รับมือกับความรู้สึกล้มเหลวในชีวิตยังไง ?
ช่วงชีวิตที่ยากที่สุดของเราตั้งแต่เด็กจนโตมาถึงอายุ 32 ปี ยากที่สุดเลยคือเรื่องงานในช่วงเรียนจบใหม่ๆ
⛈️สิ่งที่เจอคือ⛈️
1.ที่บ้านลำบากส่งเราเรียนพร้อมกับความคาดหวังมากๆว่า จบแล้วมีงานทำแน่มีเงินช่วยจ่ายหนี้ ช่วยส่งน้องเรียน
2.เรียนจบสาขาที่ไม่ได้ชอบ(รู้ตัวตอนเรียนว่าไม่ชอบ) ไม่มีใจอยากทำงานงานในสายท ี่เรียนมา ลองทำแล้วแต่ก็ไม่ไหว ซึ่งเราก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้
3.สมัครงานหลายที่มาก สัมภาษณ์ไปหลายที่ หมดค่าเดินทาง หมดเอกสาร รูปถ่ายไปเยอะมากๆ ทำอยู่แบบนั้นจนท้อ ยิ่งนานเข้ายิ่งไม่มั่นใจในตัวเองเลยว่าดีพอรึเปล่าเลนไม่ถูกเลือกสักที
5.พอได้งานทำตรงสายก็ไม่เวิร์ค ลองเปลี่ยนสายงานก็หางานยากเข้าไปอีกไม่ก็เงินเดือนก็น้อย สุดท้ายตัดสินใจลาออกแบบไม่บอกใคร แล้วค่อยสารภาพกับพ่อแม่แล้วกลับบ้านมาสอนพิเศษ เจอที่บ้านถามทำไมตอนเรียนเรียนได้จบมาทำงานสาขานี่ไม่ได้ เจอคำถามความกดดันสาระพัด จากความรู้สึกข้างในตัวเองที่รู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวอยู่แล้ว ไม่เป็นอย่างใจอยู่แล้ว หนักสุดคือจากคนในครอบครัวตัวเองไม่เข้าใจเข้าไปอีก
6.ทุกคนรอบตัวเอาแต่พูดเรื่องงานตลอดเวลาใครมาบ้านก็เอาแต่ถามแวะไปไหนก็ถามฟีลสังคมต่างจังหวัดอ่ะ ใครกลับมาบ้านนต้องสตรองอ่ะต่อให้คนถามชีวิตร่อแร่ เค้าก็จะยากใส่ใจเรื่องคนอื่นอยู่ดี และที่สำคัญพ่อแม่เราก็แคร์ขี้ปากชาวบ้านสุดๆเหมือนกัน
7.เป็นช่วงที่ร้องไห้คนเดียวบ่อยมากๆ รู้สึกใจมันพัง พังแบบพังสุดๆ สมองอ๊อง มันตื้ออยู่ช่วงนึงเลย เศร้า รู้สึกเคว้งคว้าง ล้มเหลว ตัวเองไม่เอาไหน ผิดหวังในตัวเองสุดๆ ไม่อยากเจอใคร บางทีก็หงุดหงิดง่ายโมโหร้ายถ้าใครมาคุยเรื่องงาน
8.ในช่วงที่งานที่ทำแถวบ้านรายได้พอตัวเองอยู่ได้ ที่บ้านก็ขอให้ช่วยส่งน้องเรียนแล้วจะเอาเงินเก็บที่ไหนหาโอกาสให้ชีวิตตัวเอง
สุดท้ายใช้เวลาอยู่ตรงนั้นประมาณสามสี่ปีได้มั้งพยายามหาทางออกทุกวันสุดท้ายเราก็ผ่านมันมาได้ ทุกวันนี้ชีวิตดี ทุกอย่างราบรื่น พอมีเง ินชี้ยกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ไม่มีใครมาพูดเรื่องงานให้รำคาญใจสักคน
🌈สิ่งที่ทำให้ผ่านชีวิตช่วงนั้นมาได้คือ☔️
1.อดทน อดทนกับคนดูถูก กับคนชอบถาม กับคนชอบมาเสนอแนะทำนั่นสินี่สิ สอบราชการสิ ลองทำอันนั้นสิ อันนี้สิ พูดเสร็จก็หายไปแค่พูดทิ้งคำพูดไว้ให้พ่อแม่เรามากดดันเรา ส่วนเค้าพูดแล้วลืม
2.มั่นใจในตัวเองว่าชีวิตเราเป็นของเรา ชีวิตที่แย่ตอนนี้ไม่ใช่ตัวตัดสินส่วนที่เหลือของชีวิต
3.ชมตัวเองว่าเก่ง แม้ลึกๆ อาจจะยังไม่ได้รู้สึกดีกับตัวเองขนาดนั้น
4.มั่นใจว่าถ้าเราคิดและมั่นใจว่าจะพาตัวเองไปจุดที่ดีกว่านี้ให้ได้ยังไงเราก็จะต้องทำได้
5.ยอมรับสถานการณ์ตรงหน้า ยอมรับความรู้สึกไม่ดีของตัวเอง ฮึบเข้าไว้แล้วบอกตัวเองว่ามันจะต้องดีขึ้น
