บางอย่างที่เราเจอ ไม่จำเป็นต้องส่งต่อให้ลูก 🥹

ช่วงนี้หม่ามี้คิดเรื่องการเลี้ยงฟีบัสบ่อยเหมือนกัน

บางครั้งก็มีคนพูดประมาณว่า

“ลูกยังเล็กอยู่เลย เดี๋ยวโตกว่านี้ก็รู้ว่าทำได้จริงหรือเปล่า”

หรือบางคนก็อาจสงสัยว่า การเลี้ยงลูกเชิงบวกจะทำได้จริงแค่ไหนในวันที่ลูกโตขึ้น วันที่เริ่มมีความต้องการมากขึ้น วันที่เริ่มเถียง วันที่เริ่มไม่เป็นอย่างที่เราคิด

หม่ามี้เองก็ไม่รู้หรอกว่าจะทำได้ดีแค่ไหน

เพราะฟีบัสเพิ่งเริ่มต้นชีวิตเอง และหม่ามี้ก็เพิ่งเริ่มต้นการเป็นแม่เหมือนกัน

แต่มีอย่างนึงที่หม่ามี้รู้ตั้งแต่ก่อนจะมีฟีบัสแล้ว

คือหม่ามี้อยากคิดเรื่องการเลี้ยงเขาให้ดีจริง ๆ

ไม่ใช่เพราะคิดว่าตัวเองรู้ดีที่สุด

แต่เพราะก่อนที่เราจะตั้งใจมีเขา เราเคยถามตัวเองหลายครั้งว่า

ถ้าวันนึงเรามีลูก เราอยากให้วัยเด็กของเขาเป็นแบบไหน

เราอยากให้เขาจำบ้านของตัวเองเป็นความรู้สึกแบบไหน

แล้วสิ่งที่เราเคยได้รับมาตอนเด็ก ๆ มีอะไรบ้างที่เราอยากส่งต่อ

และมีอะไรบ้างที่เรารู้สึกว่า…

ถ้าเลือกได้ เราไม่อยากให้ฟีบัสต้องเจอแบบเดียวกัน

พอโตขึ้นเราถึงได้รู้ว่า การที่เราโตมาได้ ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างที่เราเคยเจอมันดีทั้งหมด

เราก็มีบางอย่างที่ติดอยู่กับตัวเอง

บางเรื่องตอนเด็กเราไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงรู้สึกแบบนั้น

บางเรื่องตอนนั้นคิดว่าเป็นเรื่องปกติ

แต่พอโตขึ้นถึงค่อย ๆ เข้าใจว่า ความรู้สึกบางอย่างมันยังอยู่กับเรา

อาจเป็นความกลัว

ความไม่มั่นใจ

การไม่กล้าพูดความรู้สึกของตัวเอง

หรือการคิดว่าตัวเองต้องเป็นแบบไหน ถึงจะได้รับความรักหรือการยอมรับ

มันไม่ได้แปลว่าคนที่เลี้ยงเรามาไม่รักเราเลยนะ

ตรงกันข้าม หลายอย่างเกิดขึ้นจากความรักด้วยซ้ำ

คนแต่ละรุ่นก็เลี้ยงลูกด้วยสิ่งที่ตัวเองรู้ในเวลานั้น

บางอย่างเราได้รับมา แล้วเราก็ทำต่อโดยไม่เคยมีโอกาสหยุดคิดว่า

จริง ๆ แล้วสิ่งนี้จำเป็นกับเด็กไหม

จนวันที่เรามีลูก

เราถึงได้มีโอกาสหยุดดูมันอีกครั้ง

และเลือกได้ว่า

อะไรที่ดี เราก็อยากส่งต่อ

อะไรที่เราไม่แน่ใจ เราก็ขอเรียนรู้เพิ่ม

และอะไรที่เรารู้สึกว่าเคยทำให้เราเจ็บ

เราอาจไม่จำเป็นต้องส่งต่อมันไปให้ฟีบัส

หม่ามี้ว่าตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก

เพราะการเลี้ยงลูกไม่ได้มีแค่สิ่งที่เราตั้งใจสอน

มันมีสิ่งที่เราทำโดยอัตโนมัติด้วย

เวลาที่เราเหนื่อย

เวลาที่เราโกรธ

เวลาที่ลูกไม่เป็นอย่างใจ

เรามักจะหยิบวิธีที่เราเคยเห็นมาใช้โดยไม่รู้ตัว

ในทางจิตวิทยามีแนวคิดเรื่องการส่งต่อรูปแบบความสัมพันธ์และการเลี้ยงดูระหว่างรุ่นอยู่เหมือนกัน

