มือที่สาม จะมาในแบบพี่น้อง เพื่อนร่วมงาน น่ากลัวที่สุดจริงไหม??
เรื่องมือที่สาม ไม่เข้าใครออกใคร และเคยได้ยินว่าผู้หญิงเป็นเพศที่เซนต์แรง และแม่นมาก
ถ้าไม่เจอกับตัวก็คงไม่เชื่อ ถามปากก็บอกว่าไม่มีอะไร น้องที่ทำงาน เป็นเพื่อนกัน พี่คนนั้น น้องคนนั้น แต่บางทีดูการกระทำแล้วมันไม่ใช่
เคยไปอ่านเจอในโพสต์กระทู้ต่าง ๆ หลายคนเจอแบบนี้เยอะมาก น่าจะเพราะจากการทำงานใกล้ชิดกันมากเกินไป แต่การยับยั้งช่างใจก็ต้องมี หรือเกิดจากการไม่รักกันแล้ว
ใครเคยเจอประสบการณ์มือที่สามแบบนี้บ้างมาแชร์กันค่ะ
มือที่สามคือ “คนที่เข้ามาแทรกความสัมพันธ์” ระหว่างคนสองคนที่มีสถานะชัดเจนอยู่แล้ว (คบกัน/แต่งงาน) จนทำให้ความไว้ใจและความรู้สึกของอีกฝ่ายสั่นคลอน ซึ่งบางครั้งไม่จำเป็นต้องถึงขั้นมีความสัมพันธ์ทางกายก็ได้ แค่มีการให้ความสนใจเกินขอบเขต แอบคุย แอบนัด หรือทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนถูกแทนที่ ก็เข้าข่ายได้เหมือนกัน จากที่อ่านและเจอคนรอบตัวมา “มือที่สามที่มาในรูปพี่น้องหรือเพื่อนร่วมงาน” ถึงน่ากลัว เพราะมันมีข้ออ้างที่ฟังดูปกติ เช่น ทำงานด้วยกันเลยต้องคุย ต้องช่วยกัน ต้องไปกินข้าวทีมเดียวกัน แล้วคนรักเราก็มักจะใช้คำว่า “คิดมาก” ปิดบทสนทนา ทำให้เรายิ่งสับสนว่าเราระแวงเกินไปไหม สัญญาณที่ฉันมองว่าเริ่มไม่ปกติ (ไม่ได้ฟันธงนะ แต่ควรเช็กให้ชัด) 1) คุยกันถี่ผิดปกติ นอกเวลางานก็ยังทัก หาเรื่องคุยตลอด หรือมีการลบแชท/ปิดแจ้งเตือน 2) มีความลับเพิ่มขึ้น เช่น จากที่วางมือถือปกติ กลายเป็นหวงมือถือ หันจอหนี หรือไม่ยอมให้เห็นเวลาเด้งข้อความ 3) ปกป้องอีกฝ่ายเกินเหตุ พอเราถามกลับกลายเป็นเรา “ผิด” ทั้งที่ถามด้วยเหตุผล 4) ให้สิทธิพิเศษ เช่น ไปส่ง รับกลับ ดึก ๆ สองต่อสอง บอกว่า “พี่น้อง” แต่พฤติกรรมเหมือนคนจีบกัน 5) เรารู้สึกไม่มั่นคงมากขึ้น ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้เป็นคนขี้หึงขนาดนั้น แล้วควรรับมือยังไงให้ไม่พังใจและไม่กลายเป็นดราม่า? - คุยด้วย “ข้อเท็จจริง” มากกว่าอารมณ์: ยกตัวอย่างพฤติกรรมที่เห็น (เวลา/สถานการณ์) แล้วบอกความรู้สึกของเรา เช่น “เรารู้สึกไม่สบายใจเมื่อเธอคุยงานดึกทุกวันและลบแชท เพราะมันทำให้เรารู้สึกไม่ปลอดภัย” - ขอ “ขอบเขต” ที่จับต้องได้: เช่น เรื่องเวลาคุยนอกงาน, ไม่คุยส่วนตัวแบบสองต่อสอง, เปิดเผยได้ว่าไปไหนกับใคร หรืออย่างน้อยไม่ทำให้ต้องสงสัย - สังเกตการตอบสนอง: คนที่จริงใจมักยอมปรับ/หาทางออก แต่ถ้าอีกฝ่ายโกรธ ตัดบท โทษเราอย่างเดียว นั่นคือสัญญาณว่าปัญหาอาจไม่ใช่แค่ “เราคิดมาก” - ดูแลตัวเอง: ถ้าคุยแล้วไม่ดีขึ้น ให้ตั้งเส้นว่าความสัมพันธ์แบบไหนที่เรารับได้ และแบบไหนที่ทำให้เราเสียศักดิ์ศรี/เสียใจซ้ำ ๆ สุดท้ายอยากชวนคิดว่า ต่อให้มือที่สามเข้ามาแค่ไหน “คนที่ต้องรับผิดชอบหลัก” คือคนในความสัมพันธ์ ถ้าเขาให้พื้นที่จนเกินขอบเขต มันก็เกิดเรื่องได้เสมอ ใครเคยเจอเคสที่อ้างว่าเป็นพี่น้องหรือเพื่อนร่วมงานแล้วสุดท้ายไม่ใช่ มาแชร์ประสบการณ์กันได้นะคะ
เราเจอกับตัวค่ะ แต่ของแบบนี้ปรบมือข้างเดียวไม่ดัง บวกกับรักแท้แพ้ใกล้ชิด กว่าจะสารภาพเราเป็นโคนันอยู่เกือบครึ่งปีค่ะ เคสนี้หัวหน้าลูกน้องค่ะ ทุกคนรับรู้ว่ามีแฟนและคบมานาน มีแพลนยังไง แต่บางคนไม่ได้สนใจค่ะ รวมถึงอายุไม่ได้บ่งบอกถึงความรู้ว่าอะไรควรไม่ควรค่ะ 😂