องค์หญิงใหญ่หวนคืนสู่ฮองเฮา ... อ่านแล้ว

หลังอ่าน “องค์หญิงใหญ่หวนคืนสู่ฮองเฮา” จบ เราว่าคนที่กำลังหา “องค์หญิงใหญ่ รีวิว นิยาย” น่าจะอยากรู้ 3 อย่างเหมือนกันคือ (1) โทนเรื่องเป็นยังไง (2) พระเอกธงแดงแค่ไหน และ (3) ปมย้อนกลับมาแก้อดีตทำให้เรื่องหนักมั้ย โทนเรื่องจะเป็นแนวย้อนกลับมาได้โอกาสครั้งที่สองของ “หลี่ฮองเฮา” ที่ต้องรีบจัดระเบียบชีวิต/การเมืองในวัง และซ่อมแซมสิ่งที่เคยพังในอดีต จุดที่เราชอบคือความ “ตั้งใจแก้ไข” ของนางเอก ไม่ใช่แค่พูดสวยๆ แต่ลงมือทำจริง แบบมีความเด็ดขาดและเลือกปล่อยวางเป็น โดยเฉพาะเวลาเจอเรื่องไม่แฟร์ในวัง นางเอกไม่ได้ยอมให้ใครจูงไปตามเกมง่ายๆ พูดถึงคำว่า “จูงจมูก หมายถึง” ในมุมอ่านนิยายเลยก็คือ การโดนอีกฝ่ายชักนำ/ควบคุมให้คิดและทำตามที่เขาต้องการ เหมือนโดนลากไปตามทางโดยไม่รู้ตัว ในเรื่องนี้เรารู้สึกว่านางเอกพยายามไม่ให้ตัวเองถูก “จูงจมูก” ด้วยข่าวลือ อคติ หรือเกมการเมือง ใครชอบนางเอกสายมีสติ อ่านแล้วจะสะใจ ส่วนพระเอกเป็นธงแดงแบบเปิดมาตึงๆ จริง (อารมณ์และการตัดสินใจค่อนข้างโหด) แต่ข้อดีคือไม่ได้โง่ และไม่ใช่สายโดนหลอกง่ายๆ ทำให้ความขัดแย้งมันสนุก ตีกันด้วยเหตุผล/อำนาจมากกว่าการเข้าใจผิดน้ำเน่า ช่วงแรกความคลั่งรักจะค่อยๆ ไต่ระดับ ไม่ได้หวานตั้งแต่ต้น แต่พอเริ่มยอมรับกันแล้วมันจะฟินแบบมีน้ำหนัก อีกมุมที่ช่วยบาลานซ์คือคาแรกเตอร์รอบๆ โดยเฉพาะน้องสาวพระเอกที่ตะมุตะมิ เติมความอบอุ่นให้ฉากวังที่อาจจะกดดัน ช่วงที่มี “ปมในอดีต” โผล่มาอาจทำให้หน่วงบ้าง (เราเข้าใจฟีลสะเทือนไต) แต่โดยรวมยังอ่านเพลิน เพราะมีจังหวะเบาๆ สลับ ไม่ได้กดอารมณ์ตลอด ท้ายสุด ถ้าใครกำลังลังเลเพราะเห็นคนค้นหาคำว่า “มังกรคลั่งหวนคืนเต็มเรื่องตอนจบ” อันนี้อาจเป็นคนสับสนกับชื่อเรื่องอื่นในสายย้อนเวลา/ธงแดงคล้ายๆ กัน แนะนำเช็กชื่อเรื่องและนามปากกาก่อนโหลดอ่าน จะได้ไม่พลาดเล่มที่ตามหา สำหรับ “องค์หญิงใหญ่หวนคืนสู่ฮองเฮา” เราว่าเหมาะกับคนชอบนางเอกสายสตรอง แก้เกมเก่ง และความรักที่ค่อยๆ สุกแบบมีเหตุผล