When Life Gives You Tangerines Ep13-16
5 ฉากน้ำตาไหล (มีสปอย)
✨1. งานแต่งกึมมยอง
เป็นอีกหนึ่งในฉากที่ร้องไห้หนักมาก ซีรีส์เริ่มเกริ่นให้เห็นตั้งแต่เด็กยันโตว่าไม่ว่าจะทำอะไรพ่อจะอยู่ข้างหลังเสมอ พ่อพูดแบบนี้ทุกครั้งในทุกช่วงเวลาที่ดูจะยากสำหรับลูก จนวันที่ลูกตัดสินใจแต่งงานเขาก็ยังอยู่ข้างหลังลูกเสมอ และไม่ว่าลูกจะโตแค่ไหน ก็ยังคงเป็นเด็กในสายตาพ่อตลอด (ร้องไห้ยาวมากตรงนี้)
✨2. พ่อยอมขายเรือให้ลูกชาย
พ่อผู้รักเรือลำนี้มาก เป็นเรือที่ทำมาหากิน เรือที่มีความทรงจำมากมาย เรือไม่ต่างจากเป็นบ้านหลังที่สองสำหรับยังกวานชิก แต่การที่ปล่อยให้ลูกอยู่ในคุกเขาก็ไม่ยอมทนเช่นเดียวกัน จึงยอมตัดใจขายเรือ และลูกชายพอรู้ว่าพ่อตัวเองขายเพื่อตัวเอง เขาก็ร้องไห้ไม่หยุด ว่าทำไมต้องยอมให้เขาขนาดนี้
✨3. ยอมจ้างคนให้ช่วยซื้อของลูกตัวเอง
เมื่อคนเป็นพ่อสงสัยว่าลูกตัวเองทำไมกันถึงออกไปข้างนอกบ่อย ซึ่งเขามารู้ความจริงว่าลูกชายตัวเองแอบขายของ เพราะหางานประจำไม่ได้ เขาจึงยอมควักเงินตัวเองส่วนหนึ่งแล้วนำไปให้คนอื่นเพื่อซื้อของลูกตัวเอง และทุกคนพูดเหมือนกันว่า ทำดีๆกับพ่อเขาหน่อย เพราะทุกคนสงสารนั่นเอง
✨4. หลังจากพ่อป่วยแล้วกลับบ้าน
เมื่ออาการป่วยที่เป็นอยู่ก็เหมือนจะ ไม่มีท่าทีดีขึ้น กวานชิกตัดสินใจขอกลับมาอยู่บ้าน ลูกสะใภ้ ลูกชาย พร้อมต้อนรับอย่างดี ซื้อทุกอย่างเพื่อให้กวานชิกได้มีการเป็นอยู่ที่สบายขึ้น ลูกชายร้องไห้ว่าตัวเองรู้ทุกอย่างว่าพ่อก็รักตน แต่ทำเป็นมองในมุมที่ดีของตัวเอง พอวันนี้พ่อป่วยเขาเลยเสียใจมาก
✨5. วินาทีสุดท้ายก่อนจากลา
ตอนที่อาการกวานชิกหายใจโรยรินเริ่มไม่มีสติ ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นหน้าลูกๆคือมีแต่ความโศกเศร้า และได้ยินแต่เสียงลูกพูดว่าขอโทษ จนช่วงสุดท้ายของชีวิตก็มีภรรยาผู้เป็นที่รักยืนมองเขาด้วยความรัก คนดูก็ร้องไห้ตายห่าเลย กวานชิกบอกให้เมียอย่าร้องไห้ แต่ตอนนี้คนดูจะตายแล้ว
ดูจบแล้วคิดอย่างไรคอมเม้นต์ได้เลย
กดติดตาม Movie Twotone
ช่องรีวิวหนังและซีรีส์ไว้ได้เลย!!
