SHOSHIMIN อนิเมะที่ผู้คนไม่ค่อยกล่าวถึง

งานภาพเทพ เนื้อเรื่องดี แต่ เข้าใจยาก

กับ SHOSHIMIN วิธีการเป็นคนธรรมดา

.

ต้องยอมรับกันตรงนี้ว่าภาคแรกดูแบบไม่เก็บรายละเอียด ปล่อยหัวโล่งๆ แล้วรอเฉลย ยกเว้นส่วนของภาค 2 ที่มาทำสรุป เลยพยายามเก็บทุกรายละเอียด ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ก็เหมือนเป็นการเปิดมุมมองใหม่

.

SHOSHIMIN เนื้อเรื่องจะเล่าผ่านตัวละครหลักสองตัวละคร ได้แก่ โคบาโตะ และ โอซาไน ทั้งสองมีจุดประสงค์ร่วมกันคืออยากเป็นคนธรรมดา โดยคนธรรมดาในที่นี้คือความหมายตรงตัว ไม่ทำตัวโดดเด่น และยุ่งเรื่องของคนอื่นมากเกินไป

.

โดยในแต่ละตอนของ SHOSHIMIN จะเกี่ยวกับการไขปริศนา ซึ่งแตกความต่างระหว่าง Hyouka อย่างแรกคือ โทนเรื่องที่มีความจริงจังและการบอกใบ้ผ่านเหตุการณ์ เราจะไม่รู้ได้เลยว่าตัวละครหลักคิดอะไรอยู่ และกำลังจะทำอะไร ว่าง่ายๆ คือ ชนิดที่คนดูเดาได้ยาก

.

ด้าน Hyouka จะมีลักษณะการเล่าเรื่องผ่านตัวเอกอย่าง โอเรกิ นึกภาพไม่ออกคล้ายๆ โคนัน เรารู้ว่าตัวละครจะทำอะไรต่ออย่างชัดเจน เหมือนมีอะไรนำทาง ยกตัวอย่าง จิทันดะ

"ฉันสงสัยแบบมากๆเลยค่ะ"

แค่นี้คุณคงนึกภาพออก เหมือนเป็นการชี้จุดว่าสิ่งนี้มันน่าสงสัยนะ และก็จะมีเหล่านักถามว่า ทำไมเขาถึงต้องทำอย่างนั้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้ หลังจากนั้นเราก็จะเห็นความคิดพระเอก 1 2 3 4 5 จบ ซึ่งพอเป็นการเล่าแบบนี้มันเป็นมิตรกับหัวสมองคนดูมากกว่ารวมถึงผมด้วย

.

พอมาฝั่ง SHOSHIMIN จะพยายามทำให้คนดูจับประเด็นไม่ได้ และใช้การเล่าผ่านเหตุการณ์เป็นหลัก ขอเรียกสั้นๆ ว่า ภาษาภาพ และอาการที่หลายๆ คนเป็นคือ แม้ดูจบไปแล้วแต่ก็ยังไม่เคลียร์ ซึ่งนี่จะเรียกว่าเป็นทั้งข้อดีและข้อเสียในเวลาเดียวกัน

"ไม่น่าเบื่อแต่ไม่เข้าใจ"

พอเป็นลักษณะอย่างนี้ คนดูหลายๆ คนจะหันไปโฟกัสอย่างอื่นแทน อย่างความสัมพันธ์คู่พระนาง เหมือนใน Hyouka แม้เรื่องนี้จะนำเสนอเรื่องการไขคดีหนักกว่าก็ตาม และเลิกที่จะสนใจมัน ซึ่งพอเป็นอย่างนี้ ถามว่าคนดูผิดไหม ก็ไม่ เราเสพสื่อเพื่อความบันเทิง

" แต่เสน่ห์ของเรื่องจริงๆ มันหายไป เรียกว่า ไม่เข้าใจเลยเข้าไม่ถึง "

อย่างต่อมาที่จะพูดถึงไม่ได้คือด้านงานภาพ

ทาง Hyouka ได้ Kyoani

ส่วน Shoshimin ได้ Lapin Track

.

ซึ่งเราก็รู้ดีว่าสไตล์งานภาพจะทำให้อารมณ์ของเรื่องเปลี่ยนไป ทาง Hyouka ก็จะมาในแนว วัยรุ่นสดใส ตัวละครมีความน่ารัก การกำกับที่ดูแล้วเข้าใจง่าย

.

พอมาฝั่ง Shoshimin ตัดสลับไปมา เห็นตัวละครมองบางอย่างแล้วพูดอะไรบางอย่าง แล้วตัดไปที่สิ่งของ เหตุการณ์ และใช้ภาพแบบ Letterboxing ให้ดูเหมือนดูภาพยนตร์และให้อารมณ์ที่ต่างออกไปกว่าปกติ แถมจุดนี้ก็เสริม Storytelling ได้อย่างดี

.

อย่างสุดท้ายคงหนีไม่พ้นเรื่องเวลา แม้แนวเรื่องก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คนเลือกดูกัน แต่อย่าลืมว่า เรื่อง Hyouka เข้าฉายช่วงที่เรามีเครื่องเล่น VCD กัน อยู่ในยุคที่เราดูเรื่องนี้ผ่าน TV ได้ และเสียงพากย์ไทยก็ทำให้พวกเราติดหูกัน ประกอบกับโทนเรื่องที่เข้าถึงง่ายกว่า

.

จนถึงทุกวันนี้จะมีคนพูดถึง โอเรกิ กับ จิทันดะ กันอยู่ ส่วนหนึ่งก็เพราะงานภาพ Kyoani จึงทำให้สองตัวละครนี้เป็นที่จดจำ

.

.

[ สรุป ]

แม้เนื้อเรื่องจะมีการไขคดีเหมือนกัน แต่องค์ประกอบต่างๆ ทั้งการเล่า โทนของเรื่อง ทั้งสองเรื่องมีความแตกต่าง เรื่องพี่เป็นการไขคดีแบบเข้าใจง่ายแต่การนำทางคนดูอยู่ตลอด แตกต่างจากเรื่องน้องที่มีเนื้อหาหนัก และใช้ภาษาภาพในการเล่าเรื่องเยอะ

.

แม้ดูจบแต่ก็อาจไม่เข้าใจทั้งหมด กลายเป็นเรื่องที่ไม่น่าเบื่อแต่เข้าใจยาก ทำให้จุดแข็งของเรื่องจางไปจากความไม่เข้าใจของผู้ชม และ เป็นอนิเมะที่ต้องคิดตามถึงจะสนุก ถ้าทำได้ เราจะเห็นเสน่ห์ที่แท้จริงของเรื่อง สุดท้ายคนที่จะเข้าใจเสน่ห์ของเรื่องทั้งหมด คงมีแค่คนอ่านนิยาย

#monitoroo #anime #อนิเมะ #fyp #SHOSHIMIN