📸รูปที่ได้จากกล้อง ดิจิตอล

ถ้าใครกำลังหาคำว่า “bunga desember putih” แล้วสงสัยว่ามันให้ฟีลแบบไหน สำหรับเรามันคืออารมณ์ “ขาวนวล นุ่มๆ คลีนๆ” เหมือนภาพดอกไม้สีขาวในเดือนสุดท้ายของปี ที่ดูเรียบแต่โรแมนติกนิดๆ พอเอามาใช้กับการถ่ายรูปคนก็จะออกมาเป็นโทนสว่างละมุน ดูอบอุ่นและสบายตา เราลองทำลุคนี้ด้วยกล้องดิจิตอลคอมแพคเก่าอย่าง Canon PowerShot A495 (สีฟ้าก็ยิ่งน่ารัก) แล้วไปถ่ายในร้านอาหาร/คาเฟ่ แสงในร้านจะช่วยให้ผิวดูนุ่มขึ้นเองแบบไม่ต้องพึ่งแฟลชแรงๆ ทริคของเราคือเลือกที่นั่งใกล้หน้าต่าง หรือมุมที่มีไฟสีเหลืองอุ่น แล้วให้ตัวแบบหันหน้าเข้าหาแสงประมาณ 45 องศา เงาจะไม่แข็ง ภาพจะดูใสๆ คล้ายฟีล “bunga desember putih” มากขึ้น ไอเดียท่าโพสที่ถ่ายแล้วรอดง่าย: - ยืนตัวตรงเบาๆ แล้วเอียงไหล่เล็กน้อย จะช่วยให้หุ่นดูไม่แข็ง - มือหนึ่งจับแก้ว/เมนู อีกมือแตะผม หรือจับสายกระเป๋า ให้ดูเป็นธรรมชาติ - หันข้างนิดๆ แล้วมองออกไปนอกเฟรม เหมาะกับภาพแนวละมุนๆ ในคาเฟ่ เรื่องเสื้อผ้า เราว่าเสื้อขาวคือคีย์เวิร์ดเลย เพราะทำให้ภาพ “ขาวคลีน” ทันที จะใส่เสื้อคลุมสีเข้มทับก็ได้ ภาพจะมีมิติขึ้นและยังคงโทนสุภาพละมุนอยู่ ถ้ากล้องมีโหมดปรับค่าแสงได้ ลองชดเชยแสง +0.3 ถึง +1.0 (ตามสภาพแสง) เพื่อให้โทนขาวไม่หม่น แต่ระวังอย่าให้หน้าขาววอกจนรายละเอียดหาย สุดท้าย ถ้าอยากให้ภาพจากกล้องดิจิตอลเก่าดูฟุ้งนุ่มแบบตั้งใจ เราชอบลดความคมชัดตอนแต่งนิดเดียว เพิ่มความสว่างนิดเดียว และลดคอนทราสต์ลงเล็กน้อย ก็จะได้โทน “ขาวละมุน” ที่เข้ากับฟีล bunga desember putih แบบพอดีๆ โดยยังคงเอกลักษณ์ภาพจากกล้องคอมแพคไว้ค่ะ