Do you know!? Big Thai native dessert that is near lost!😋🚨

ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “ขนมฮาละหว่า” หรือ “ขนมไทยใหญ่” แล้วงง ๆ ว่ามันคืออะไร เราเคยเป็นเหมือนกันค่ะ พอได้ไปแถวแม่สอดถึงรู้ว่ามีขนมพื้นเมืองของชาวไทยใหญ่หลายอย่างที่อร่อยมาก แต่คนทำเริ่มน้อยลง เลยกลายเป็นของหาทานยากแบบที่ต้อง “ตั้งใจไป” ถึงจะได้กิน ฮาละหว่า (บางคนเขียน ฮาละหว่า) ที่เราเจอจะหน้าตาคล้ายขนมเปลือกบาง ๆ ห่อไส้ไว้ข้างใน กัดแล้วจะได้ความนุ่มหนึบ มีความหวานกำลังดี ไม่ได้หวานแสบคอ จุดเด่นคือกลิ่นหอม ๆ แบบขนมโบราณ กินแล้วรู้สึกเหมือนขนมงานวัดสมัยเด็ก แต่หน้าตาแปลกใหม่กว่า สำหรับคนที่กลัวว่าจะ “แปลกลิ้น” เราว่ามือใหม่เริ่มได้ค่ะ เพราะรสไม่แรงเกินไป อีกตัวที่อยากให้ลองคู่กันคือ “เส่งเผ่” ลักษณะคล้ายข้าวเหนียวมูน แต่จะหนึบกว่าและหอมกะทิชัดมาก ๆ เนื้อสัมผัสจะออกแน่น ๆ เคี้ยวเพลิน ใครชอบข้าวเหนียวมูนหรือขนมที่มีความกะทิหอม ๆ น่าจะถูกใจ ข้อดีคือกินแล้วอิ่มพอดี ๆ เหมาะกับซื้อเป็นของว่างระหว่างเที่ยว ทริคเล็ก ๆ ถ้าจะไปตามรอยที่แม่สอด: แนะนำไปเช้าหน่อยหรือโทรถามก่อน (ถ้าหาช่องทางติดต่อร้านได้) เพราะขนมแบบนี้ทำเป็นรอบ ๆ และหมดไวจริง ตอนเราไปก็มีคนท้องถิ่นมาซื้อเรื่อย ๆ เลย เหมือนเป็นขนมประจำถิ่นที่คนแถวนี้คุ้นเคยกันอยู่แล้ว ส่วนเรื่องการซื้อกลับ เราแนะนำให้แยกกล่องหรือขอแพ็กให้แน่นนิดนึง เพราะขนมเนื้อหนึบ ๆ ถ้าโดนกระแทกอาจเสียทรงได้ และถ้าจะกินให้อร่อย เราชอบกินตอนอุณหภูมิห้องมากกว่าตอนเย็นจัด ๆ กลิ่นกะทิจะชัดกว่า สุดท้าย ใครที่เข้ามาเพราะคีย์เวิร์ดอย่าง “น้องขนมผิง vk” หรือ “ขนมผิง vk” ขอบอกตรง ๆ ว่าโพสต์นี้เน้นรีวิวขนมไทยใหญ่สายพื้นเมืองอย่างฮาละหว่าและเส่งเผ่ค่ะ แต่ถ้าชอบแนวขนมหาทานยากเหมือนกัน รับรองว่าลองแล้วสนุกแน่นอน ได้เปิดโลกขนมท้องถิ่นจริง ๆ