Huh....Tomorrow, work.

บางทีประโยคที่ได้ยินแล้วใจหวิวที่สุดคือ “พรุ่งนี้ทำงาน” โดยเฉพาะตอนกำลังอยู่ในที่ที่บรรยากาศดีมากๆ อย่างเชียงคาน ฉันเคยยืนมองทิวทัศน์ริมแม่น้ำโขงช่วงพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีส้มไล่เฉดไปบนผิวน้ำ มีภูเขาเป็นฉากหลัง ลมเย็นๆ พัดผ่านต้นไม้ริมน้ำ แล้วสมองก็เด้งเตือนขึ้นมาว่า…พรุ่งนี้ต้องกลับไปทำงานจริงๆ แต่พอคิดอีกมุม โมเมนต์แบบนี้แหละที่ช่วย “รีเซ็ตใจ” ให้พร้อมกลับไปลุยงานได้แบบไม่หมดไฟ ถ้าใครกำลังเจออาการ Sunday blues หรือกลับจากทริปแล้วหดหู่ ลองทำ 5 อย่างนี้ก่อนนอน คืนก่อนเริ่มงานจะเบาลงมาก 1) ปิดทริปด้วยการ “เก็บความทรงจำ” สั้นๆ ฉันจะเลือก 3 รูปที่ชอบที่สุด (เช่น รูปวิวแม่น้ำโขงตอนตะวันตก) แล้วเขียนแคปชันสั้นๆ ว่าวันนี้รู้สึกยังไง แค่นี้ก็เหมือนปิดเล่มทริปให้จบ ไม่ค้างคา 2) เตรียมของทำงานให้เสร็จก่อนเข้านอน จัดกระเป๋า เสื้อผ้า บัตรพนักงาน ชาร์จแบต ทำให้เช้าวันรุ่งขึ้นไม่ต้องวิ่งวุ่น ยิ่งเราจัดการสิ่งเล็กๆ ได้ ความกังวลเรื่อง “พรุ่งนี้ทำงาน” จะลดลงแบบเห็นได้ชัด 3) ตั้งเป้าหมาย “เบาๆ” แค่ 1 อย่างสำหรับวันแรก วันแรกหลังหยุดยาวอย่าอัดแน่น ฉันจะตั้งแค่ว่าเช็กอีเมลให้ครบ หรือเคลียร์งานด่วน 1 เรื่องพอ ทำได้จริงแล้วรู้สึกคุมชีวิตได้ 4) เผื่อเวลาเดินทางและเวลาเช้าเพิ่ม 15–30 นาที การเร่งรีบทำให้วันแรกพังง่ายมาก ถ้าตื่นเผื่อเวลา จะมีช่วงหายใจลึกๆ เหมือนตอนยืนรับลมที่เชียงคาน 5) เก็บ “พลังจากวิว” ไว้ใช้ในวันทำงาน ฉันชอบตั้งรูปพระอาทิตย์ตกริมโขงเป็นวอลเปเปอร์ หรือบันทึกเป็นสตอรี่ไฮไลต์ เวลาเครียดๆ เปิดดูแล้วจะนึกถึงความสงบตรงนั้นได้ทันที สุดท้าย…การต้องกลับไปทำงานไม่ใช่จุดจบของความสุข มันคือการพกความสุขจากทริปกลับไปด้วยต่างหาก ถ้าใครกำลังคิดว่า “ห๊ะ…พรุ่งนี้ทำงาน” ลองให้ตัวเองได้ซึมซับบรรยากาศดีๆ อีกนิด แล้วค่อยกลับไปเริ่มใหม่แบบใจเต็มขึ้นนะ