เราอาจเรียนรู้วิธีตอบสนองต่อความรู้สึกของลูกจากสิ่งที่เราเคยได้รับตอนเป็นเด็ก

เพราะฉะนั้นการรู้ตัวว่า “เราเคยได้รับอะไรมา” จึงสำคัญ

ไม่ใช่เพื่อโทษคนในอดีต

แต่เพื่อให้วันนี้เรามีสิทธิ์เลือกมากขึ้น

หม่ามี้ไม่ได้คิดว่าการเลี้ยงฟีบัสแบบนี้จะทำให้ทุกอย่างออกมาสมบูรณ์แบบ

หม่ามี้ก็คงมีวันที่เหนื่อย

มีวันที่เผลอพูดไม่ดี

มีวันที่ใจไม่เย็น

มีวันที่ทำอะไรพลาดเหมือนกัน

แต่สิ่งที่หม่ามี้อยากทำให้ได้ คือถ้าพลาดแล้ว เรากลับมาแก้ได้

ขอโทษได้

กอดกันได้

และเรียนรู้ใหม่ได้

เพราะการเลี้ยงลูกเชิงบวกสำหรับหม่ามี้ ไม่ได้แปลว่าลูกจะต้องได้ทุกอย่างที่ต้องการ

ไม่ได้แปลว่าไม่มีขอบเขต

และไม่ได้แปลว่าหม่ามี้ต้องใจเย็นได้ตลอดเวลา

มันแค่หมายถึงว่า ต่อให้เราต้องสอน ต้องห้าม หรือวางขอบเขต

เราก็ยังพยายามมองฟีบัสเป็นเด็กคนนึงที่กำลังเรียนรู้โลก

ไม่ใช่เด็กที่ต้องถูกทำให้กลัวเพื่อให้เชื่อฟัง

และไม่ใช่เด็กที่ต้องสมบูรณ์แบบเพื่อให้รู้ว่าตัวเองเป็นที่รัก

หม่ามี้คิดว่าบ้านของเราน่าจะเป็นแบบนี้แหละ

เราอาจไม่ได้ทำถูกทุกครั้ง

แต่เราจะพยายามรู้ตัว

พยายามฟัง

พยายามเรียนรู้ฟีบัสไปเรื่อย ๆ

แล้วก็เรียนรู้ตัวเองไปพร้อมกัน

ใครจะเลี้ยงลูกแบบไหน หม่ามี้ไม่ได้อยากไปตัดสินเลย

แต่ละบ้านมีบริบทของตัวเอง

และสำหรับบ้านเรา

นี่คือลูกของเรา

เราก็อยากเลือกสิ่งที่เราคิดว่าดีกับเขา

ไม่ใช่เพราะคิดว่าวิธีของเราดีกว่าของใคร

แต่เพราะเรามีโอกาสคิดก่อนเลือก

และเมื่อรู้มากขึ้น เราก็มีโอกาสเปลี่ยนได้

บางอย่างที่เราเคยผ่านมาแล้วไม่ได้ทำให้เราแย่

มันเพียงทำให้เราเห็นว่า มีบางอย่างที่เราอยากทำให้ต่างออกไปกับลูก

เพราะบางอย่างที่เราเคยทนมาได้

ฟีบัสไม่จำเป็นต้องทน

บางอย่างที่เราเคยคิดว่าเป็นเรื่องปกติ

ฟีบัสอาจไม่จำเป็นต้องเจอ

และบางอย่างที่ถูกส่งต่อกันมาหลายรุ่น

ถ้าวันนี้หม่ามี้เลือกได้

หม่ามี้ก็อยากให้มันหยุดไว้ที่หม่ามี้

แล้วส่งต่อให้ฟีบัสแค่สิ่งที่เราอยากให้เขาพกติดตัวไปตลอดชีวิต

ความรัก

ความปลอดภัย

ความมั่นใจว่าเขาพูดความรู้สึกของตัวเองได้

และความรู้สึกว่า

ไม่ว่าเขาจะเติบโตไปเป็นคนแบบไหน

เขาก็ยังเป็นฟีบัสคนเดิมที่เป็นที่รักของบ้านนี้เสมอ ❤️

#บางอย่างหยุดไว้ที่เรา #เลี้ยงลูกเชิงบวก #การเลี้ยงลูกเชิงบวก #พ่อแม่มือใหม่ #เข้าใจลูก #เข้าใจเด็ก #จิตวิทยาเด็ก #พัฒนาการเด็ก #ความสัมพันธ์พ่อแม่ลูก #เลี้ยงลูกด้วยความเข้าใจ #ไม่ส่งต่อบาดแผล #หยุดการส่งต่อบาดแผล #วัยเด็ก #ครอบครัว #แม่และลูก #บันทึกของหม่ามี้ #ฟีบัส #phbus