#WhenLifeGivesYouTangerines #ซีรี่ส์ในดวงใจ #ติดเทรนด์ #ติดเทรนด์ #รีวิวซีรีส์เกาหลี
ใครที่เสิร์ชหา When Life Gives You Tangerines / ยิ้มไว้ในวันที่ส้มไม่หวาน (หรือบางที่ใช้ชื่อ รักนี้ส้มไม่หวาน) แล้วลังเลว่าจะดูดีไหม—ส่วนตัวคิดว่า Ep13-16 คือช่วงที่ซีรีส์ “กดปุ่มน้ำตา” แบบไม่ปรานีเลย แต่ไม่ได้เศร้าเพื่อเศร้าอย่างเดียว มันทำให้เราเห็นแก่นของเรื่องชัดมาก: ความรักในครอบครัวที่แสดงออกผ่านการ “ยอม” และการ “อยู่ข้างหลังเสมอ” สิ่งที่ชอบใน 4 ตอนนี้คือการเล่าแบบค่อยๆ สะสมอารมณ์ จากภาพจำเล็กๆ ในบ้าน ไปสู่เหตุการณ์ใหญ่ (อย่างงานแต่งของกึมมยอง) แล้วพาเราไหลไปถึงวันที่ทุกคนต้องยอมรับความจริงเรื่องความป่วยของกวานชิก จุดที่โดนคือซีรีส์ไม่ได้ทำให้พ่อเป็นฮีโร่เว่อร์ๆ แต่ทำให้เห็นว่าพ่อธรรมดาคนหนึ่ง “หวง” อะไรบ้าง เช่น เรือที่เป็นเหมือนบ้านหลังที่สอง เป็นเครื่องมือทำมาหากิน และเป็นความทรงจำทั้งชีวิต พอถึงวันที่ต้องขายเพื่อช่วยลูก มันเลยไม่ใช่แค่ขายของชิ้นหนึ่ง แต่มันคือการตัดใจจากชีวิตส่วนหนึ่งของตัวเอง อีกประเด็นที่อยากเสริมคือฉาก “จ้างคนให้ช่วยซื้อของลูกตัวเอง” มันสะท้อนความรักแบบเงียบๆ ของคนเป็นพ่อแม่ได้ดีมาก บางบ้านไม่ถนัดพูดว่ารัก แต่เลือกทำให้เห็นแทน ยิ่งพอคนรอบข้างพูดประมาณว่า “ทำดีกับพ่อเขาหน่อย” มันเหมือนมีคนมาย้ำกับคนดูด้วยว่า ความดีบางอย่างเราไม่รู้ จนกระทั่งวันหนึ่งมันสายไปแล้ว ถ้าถามว่า 4 ตอนนี้ให้อะไรกับเรา นอกจากร้องไห้ ฉันว่าได้ข้อคิดเรื่อง “การขอโทษที่ทันเวลา” และ “การกลับบ้าน” ด้วย ตอนที่กวานชิกกลับมาอยู่บ้านหลังป่วย บรรยากาศมันเหมือนทุกคนพยายามชดเชยทุกอย่างในเวลาจำกัด ซื้อของดีๆ จัดที่นอนให้สบาย ทำให้ดีที่สุดทั้งที่ในใจกลัวมาก ฉากแบบนี้ดูแล้วอยากโทรหาที่บ้านทันที ส่วนใครที่เข้ามาจากคำว่า when life gives you tangerines poster หรืออยากหาภาพโปรโมต/ภาพปก บอกเลยว่าโทนโปสเตอร์ที่ดูสดใสกับคำว่า “ยิ้มไว้…” มันตั้งใจหลอกเราเบาๆ เพราะข้างในคือเรื่องที่หวานอมขมกลืนมาก เหมือนส้มที่ไม่ได้หวานทุกลูก แต่เราก็ยังต้องยิ้ม และใช้ชีวิตต่อไป สุดท้าย อยากชวนคุย: 5 ฉากน้ำตาไหลของแต่ละคนอาจไม่เหมือนกัน สำหรับคุณ ฉากไหนใน Ep13-16 ที่ทำให้หยุดดูแล้วต้องตั้งสติบ้าง?
