Quote from Colbert-Jacques Rouseau, philosopher, writer.

คำคมนี้ของฌ็อง-ฌัก รูโซเป็นประโยคสั้นๆ แต่โดนใจมาก โดยเฉพาะวันที่เราอยู่ในที่ประชุม หรืออยู่ในวงสนทนาที่ทุกคนอยาก “แสดงให้เห็น” ว่าตัวเองรู้เยอะ ฉันเคยเป็นคนที่รีบพูดก่อน รีบสรุปก่อน เพราะกลัวดูไม่เก่ง แต่พอกลับมาทบทวนจริงๆ หลายครั้งคำพูดของเราไม่ได้ช่วยให้เรื่องดีขึ้น แถมยังทำให้พลาดข้อมูลสำคัญจากคนที่พูดน้อยกว่าแต่คิดมาลึกกว่า มุมที่ฉันได้จากคำคมปรัชญาชีวิตนี้คือ “ความรู้จริงทำให้เราระวังคำพูด” เพราะยิ่งรู้มาก เราจะเห็นความซับซ้อน เห็นข้อยกเว้น และรู้ว่าพูดแบบฟันธงอาจทำร้ายคนอื่นหรือทำให้ความเข้าใจผิดลุกลามได้ โดยเฉพาะประเด็นที่เกี่ยวกับสังคมหรือการเมือง—หลายคนชอบหยิบคำคมนักปราชญ์มาใช้ตัดสินคนอื่นเร็วๆ แต่ถ้าเราหยุดฟังอีกนิด จะเห็นว่าความจริงมีหลายด้าน และการพูดให้น้อยลงไม่ได้แปลว่าไม่กล้าแสดงออก แต่อาจแปลว่ากำลังคิดให้รอบคอบ ถ้าอยากเอาคำคมการใช้ชีวิตนี้ไปใช้แบบทำได้จริง ฉันลองทำ 3 อย่างแล้วรู้สึกช่วยมาก 1) ตั้งกติกากับตัวเองว่า “ฟังก่อน 30 วินาที” ก่อนจะตอบโต้ ไม่ว่าจะในแชทหรือคุยต่อหน้า 2) ถามคำถามแทนการรีบสรุป เช่น “หมายถึงแบบนี้ใช่ไหม” หรือ “มีตัวอย่างไหม” วิธีนี้ทำให้ดูเป็นคนมีเหตุผลมากกว่าการพูดเยอะ 3) พูดให้ชัดแต่สั้น: เลือกประโยคที่จำเป็นที่สุด 1–2 ประโยค แล้วหยุด เพื่อเปิดพื้นที่ให้คนอื่น สุดท้ายฉันชอบเก็บประโยค “ผู้ที่รู้น้อยมักเป็นคนพูดเก่ง ในขณะผู้ที่รู้มากมักเป็นคนพูดน้อย” ไว้เป็นคำคมประจำชีวิต เพราะมันเตือนให้กลับมาถ่อมตน และให้ค่ากับการฟังพอๆ กับการพูด บางทีความนิ่งและการพูดน้อยลงนิดเดียว อาจทำให้เราเติบโตขึ้นแบบเห็นได้ชัดเลย