Solo trip แบบไม่ได้ตั้งใจ Ep.1
ถ้าจู่ๆวันนึง คุณมารู้ตัวว่าต้องไปเดินป่าคนเดียว ในเเบบที่ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจจะไปคนเดียวมาก่อน คุณจะทำยังไง ?
นี่คือสิ่งที่ผมเจอ วันนี้จะมาเเชร์ให้ฟังครับ
เเนะนำตัวสักนิด ผมชื่อคาร์มัสนะ 🙏🏻🤍
ต้องเกริ่นก่อนว่าทริปเดินป่าครั้งนี้ เดิมที มัสไม่ได้ตัดสินใจจะไปคนเดียวนะ ในทริปนี้มัสชวนเพื่อนๆไปกัน 3 คน ด้วยความที่เดินป่า เเละเดินทางไกลด้วย การมีเพื่อนไปมันน่าจะอุ่นใจ เเละสนุกมากกว่าการไปคนเดียวเเหละ มัสเเละเพื่อนทั้ง 3 คน พวกเราเลือกป่าที่จะเดินกันหลายที่มาก ๆ เเต่หลังจากการหาข้อมูล สุดท้ายก็มาจบกันที่ คลุยหลวง ดอยจอวาเล ทูเล จังหวัดตาก ด้วยรูทเส้นทางที่น่าสนใจ มีทางชันเเละลาดสลับๆกัน อีกทั้งตลอดเส้นทางยังมีวิวที่โคตรพ่อโคตรเเม่สวยด้วย
(เดี๋ยวเเนบภาพไว้ให้)
ไม่พอนะ เส้นทางการเดินมันน่าตื่นเต้นด้วย นี่จึงเป็นเหตุผลหลักที่มัสกับเพื่อนตัดสินใจจะไปกัน
โดยวันที่เราจะเดินทางไปจังหวัดตากคือวัน พฤหัสที่ 23 มกราคม 2568 เเละเริ่มเดินป่าในช่วงเช้าวันเสาร์ที่ 25 มกราคม 2568 เเละสิ้นสุดการเดินทางวันจันทร์ที่ 27 มกราคม 2568
หลังจากเลือกที่เดินป่ากันได้เเล้ว เราสามคนตัดสินจองทริปกับทัวร์ในกลุ่มเฟสบุ๊คไป โดยที่จะเดินทางกันไปเอง เเละจอยกับพี่ๆทีมทัวร์กันหน้างานเลย
ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะราบรื่นดี ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะ จนกระทั่ง!!! กลางเดือนมกราคม เพื่อนคนเเรก มัสขอตั้งชื่อว่านาย A ละกัน จู่ๆก็มาขอยกเลิก เพราะไปตรงกับธุระส่วนตัว
ความรู้สึกตอนนั้นมัสก็เเอบเฟลนิดๆนะ ที่เพื่อนขอยกเลิกไป จากทริป 3 คนที่น่าสนุก ก็เหลือกันอยู่ 2 คน มัสก็เเอบกังวลนิดๆว่ามันจะรอดไหมวะ 2 คน เเต่ก็เอาวะ 2 คนก็เฟี้ยวได้!!
