ถ้าพูดถึงของกินที่หลายคนเสิร์ชหาเวลามางานวัดไร่ขิง ชื่อที่โผล่มาบ่อยมากคือ “กล้วยทอดเจ๊เอม” เราเองก็เพิ่งได้ลองครั้งแรกเหมือนกัน เลยขอมาแชร์แบบคนไปเดินงานวัดจริง ๆ ว่าควรคาดหวังอะไร และไปซื้อยังไงให้คุ้มเวลาค่ะ สิ่งแรกที่รู้สึกได้คือกลิ่นค่ะ เดินผ่านจะได้กลิ่นกล้วยทอดหอม ๆ ทันที แนวหอมแป้งทอดกับกล้วยสุกกำลังดี พอได้ถุงมาใหม่ ๆ จะกรอบชัด โดยเฉพาะตอนเพิ่งยกขึ้นจากน้ำมัน อันนี้แนะนำว่าถ้าอยากได้ความกรอบสุด ๆ ให้รีบกินตอนร้อน หรือซื้อแล้วอย่าเพิ่งปิดถุงแน่นเกินไป เพราะไอน้ำจะทำให้แป้งนิ่มไว เรื่องรสชาติ โดยรวมจะออกหวานธรรมชาติจากกล้วย ไม่ได้หวานน้ำตาลจัดแบบขนมบางร้าน แป้งจะมีความกรอบนอกนุ่มใน เคี้ยวแล้วไม่รู้สึกอมน้ำมันมาก (แต่ก็ขึ้นอยู่กับจังหวะที่ทอดนะ ถ้าคนเยอะ ๆ บางรอบทอดต่อเนื่องจะอร่อยมาก) ถ้าใครชอบกล้วยทอดแนวกรอบ ๆ แนะนำให้ลองถามแม่ค้าว่า “รอบนี้เพิ่งทอดไหม” จะได้ฟีลดีที่สุด ส่วนราคา/ปริมาณ เราแนะนำให้ดูป้ายหน้าร้านหรือถามก่อนสั่ง เพราะงานวัดแต่ละช่วงคนเยอะ-น้อยไม่เท่ากัน บางทีมีหลายไซซ์ให้เลือก ถ้าไปกันหลายคนสั่งแบบถุงใหญ่จะคุ้มกว่า และแชร์กันได้ จะได้ยังกรอบ ไม่ต้องถือเดินนานจนเย็น ทริคไปซื้อให้รอไม่นาน: ถ้าเลี่ยงได้ให้ไปช่วงคนยังไม่พีค (เช่นก่อนมื้อเย็น) หรือไปช่วงที่คนเริ่มซา ๆ หน่อย จะต่อคิวง่ายกว่า อีกอย่างคือเตรียมเงินให้พร้อม เพราะร้านฮิต ๆ จังหวะจ่ายเงินช้าคือทำให้แถวขยับช้าตามไปด้วย สรุปสำหรับคนที่กำลังเสิร์ช “กล้วยทอดเจ๊เอม” เพื่อหาความเห็นก่อนตัดสินใจ: ถ้าชอบของทอดที่หอม กรอบ และได้ฟีลงานวัดไร่ขิงแบบคลาสสิก ถือว่าเป็นร้านที่ควรลองอย่างน้อยสักครั้ง โดยเฉพาะใครที่อยากรู้เหมือนกันว่า “ครั้งแรกที่ได้ลอง” แล้วมันจะว้าวไหม—เราว่าคุ้มกับการต่อคิวค่ะ