✨ เราเกิดมาเพื่อสิ่งเหล่านี้นี่เอง 😁
หลังจากได้อ่าน 'ชีวิตที่ร่างเอง' ...
คุณนิ้วกลมได้ขมวดมุมมองสำหรับตอบคำถามนี้ไว้อย่างน่าสนใจ ผมจึงขอนำมาแบ่งปันตามความเข้าใจของผมครับ
1️⃣ เราเกิดมาเพื่อช่วยเหลือใครบางคน
หากลองหยุดเคลื่อนไหว และ นั่งลงครุ่นคิดสักนิด คุณจะพบว่า สิ่งที่คุณทำอยู่นั้น มีประโยชน์หรือกำลังช่วยเหลือใครบางคนอยู่เสมอ ในมุมใดมุมหนึ่ง
การรับรู้ถึงประโยชน์ของตนเอง ทำให้ชีวิตมีความหมาย
รู้ว่าตนตื่นขึ้นมาเพื่ออะไร ใครกำลังรอการช่วยเหลือจากคุณอยู่ มันช่างเป็นชีวิตที่เปี่ยมความหมายเสียจริงๆ
ลองนึกภาพหากคุณเป็นพนักงานทำความสะอาด ในโรงพยาบาล คุณคือ บุคคลสำคัญที่ช่วยให้คนไข้หายป่วยและกลับมามีสุขภาพแข็งแรงได้ดีขึ้นเช่นกัน แม้ไม่ใช่หมอหรือพยาบาล
เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะคุณทำให้โรงพยาบาลสะอาด เชื้อโรคต่างๆ ก็ลดลง บรรยากาศก็เกื้อหนุนให้คนไข้ผ่อนคลายและหายได้เร็วขึ้น เห็นไหมครับ คุณมีประโยชน์และช่วยเหลือผู้อื่นได้เสมอครับ
📍สรุป:
มองหามุมที่คุณทำประโยชน์ให้ผู้อื่น
จะช่วยทำให้ชีวิตคุณมีความหมายมากขึ้น
2️⃣ เราเกิดมาเพื่อรับและชื่นชมความช่วยเหลือจากคนอื่น
เ มื่อมีผู้ให้ ย่อมต้องการผู้รับ เราทุกคนต่างล้วนเคยอยู่ในบทบาททั้งสองมาแล้วทั้งนั้น การเป็นผู้ให้ที่ดีนั้นสมควรทำ และการเป็นผู้รับที่ดีนั้นสำคัญยิ่งกว่า
ลองคิดดูสิ ถ้าสังคมมีแต่ผู้ให้ที่ดี แต่ผู้รับไม่ได้ปลาบปลื้มยินดีกับการได้รับ ผู้ให้จะยังมีกำลังใจที่จะให้หรือ
เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว การเป็นผู้รับการช่วยเหลือ และ แสดงความรู้สึกชื่นชม จึงเป็นสิ่งสำคัญ เหมือนน้ำที่หล่อเลี้ยงจิตใจ เพียงแค่เอ่ย 'ขอบคุณ' เมื่อได้รับการช่วยเหลือบางสิ่ง ก็เพียงพอที่จะช่วยแต่งเติมชีวิตใครบางคนให้มีความหมายมากขึ้นแล้ว
📍สรุป:
อย่าคิดว่า สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่เราสมควรได้อยู่แล้ว
แต่จงรำลึกขอบคุณที่คุณได้รับสิ่งนั้นเสมอ
กล่าว 'ขอบคุณ' ทุกครั้งที่ได้รั บความช่วยเหลือ
แม้มันจะดูน้อยนิดหรือดูเป็นสิ่งที่สมควรได้รับก็ตาม
3️⃣ เราเกิดมาเพื่ออยู่เคียงข้างกัน
มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ความจริงข้อนี้ปฏิเสธได้ยาก
แม้คุณจะเป็นอินโทรเวิร์ตผู้ชื่นชอบการใช้ชีวิตตามลำพัง สบายใจกับพื้นที่ส่วนตัว แต่แท้จริงแล้ว เราก็ยังต้องพึ่งพาคนอื่นอยู่ตลอดเวลาครับ
เวลาหิว เราสั่งข้าว เราก็กำลังพึ่งพา แม่ครัวที่ทำอาหารให้เรา ไรเดอร์ที่รับอาหารมาส่งให้ ในขณะเดียวกัน แม่ครัวก็พึ่งพาเราที่หิว เขาจึงมีแหล่งรายได้ พึ่งพาไรเดอร์ที่ช่วยนำอาหารไปส่งลูกค้าให้ และไรเดอร์ก็เช่นกัน เขาก็พึ่งพาแม่ครัวและลูกค้า เขาจึงมีรายได้
📍สรุป
เราต่างพึ่งพากันและกัน มาเนิ่นนาน
คุณอาจจะไม่เคยคิดในมุมนี้ อย่างไรก็ตาม
เราทุกคนต่างเกิดมาก็อยู ่เคียงข้างกันครับ
ผมดีใจที่ได้อ่านหนังสือของคุณนิ้วกลมเล่มนี้
เป็นหนังสือที่ให้มุมมองของชีวิตที่อาจจะไม่เคยมอง
ให้แง่คิด เตือนสติ กลับมาหยุดคิดพิจารณาอีกครั้ง
ขอบคุณที่เขียนหนังสือดีๆ เล่มนี้ออกมาให้ได้อ่านครับ
และขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่เข้ามาอ่านโพสนี้ครับ
ถ้าไม่มีทุกคน ผมก็เป็นได้แค่ผู้ให้ที่ไม่มีผู้รับ
ขอบคุณจริงๆ ครับ 🙏
อ่านจนจบแล้ว คุณพอจะได้คำตอบหรือยังครับ
ว่า คุณเกิดมาทำไม ? ...
