จากการทำงานร่วมกับเยาว์ชนในชุมชนรักกางเขนอุบลฯ ผมได้พบว่าการสอนดนตรีให้กับฟาร์มและเยาว์ชนระดับมัธยมต้นนั้นต้องผสมผสานความรู้ด้านดนตรีเข้ากับการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่เป็นมิตรและส่งเสริมความรักในเสียงเพลงอย่างแท้จริง การใช้บทเพลงที่เหมาะสมกับวัยและความสนใจของเด็กๆ เป็นหัวใจสำคัญที่จะทำให้พวกเขาเรียนรู้ได้อย่างมีความสุขและต่อเนื่อง เช่นเดียวกับการใช้กิจกรรมกลุ่มที่ช่วยกระตุ้นให้เด็กๆ รู้จักการทำงานร่วมกันและพัฒนาทักษะทางสังคมควบคู่ไปกับทักษะดนตรี ในระหว่างการสอน ผมเน้นการสร้างแรงจูงใจด้วยการให้เด็กๆ ได้มีโอกาสแสดงความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นการแสดงในงานชุมชนหรือกิจกรรมเล็กๆ ในโรงเรียน ซึ่งช่วยส่งเสริมความมั่นใจและความภูมิใจในตนเอง นอกจากนี้ การใช้สื่อเสริม เช่น วิดีโอสอนเล่นเครื่องดนตรี และเพลงต้นฉบับที่เด็กชื่นชอบ ก็ช่วยทำให้การเรียนมีชีวิตชีวาขึ้น ด้วยประสบการณ์นี้ ผมมองเห็นว่าเยาว์ชนในอุบลราชธานีมีศักยภาพมากมายที่รอการพัฒนา เพียงแต่ต้องการการส่งเสริมและการสนับสนุนที่เหมาะสม การสอนดนตรีอย่างรักกางเขนจึงเป็นมากกว่าการถ่ายทอดความรู้ทางดนตรี แต่เป็นการสร้างพื้นที่ที่ปลอดภัยและสนับสนุนให้เด็กๆ ได้เติบโตทั้งความคิดและจิตใจเป็นคนดีในสังคม