื้นบ้านที่มีความลึกซึ้งทางวัฒนธรรมและข้อความที่สื่อถึงชีวิตประจำวันของชาวอีสาน กลับทำให้ผมหยุดฟังและไตร่ตรองถึงเรื่องราวต่าง ๆ มากขึ้น ในฐานะคนที่ชอบฟังเพลงทั้งสองสไตล์ ผมรู้สึกว่าเสียงในหัวที่หมอลำสร้างขึ้นคือความรู้สึกอบอุ่น มีอารมณ์ขันและเป็นตัวแทนของบ้านบ้าน อันเป็นสิ่งที่ไม่ได้พบในเพลงเฮาส์ที่เน้นความทันสมัยและจังหวะเต้นแรง ๆ สำหรับใครที่อยู่ไกลบ้าน เช่น ชาวสกลนครที่ไปใช้ชีวิตหรือท่องเที่ยวในสเปน การฟังเสียงเพลงหมอลำจะเป็นเหมือนการกลับบ้านทางใจ ในขณะที่เพลงเฮาส์อาจจะเป็นสื่อกลางในการเชื่อมต่อกับโลกกว้างและสังคมปัจจุบัน การผสมผสานหรือการยอมรับการฟังทั้งสองแนวนี้ทำให้ผมเห็นคุณค่าในความหลากหลายของวัฒนธรรมดนตรีที่สวยงาม ซึ่งไม่จำเป็นต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่สามารถสนุกและเข้าใจในแต่ละสไตล์ได้อย่างลงตัว