The speaker head is very beautiful.
Is there still like this today?
Old train tickets, hand-painted danger signs.
This is the Thai Railway Museum.
At the speaker head train station
Today, walking around in the train station, there are many great photography angles, the main hall and the platform.
And in the museum, I also enjoy walking.
Coordinates 📍 Thai Railway Museum, Loudspeaker Railway Station
# Found Nun, found this # Thai Railway Museum # Speaker Head Train Station # Speaker head
ถ้าใครกำลังหา “หัวลำโพง ถ่ายรูป” แล้วอยากได้ฟีลคลาสสิกแบบรถไฟไทยยุคเก่าๆ เราว่าที่สถานีรถไฟหัวลำโพงยังเป็นโลเคชันที่ถ่ายสนุกมาก โดยเฉพาะวันที่แสงดีๆ ภาพจะได้โทนวินเทจแบบไม่ต้องแต่งเยอะเลย มุมที่เราแนะนำให้เริ่มคือ “ห้องโถงใหญ่” ของสถานี เพราะสถาปัตยกรรมและเส้นโค้งของอาคารทำให้ภาพดูมีมิติ ถ่ายได้ทั้งแบบกว้างให้เห็นความโอ่อ่า หรือยืนชิดกรอบประตู/เสาเพื่อเน้นเส้นนำสายตา ทริคเล็กๆ คือยืนให้คนอยู่ต่ำกว่ากึ่งกลางภาพนิดนึง จะช่วยให้เพดานและโครงสร้างดูเด่นขึ้น อีกโซนที่ถ่ายแล้วได้อารมณ์ “รูปภาพรถไฟไทย” สุดๆ คือบริเวณชานชลา ลองถ่ายแนวเงยให้เห็นหลังคาชานชลาเป็นเส้นยาวๆ หรือถ่ายย้อนแนวรางให้เกิด perspective ยิ่งถ้าเจอป้ายเตือนแนวๆ “อย่าเดินชิดทางรถไฟ” หรือป้ายเก่าๆ จะเพิ่มเรื่องราวในภาพได้ดีมาก (แต่ขอเน้นเรื่องความปลอดภัย อย่าลงไปในเขตรางหรือยืนใกล้เส้นอันตราย) ไฮไลต์ที่หลายคนอาจยังไม่รู้คือ “พิพิธภัณฑ์รถไฟไทย หัวลำโพง” เดินเพลินมากจริงๆ เราชอบพวกตั๋วรถไฟเก่า ป้ายเตือนอันตรายที่วาดด้วยมือ และของสะสมเกี่ยวกับรถไฟไทย บางจุดมีรายละเอียดตัวอักษร/ป้ายชื่อที่ถ่ายโคลสอัพออกมาสวย เหมาะกับสายถ่ายคอนเทนต์แนววินเทจ หรือจะถ่ายเป็นภาพเล่าเรื่อง (storytelling) แบบ 1) โถงใหญ่ 2) ชานชลา 3) ของเก่าในพิพิธภัณฑ์ ก็ทำเป็นอัลบั้มได้เลย เรื่องเวลาแนะนำให้ไปช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ๆ แสงจะนุ่ม ถ่ายคนสวยกว่า และคนไม่แน่นเท่าช่วงเที่ยง ถ้าพกเลนส์ได้ เราว่าเลนส์กว้างเหมาะกับโถงใหญ่ ส่วนเลนส์ระยะกลางเหมาะกับถ่ายป้าย/รายละเอียดในพิพิธภัณฑ์ สรุปคือถ้าอยากได้โลเคชันถ่ายรูปในกรุงเทพที่มีทั้งสถาปัตย์สวยๆ และเรื่องราวของรถไฟไทย หัวลำโพงยังตอบโจทย์มาก โดยเฉพาะใครตั้งใจมาถ่าย “พิพิธภัณฑ์รถไฟไทย” รับรองเดินดูเพลินและได้รูปกลับไปเยอะจริงๆ