6.ไม่มีใครรู้ดีเท่าตัวเรา ว่าเราจะทำอะไร วางแผนอะไรไว้ในหัว และไม่จำเป็นต้องอธิบายมากมายถ้าเค้าเลือกที่จะไม่เชื่อในตัวเราพูดให้ตายยังไงเค้าก็ไม่เชื่อ และต่อให้ใครจะพูดยังไง ถ้าเรามั่นใจว่าทำได้มันจะต้องทำได้
7.เมื่อไหร่ที่เลือกได้ให้รีบเอาตัวเแงออกมาจากสภาพแวดล้อมที่ไม่ดีกับสุขภาพจิตเรา หรือถ้าเลือกออกมาได้ก่อนก็ออกมาเลย
8.เรื่องบางเรื่องต้องใช้เวลา ต้องอดทน สะสมความสำเร็จทีละเล็กละน้อย ถึงจะผ่านมันไปได้
9.การมีคนคอยเข้าใจซัพพอร์ตมันดีมากๆดีที่สุดเลย แค่คนเดียวก็ยังดี แต่ถ้ามันไม่มีเราก็ต้องสตรอง เชื่อเถอะว่ามันจะผ่านไปได้ อย่าไปโหยหาความเข้าใจจากคนอื่นมากไปสุดท้ายคนที่พาเราผ่านเรื่องต่างๆไปได้ก็มีแต่เรา
10.จำความรู้สึกตอนนี้ไว้เตือนใจตัวเองว่าเราเก่งมาก
เรียนรู้แล้วอย่าพาตัวเองกลับมาจุดนี้อีก
สุดท้ายขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเจอเรื่องยากๆในชีวิตไม่ว่าจะเรื่องอะไร ขอให้ผ่านไปได้แล้วพบกับวันที่สดใสได้เร็วๆ นะคะ🌈
ความรู้สึกล้มเหลวในชีวิตโดยเฉพาะเรื่องงานถือเป็นเรื่องที่หลายคนต้องเผชิญอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะในช่วงวัยเรียนจบใหม่ที่ยังไม่มั่นใจในตัวเองและต้องเผชิญกับความคาดหวังจากครอบครัวและสังคมที่สูงมาก ในแง่ของจิตวิทยา การเผชิญกับความล้มเหลวอย่างเปิดเผยและยอมรับสถานการณ์จริงเป็นก้าวแรกที่สำคัญในการฟื้นฟูสุขภาพจิต เพราะมันช่วยให้เราทำความเข้าใจตัวเองและจัดการกับอารมณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ การตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ที่สามารถทำได้จริงและเฉลิมฉลองความสำเร็จเหล่านั้นเป็นอีกหนึ่งวิธีที่จะเสริมสร้างความมั่นใจและช่วยลดความรู้สึกท้อแท้ได้ นอกจากนี้ การสร้างระบบสนับสนุนจากเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เข้าใจและพร้อมรับฟังถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากได้ไวขึ้น ในแง่ของการจัดการความกดดันจากภายนอก เช่น คำถามและข้อเสนอแนะจากคนรอบข้าง ควรเรียนรู้ที่จะตั้งขอบเขตและเลือกฟังเฉพาะสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาตนเอง วิธีนี้จะช่วยรักษาความสงบใจและลดความเครียดได้มากขึ้น สุดท้าย การมองความล้มเหลวเป็นบทเรียนและโอกาสในการเรียนรู้จะช่วยเปลี่ยนมุมมองและสร้างแรงบันดาลใจในการเดินหน้าต่อไปอย่างมั่นคง เมื่อความอดทนและความพยายามรวมกับการดูแลสุขภาพใจอย่างสม่ำเสมอ จะทำให้ชีวิตกลับมามีความหมายและประสบความสำเร็จตามที่ปรารถนาได้อย่างแท้จริง
ขอบคุณที่เอามาแชร์กันค่ะ ตอนเรียนก็โดนบังคับ พอจบมามันไม่ราบรื่น กว่าจะสอบราชการได้สำเร็จก็ยากเย็น พอได้ก็ดันอยู่ไม่ได้ สุดท้ายออก ต้องมาสู้ใหม่ ไม่รู้จะไหวอีกมั้ย ท้อแท้มากจริงๆ