My vole as of now.
ช่วงนี้ท้องนาบ้านฉันให้ฟีล “ทะเล 0 ทุ่งนา” แบบในภาพจริงๆ ค่ะ น้ำท่วมขังจนมองไกลๆ เป็นแผ่นน้ำกว้างสุดสายตา เหลือแค่ยอดหญ้าและพืชน้ำบางส่วนโผล่พ้นผิวน้ำ เป็นภาพชนบทที่สวยแบบแปลกตา แต่ก็แอบกังวลใจนิดๆ เพราะถ้าน้ำขังนาน ต้นข้าวที่เพิ่งตั้งตัวได้อาจจะช้ำหรือยืนต้นไม่ไหว สิ่งที่ชอบที่สุดคือบรรยากาศธรรมชาติหลังฝน ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆครึ้มๆ สีเทาอมฟ้า พอมีลมพัดเบาๆ ผิวน้ำจะเป็นระลอกเล็กๆ ทำให้ทุ่งนาดูเหมือนทะเลจริงๆ ถ้าใครชอบถ่ายรูป แนะนำให้ลองถ่ายมุมกว้างให้เห็นเส้นขอบฟ้ากับก้อนเมฆ จะได้ความรู้สึกโล่งๆ สบายตา หรือถ่ายมุมต่ำให้เห็นต้นหญ้า/พืชน้ำตัดกับผิวน้ำ ก็จะได้ภาพที่เล่าเรื่อง “ทุ่งนาน้ำท่วมขัง” ได้ชัดมาก จากที่สังเกตเอง เวลาน้ำเริ่มลดจะเห็นร่องรอยหลายอย่าง เช่น คราบดินตามคันนา ทางน้ำไหลเล็กๆ ที่พัดเศษใบไม้มากอง หรือบางทีจะมีสัตว์น้ำตัวเล็กๆ โผล่มาให้เห็นตามแอ่งน้ำ (แต่ต้องระวังลื่นและอย่าลงไปเหยียบมั่วๆ นะคะ) ส่วนชาวบ้านแถวนี้ก็จะคอยดูระดับน้ำกับสภาพดิน เพราะถ้าน้ำขังนานเกินไป อาจต้องหาทางระบายหรือซ่อมคันนาเพื่อไม่ให้กระทบแปลงข้างๆ สำหรับคนที่อยากมาเดินเล่นดูธรรมชาติชนบทช่วงน้ำเยอะๆ แนะนำรองเท้าบูทหรือรองเท้าที่กันลื่นได้ดี พกร่มหรือเสื้อกันฝนไว้ด้วย เพราะฟ้าครึ้มๆ แบบนี้ฝนมาได้ตลอด และถ้าจะถ่ายรูปให้สวย ลองเลือกช่วงเช้าหรือช่วงเย็น แสงจะนุ่มกว่า ทำให้สีท้องฟ้ากับผิวน้ำดูมีมิติ ถึงจะเป็นภาพทุ่งนาที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาล แต่ก็ทำให้รู้สึกว่า ธรรมชาติในชนบทมีเรื่องให้ดูตลอดจริงๆ วันไหนน้ำลดแล้วทุ่งนากลับมาเขียวอีกครั้ง คงเป็นอีกบรรยากาศที่อยากเก็บภาพไว้เหมือนกันค่ะ
