🥺

17 ปีที่ผ่านมา ฉันยังคงนึกถึงพ่ออยู่ตลอดเวลา ถึงแม้จะไม่ได้กอดหรือพูดคุยกันเหมือนคนทั่วไป แต่ความรู้สึกนี้ไม่เคยจางหายไปเลย ในแต่ละวันที่ผ่านไป ฉันพยายามเรียนรู้ที่จะเข้มแข็งและก้าวเดินไปข้างหน้า เหมือนแม่ที่เป็นผู้หญิงธรรมดาที่ผ่านมาเจอช่วงเวลาที่ยากลำบาก ยอมทนกับความเจ็บปวดน้ำตาที่ไหลไม่หยุด เพื่อสร้างอนาคตที่ดีกว่าให้กับตัวเองและครอบครัว การคิดถึงพ่อไม่ใช่แค่ความทรงจำหรือความทุกข์ใจ แต่มันคือแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และไม่ยอมแพ้ ฉันตั้งใจจะเป็นคนที่เก่งและเข้มแข็งให้เหมือนแม่ และเก็บความรักจากพ่อไว้ในหัวใจตลอดไป บางครั้งการผ่านพ้นความสูญเสียทำให้เราเรียนรู้ถึงคุณค่าของเวลาที่มีและความรักที่แท้จริง แม้ว่าเขาจะจากไปแล้ว แต่พ่อยังคงอยู่ในความทรงจำและเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่สร้างแรงผลักดันให้ฉันมีชีวิตที่ดีขึ้นทุกวัน