จะทำยังไงดี ถ้าบังเอิญไปรู้ว่าเพื่อนมีกรุ๊ปไลน์ที่ไม่มีเรา
เห็นโพสต์นี้จากใน facebook ของในเพจนึง เลยอยากจะมาแชร์ประสบการณ์ ในช่วงมัธยมปลายที่เราเคยเจอประสบการณ์แบบนี้กับเพื่อนคนนึงเค้ามาปรึกษาเรา
เพื่อนคนนั้นขอเรียกนามสมมุติว่า N นะคะ N เป็นคนที่อยู่อีกกลุ่มนึง กลุ่มนั้นจะเป็นกลุ่มสาว ๆ เค้าอยู่ด้วยกันมาตอนมัธยมต้น และมัธยมปลายก็มาเรียนห้องเดียวกัน N จะเป็นคนที่เรื่องมาก เรื่องเยอะ หน้างอ ๆ อัธยาศัยไม่ค่อยดี จะเรียกได้ว่าเพื่อนไม่ชอบก็เยอะ แต่ก็ดูเป็นคนรักเพื่อน ช่วงนั้นเป็นช่วงใกล้จบม.6 N สอบติดมหาวิทยาลัยคนแรกของกลุ่ม แต่ก็ยังไปสอบกับเพื่อน ๆ อีกมหาลัยนึงที่เพื่อน ๆ ไปสอบกัน N เล่าให้เราฟังว่าเพื่อนในกลุ่มไม่มีใครบอกเค้าเลยว่าจะไปสอบที่นี่ วันนั้น N เลยเดินทางไปเองกับครอบครัว เรื่องนั้นก็จบไปไม่มีอะไร จนN สอบที่นั่นติด เลยทำให้เพื่อนในกลุ่มรู้สึกว่าได้มหาลัยอื่นแล้วจะมาแย่งพื้นที่สอบของเพื่อน ๆ ทำไม แต่เราไม่ได้สนิทกับ N มาก แต่เราก็มีพูดคุยกับเพื่อน ๆ ในกลุ่มของ N ด้วย
จนกระทั่งวันนึง N เห็นเฟสบุ๊คเพื่อนออนไลน์ไว้ ช่วงนั้นจะเป็นแชทกลุ่ม facebook และ N ก็ไปเห็นแชทเพื่อน ๆ ที่ด่า N ต่าง ๆนา ๆ จน N เสียใจมากและมาปรึกษาเรา แต่ไม่รู้จะให้คำปรึกษายังไง ทำได้แค่รับฟัง
แต่แปลกตรงที่ไม่ว่าจะมัธยมปลายหรือมหาลัย N มักจะไม่มีคนชอบอยู่เสมอ เพราะเราบังเอิญได้มาเรียนที่เดียวกับ N แต่ก็อยู่กันคนละกลุ่ม
บางทีเราอาจจะต้องพิจารณาตัวเองในเรื่องนิสัย หรือไม่ก็ไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ ถ้าเค้าอยากจะนินทาเราก็ปล่อยเค้าไป หรือบางทีก็จะถามตรง ๆ ไปเลยว่าทำไมกลุ่มนี้ไม่มีเรา แต่ถามไปแล้วจะได้อะไร เราก็ไม่สบายใจอีก ถ้าเพื่อนไม่จริงใจก็เลิกคบไปหาคนที่เข้าใจแล้วก็จริงใจกับเรา
พอ “บังเอิญรู้ว่าเพื่อนมีกลุ่มไลน์ที่ไม่มีเรา” ความรู้สึกแรกมักจะเป็นช็อก น้อยใจ แล้วก็เริ่มวนคิดว่าเราทำอะไรผิด หรือเขาเกลียดเราไหม เราเคยเจอสถานการณ์คล้ายๆ กัน (ทั้งตอนเรียนและตอนทำงาน) เลยอยากมาแชร์วิธีรับมือที่ทำให้เจ็บน้อยลงและตัดสินใจได้ชัดขึ้นค่ะ 1) แยกให้ออกก่อนว่า “เขามีกลุ่มอื่น” กับ “เขาตั้งใจกันเราออก” คนเรามีหลายวงเพื่อน บางกลุ่มไว้คุยเรื่องงาน เรื่องเรียน หรือเรื่องเฉพาะทาง ถ้าเป็นกลุ่มที่เกิดจากกิจกรรมที่เราไม่ได้อยู่ เช่น ไปเที่ยวกันเฉพาะคนที่ไปจริงๆ แบบนี้อาจไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ชอบเรา แต่ถ้าเป็นกลุ่มเพื่อนสนิทชุดเดียวกันคุยกันทุกวัน แล้วเราถูกกันออกบ่อยๆ นั่นค่อยเป็นสัญญาณที่ควรคุยให้ชัด 2) เช็กตัวเองแบบไม่โทษตัวเองเกินไป ถ้าเรามี “นิสัยที่ทำให้คนอึดอัด” เช่น ชอบแซะ พูดแรง ขี้วีน ชอบเอาเรื่องคนอื่นไปเล่าต่อ หรือชอบบังคับให้เพื่อนต้องทำตาม แนะนำให้ลองปรับ เพราะต่อให้เปลี่ยนกลุ่มไปเรื่อยๆ ปัญหาเดิมอาจกลับมาอีก แต่ถ้าเรามั่นใจว่าเราปกติดี มีน้ำใจ และไม่เคยทำร้ายใคร ก็ไม่ควรแบกความผิดไว้คนเดียว 3) คุยตรงๆ แบบลดดราม่า (ถ้าคิดว่ายังอยากรักษาเพื่อน) เลือกคุยกับคนที่ไว้ใจสุด 1 คนพอ ไม่ต้องไปถามในที่สาธารณะหรือในกลุ่มใหญ่ ตัวอย่างประโยคที่สุภาพและได้คำตอบชัด: - “เราขอถามตรงๆ ได้ไหม ช่วงนี้เรารู้สึกเหมือนถูกกันออกจากบางเรื่อง ถ้าเราทำอะไรไม่โอเคบอกเราได้นะ เราอยากปรับตัว” - “เห็นว่ามีกลุ่มคุยกันอีกอัน เราไม่ได้จะโกรธ แค่อยากรู้ว่ามันเป็นกลุ่มเรื่องอะไร เผื่อมีส่วนที่เราควรเข้าไปช่วยหรือควรปรับตัว” 4) ถ้าจะ “ออกจากกลุ่มไลน์” แบบให้สุภาพและไม่ทำร้ายความรู้สึก บางคนกังวลว่าออกแล้วจะดูแรง จริงๆ พูดให้ชัดว่าเป็นเรื่องส่วนตัว/ภาระงาน/พักโซเชียล จะนุ่มที่สุด และไม่กล่าวโทษใคร ตัวอย่างคำพูดเวลาออกจากกลุ่ม: - “ช่วงนี้ขอพักโซเชียล/พักแจ้งเตือนหน่อยนะ เดี๋ยวมีอะไรสำคัญทักส่วนตัวได้เลย ขอบคุณทุกคนมากๆ” - “ขอออกจากกลุ่มก่อนนะ เรากลัวพลาดงาน/แจ้งเตือนเยอะ ขอบคุณที่ชวนคุยกันเสมอ” - “เราขอจัดระเบียบไลน์นิดนึง เลยขอออกก่อนน้า ถ้ามีกิจกรรมสำคัญบอกเราได้เลย” หมายเหตุ: ในไลน์ส่วนใหญ่ “คนในกลุ่มจะเห็นว่าเราออก” อยู่แล้ว เพราะมีข้อความแจ้งเตือนการออกกลุ่ม ดังนั้นอย่าไปโฟกัสเรื่อง “ออกไม่ให้รู้” มากค่ะ โฟกัสที่การออกแบบสุภาพและดูแลใจตัวเองจะดีกว่า 5) ตั้งขอบเขตและเลือกคนที่จริงใจกับเรา ถ้าคุยแล้วเขายังนินทา ซุบซิบ หรือทำให้เราเป็นคนนอกซ้ำๆ ให้ถือว่าเป็นข้อมูลสำคัญว่าเราควรถอยออกมา ความเป็นเพื่อนที่ดีไม่ควรทำให้เราต้องร้องไห้เงียบๆ หรือรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนอยู่ชายหาดกับคนสามคนแต่เราเป็นคนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง สุดท้าย บางความสัมพันธ์ไม่ได้พังเพราะเราไม่ดีพอ แต่เพราะ “ไม่เข้ากัน” ก็ได้ค่ะ เลือกวงที่สบายใจ เคารพกัน และคุยกันตรงๆ ได้ จะเหนื่อยน้อยลงเยอะ
อยากเล่าเรื่องราวจังค่ะ เรามีกลุ่มเพื่อน5คน ช่วงแรกปกติจน ม.6เทอม1 เริ่มมีปัญหา คือเราจะตามงานเพราะพากันหยุดเยอะพากันขาดเยอะ เราได้ตามงานกับอีกกลุ่มที่เป็นกลุ่มมาเรียนตลอด ซึ่งเราก็ไม่ค่อยได้ไปกับกลุ่มเรา แต่เรารู้สึกนานไปเริ่มห่างกับกลุ่มเพราะเขาไม่ได้มีการพูดคุยกับเราเหมือนปกติ ต่อ