Don't judge anyone...
By hearing or listening to one side.
พอเห็นประโยค “แนทเกศรินคว้า 2 เหรียญทอง” โผล่ขึ้นมาในฟีด เรารู้สึกดีใจแทนแบบบอกไม่ถูกเลยค่ะ มันเป็นโมเมนต์ที่ทำให้คิดว่า “ความสำเร็จ” ที่เราเห็นเป็นแค่ปลายทาง แต่ระหว่างทางอาจมีเรื่องราวที่คนข้างนอกไม่รู้เยอะมาก หลายครั้งเราเผลอตัดสินคนจาก “ความข้างเดียว” เช่น ได้ยินว่าเขาซ้อมน้อยบ้าง เก่งเพราะดวงบ้าง หรือมีคนเล่าอะไรไม่ดีมาแค่ประโยคสองประโยค แล้วเราก็เอา “ไม้บรรทัดของตัวเอง” ไปวัดความดีชั่วของเขาทันที ทั้งที่จริงๆ ทุกคนมีบริบท มีวันที่ล้ม มีวันที่พลาดกันได้เสมอ แม้แต่ตัวของเราเองก็ยังเคยพลาด สำหรับเรา ข่าวนักกีฬาคว้าเหรียญทอง (อย่างกรณีแนทเกศริน) เป็นตัวเตือนที่ดีว่า ก่อนจะพูดหรือคอมเมนต์อะไรเกี่ยวกับใคร ลองหยุดนิดหนึ่งแล้วถามตัวเองว่า 1) เรารู้ข้อเท็จจริงครบหรือยัง หรือแค่ได้ยินต่อๆ กันมา 2) ถ้าเราเป็นเขา เราอยากถูกตัดสินแบบนี้ไหม 3) คำที่เราจะพิมพ์ช่วยให้กำลังใจ หรือเป็นการเหยียบย่ำซ้ำเติมกัน เราเคยอยู่ในจุดที่ทำผิดพลาดแล้วรู้สึกแย่มาก พอมีคนให้โอกาสครั้งหนึ่ง มันเปลี่ยนชีวิตเราไปเลย เลยอินกับประโยคที่ว่า “จงให้โอกาสคนอื่น เสมือนวันที่ตนได้รับโอกาสนั้นเช่นเดียวกัน” มากๆ ถ้าวันนี้คุณกำลังติดนิสัยเผลอตัดสินคน ลองเริ่มง่ายๆ ด้วยการ “ถามมากกว่าฟันธง” และ “เมตตาก่อนคอมเมนต์” ค่ะ ชื่นชมความพยายามของคนที่ทำสำเร็จอย่างแนทเกศรินได้เต็มที่ แต่ก็อย่าลืมว่าเบื้องหลังความสำเร็จอาจมีความกดดัน น้ำตา และการฝึกซ้ำๆ ที่เราไม่เคยเห็น สุดท้ายนี้ ข้อคิดที่อยากฝากคือ เราไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับทุกคน แต่เราสามารถไม่ตัดสินใครด้วยข้อมูลด้านเดียว และเลือกเป็นคนที่ไม่ซ้ำเติมกันได้เสมอ