ผ่านไป 1 สัปดาห์หลังนาย A ขอยกเลิก มัสเเละเพื่อนอีกคน อ่ะคนนี้ตั้งชื่อว่าไรดี นาย B ละกัน ง่ายๆ คิดไม่ออก555 มัสเเละนาย B ก็ได้ใช้เวลาตลอดสัปดาห์นั้นในการเตรียมตัว ซื้อของใช้ต่างๆที่จำเป็นต้องเอาไป
ทุกอย่างเป็นไปด้วยความราบรื่นมากๆ จนมาถึงวันเริ่มเดินทาง มัส นัดรวมตัวกับ นาย B ที่ร้านกาแฟร้านประจำ เวลา 6 โมงตรง เเละหลังจากนั้นเราจะเดินทางไป บขส หมอชิตพร้อมกัน
จำได้ว่าตอนนั้น 5 โมงกว่าเเล้ว มัสก็ยังไม่ได้อัพเดตอะไรจากเพื่อน B เลย ก็เเอบเพนิคเล็กๆ ว่าจะมีอะไรรึเปล่า เเต่ก็นะ พยายามชิลล์ๆ คิดว่าไม่น่ามีอะไรหรอก
ผ่านไป 30 นาที 6 โมงนิดๆ เพื่อนก็ยังไม่มาอีก จู่ๆตอนนั้นมันก็มีความรู้สึกเเปลกๆขึ้นมา เลยพูดติดตลกกับพี่ที่ร้านกาแฟ “น่าจะได้ไปคนเดียวเเน่เลยว่ะทริปนี้” พี่ที่ร้านกาแฟก็ขำ “ไปคนเดียวบันเทิงเลยนะมึง”
เเว๊ปเดียวหลังจากคิดเเบบนั้น เพื่อนคนนี้ก็โทรมา
“เอ้อพี่ ผมกำลังไปละนะ เดี๋ยวกลับไปเอาของแปปนึง เดี๋ยวเจอกันที่ร้านครับ”
หลังจากได้ยินคำนี้ มัสใจชื้นเลย พร้อมละ กูพร้อมเดินทางมาก ใจก็ตื่นเต้น จ ะได้เที่ยวละวุ้ยยย
ไม่นานเพื่อนก็มาถึงที่ร้านกาแฟ เเต่สภาพที่เห็นคือ!!
เพื่อนมาถึงในชุดนักศึกษา ไม่ได้อยู่ในชุดเดินทางเเบบเราเลยสักนิด กระเป๋าเดินทางก็ไม่มี ตอนนั้นก็งง ว่าเอ๊ะทำไมใส่ชุดนี้วะ จะถึงเวลาเดินทางอยู่เเล้วนะ
มัสเลยเดินไปถามเพื่อน “อ้าวไม่เเต่งตัวหรอ หรือเอาชุดไปเปลี่ยน?” เเต่สิ่งที่เพื่อนคนนั้นตอบมาคือ “พี่ ผมคงไม่ได้ไปละว่ะ” วินาทีตอนนั้นที่รู้ว่าเราต้องไปคนเดียว มันเคว้งคว้าง ความรู้สึกมันโหวงมาก ๆ จริง ๆ นะ
เเละความรู้สึกมันต่างจากการเดินทางกลับบ้านคนเดียวมากด้วย เเม่งคนละเรื่องกันเลย เพราะโดยปกติ ที่ที่เราจะเดินทางกลับบ้าน เราคุ้นเคยไง รู้หมดที่ไหนเป็นที่ไหน คุ้นเคยกับผู้คน คุ้นเคยกับสถานที่ เพราะเราเป็นคนในพื้นที่
เเต่พอครั้งนี้ต้องไปคนเดียว เรากลับไม่รู้อะไรเลย เเละไม่รู้ด้วยว่าตลอดการเดินทางคนเดียว เราจะเจออะไรบ้าง
ถ้านึกภาพไม่ออก ลองสมมุติว่าตัวคุณเอง เป็นคนกรุงเทพ หรือเป็นคนเชียงใหม่ก็ได้ ละอยู่ๆคุณก็ต้องเดินทางไปเที่ยวยะลา ไปนราธิวาสคนเดียวเเบบไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาก่อน คุณจะรู้สึกไง ??!!