หมีช้มรี้ดเด้ออออ.
เวลาคำถาม “คนเราเกิดมาทำไม” โผล่ขึ้นมาในหัว มันมักไม่ได้ต้องการคำตอบแบบปรัชญายาวๆ แต่ต้องการ “หลักยึด” ที่พาเราผ่านวันธรรมดาให้ได้ โดยเฉพาะวันที่เหนื่อย หมดไฟ หรือรู้สึกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรเลย อีกคำถามที่หลายคนสงสัยคู่กันคือ “คนเราเกิดมาได้ยังไง” ในเชิงชีววิทยาเราก็รู้กันว่าเกิดจากพ่อแม่ จากกระบวนการของชีวิตตามธรรมชาติ แต่ในเชิงความหมาย คำว่า “ได้ยังไง” บางทีคือการถามว่า ทำไมถึงเป็นเรา ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ ในครอบครัวนี้ เวลาแบบนี้ ถ้าคิดแล้วฟุ้ง ลองพากลับมาอยู่กับสิ่งที่จับต้องได้ก่อน เช่น วันนี้เรากำลังส่งผลอะไรให้โลกใบเล็กของเราบ้าง วิธีที่ช่วยเราได้จริงคือการ “ผูกความหมายกับการกระทำเล็กๆ” เช่น ถามตัวเองวันละข้อ: - วันนี้เราช่วยใครได้บ้าง (แม้แค่ตอบแชตเพื่อน รับฟัง หรือทำงานของตัวเองให้เรียบร้อย) - วันนี้เรารับความช่วยเหลือจากใครบ้าง แล้วเราได้ขอบคุณเขาหรือยัง - วันนี้เราอยู่เคียงข้างใคร/ให้ใครอยู่เคียงข้างเราบ้าง เรื่องการเป็น “ผู้รับที่ดี” หลายคนมองข้ามมาก เพราะเรามักคิดว่าเราต้องเก่ง ต้องพึ่งตัวเอง แต่ความจริงการรับอย่างมีสติคือการยอมรับว่าเราก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่ต้องการคนอื่นเหมือนกัน ลองเริ่มง่ายๆ ด้วยการพูด “ขอบคุณนะ เราช่วยได้มากเลย” แบบจริงใจ แค่นี้ก็เติมความหมายให้ทั้งคนให้และคนรับได้พร้อมกัน อีกอย่างที่เราอยากเพิ่มจากประสบการณ์ส่วนตัวคือ ลองทำ “บันทึกความหมาย 7 วัน” เขียนสั้นๆ ก่อนนอนวันละ 3 บรรทัด: (1) วันนี้ฉันมีประโยชน์ตรงไหน (2) วันนี้ฉันได้รับอะไร (3) วันนี้ฉันรู้สึกเชื่อมโยงกับใคร พอทำครบสัปดาห์จะเห็นแพตเทิร์นเลยว่า ชีวิตเราไม่ได้ว่างเปล่าอย่างที่คิด สุดท้าย ถ้ายังรู้สึกตันกับคำถาม “เกิดมาทำไม มีชีวิตอยู่เพื่ออะไร” ให้จำประโยคนี้ไว้: บางวันเราไม่ได้เกิดมาเพื่อทำเรื่องยิ่งใหญ่ แต่เกิดมาเพื่อ “อยู่เคียงข้างกัน” และทำสิ่งเล็กๆ ให้ดีที่สุดก็พอ