สมองตอนนั้นมัสคิดเยอะ คิดมากไปหมด เพราะทริปนี้มัสไม่ได้คิดเตรียมตัวที่จะต้องไปคนเดียวเลย เเละไม่รู้ด้วยซ้ำว่า การไปคนเดียวในครั้งนี้ มัสจะเจอกับอะไรบ้าง จะรอดไหม จะไหวรึเปล่า
ตอนนั้นก็ยังไม่ได้บอกที่บ้านด้วย เพราะมั่นใจมาก ถ้าบอกว่าไปคนเดียว มีหวังโดนยกเลิกทริปนี้เเน่ๆ เลยเลือกไม่บอกใครก่อน (เด็กดื้อมาก ขอโทษคับ ก็อยากไปอ้าาาาา)
เวลาก็เดินผ่านไปเรื่อย ๆ รถทัว ร์ที่จองออก 2 ทุ่มตรง เเต่ตอนนั้น จะ 6โมง 40 เเล้ว มีเวลาคิดเเละตัดสินใจไม่มาก เอาไง ไป ไม่ไป ?? คิดวนซ้ำๆ
เลยเดินกลับเข้าไปในร้านกาแฟ พี่ที่ร้านกาแฟก็ถามขึ้นมา “เอ้าทำไม เกิดไรขึ้น เพื่อนเคนเซิลหรอ” นี่ก็หน้าเครียดเลยจ้า เหมือนคนอมทุกข์มา 20ปี ป่วยเป็นซึมเศร้าขั้นรุนเเรง 5555
พี่ที่ร้านกาแฟเลยเดินมาคุยละช่วยเราตัดสินใจ พี่คนนั้นไม่ได้พูดอะไรกับเรามาก พูดมาเเค่ว่า “ยูต้องไปว่ะ ไม่รู้นะ เเต่ยูต้องไป”
รวมไปถึงตอนนั้นมัสก็ได้ทักไปหาฟร้อนที่เป็นเพื่อนสนิทด้วย เผื่อจะช่วยเราตัดสินใจได้บ้าง เลยเล่าเหตุการ์ณทั้งหมดให้เพื่อนฟัง เเล้วเพื่อนก็ตอบมาสั้นๆว่า “ก็ลองทำอะไรคนเดียวบ้าง”
คำตอบสั้นๆเเค่นั้นทำให้เราตัดสินใจได้ง่ายขึ้นเยอะเลย มัสเลยตัดสินใจหยิบกระเป๋าเเบกเป้เดินทางไป บขส หมอชิต
เริ่มต้น Solo trip เเบบไม่ได้ตั้งใจ
รออ่าน Ep.2 กันนะครับ บอกเลยว่า Ep นี้บันเทิงสุดๆ เเต่ละอย่างสองอย่างที่มัสเจอนี่ คือมีท้ออะ เดินทางผิดที่เอย โดนหลอกเอย 😩
นอกจากการเตรียมตัวเรื่องอุปกรณ์และเส้นทางเดินป่าแล้ว การเตรียมใจสำหรับการ Solo trip แบบไม่ได้ตั้งใจเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะบางครั้งเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นได้ เช่น เพื่อนร่วมทริปยกเลิกกะทันหัน หรือสถานการณ์ที่ทำให้ต้องไปคนเดียวโดยปริยาย ผมเองก็ประสบเหตุการณ์นี้ และอยากมาแบ่งปันประสบการณ์ตรงจากใจว่าการเดินป่าคนเดียวครั้งแรกนั้น ให้เตรียมตัวอย่างไรให้ปลอดภัยและสนุกได้ สิ่งแรกคือการเตรียมอุปกรณ์ที่จำเป็นให้ครอบคลุม เช่น เป้สะพายหลังที่มีความจุเหมาะสมอย่างรุ่นที่ผมใช้ Weikani 60L ซึ่งช่วยเก็บของได้เยอะและสะดวก นอกจากนี้ควรศึกษาข้อมูลเส้นทางให้ละเอียด หาแผนที่หรือแอปเดินป่าที่เชื่อถือได้ และแจ้งแผนการเดินทางกับคนในครอบครัวหรือเพื่อนสนิท เพื่อความปลอดภัย ในด้านจิตใจ แม้จะรู้สึกเหงาหรือกังวล แต่การเปิดใจรับประสบการณ์ใหม่และเรียนรู้จากการเผชิญกับความท้าทาย จะทำให้เราเติบโตขึ้นมาก สุดท้าย อย่าลืมเตรียมใจสำหรับเหตุการณ์ไม่คาดคิดและมีแผนสำรอง เช่น เบอร์ติดต่อฉุกเฉิน หรือการใช้ทริปกับกลุ่มทัวร์ที่เราสามารถจอยภายหลังได้อย่างกรณีของผม การเดินทางคนเดียวอาจจะน่ากลัวในช่วงแรก แต่ถ้าเราเตรียมพร้อมและเปิดใจ ก็จะกลายเป็นการผจญภัยที่สนุกและมีคุณค่าที่สุดในชีวิตหนึ่งเลยทีเดียว!
ดูความคิดเห็นเพิ่มเติม