วิวาทะนักเทนนิสสหรัฐฯ ต่อแชมป์เปี้ยนชาวจีน
เจิ้ง ชินเหวิน มือวางอันดับ 6 ของรายการจากจีน คว้าเหรียญทองในการแข่งขันเทนนิสหญิงเดี่ยว ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2024 ณ กรุงปารีส โดยเอาชนะ ดอนน่า เวคิช จากโครเอเชียในรอบชิงชนะเลิศ สร้างประวัติศาสตร์เป็นนักเทนนิสหญิงจากจีนคนแรกที่สามารถคว้าเหรียญทองในศึกโอลิมปิกเกมส์ได้
แต่ดูเหมือนจะมีดราม่าเกิดขึ้นเล็กน้อย เมื่อ เอ็มม่า นาวาร์โร นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกา คู่ต่อสู้ของเจิ้งในรอบที่ 3 ได้แสดงคำพูดที่รุนแรงเกี่ยวกับคู่ต่อสู้ชาวจีนรายนี้
"ฉันเพิ่งบอกเธอไปว่าฉันไม่เคารพเธอในฐานะคู่ต่อสู้ ฉันคิดว่าท่าทางของเธอค่อนข้างดูดุดัน มันทำให้ห้องแต่งตัวไม่มีมิตรภาพเท่าไรนัก ดังนั้นจึงยากที่จะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้แบบนั้น ซึ่งฉันไม่เคารพเลย แต่ก็ขอชื่นชมนะ เธอเล่นเทนนิสได้ดีมากในตอนท้าย เธอเล่นได้ดีกว่าฉัน ดังนั้นขอแสดงความยินดีกับเธอด้วย"
อย่างไรก็ตาม เจิ้งก็ไม่ได้ตอบโต้และปล่อยให้ผลงานของเธอในสนามพูดแทนทุกอย่าง พร้อมให้สัมภาษณ์กลับอย่างสุภาพถึงนาวาร์โรว่า
"ดูเหมือนว่าเธอจะไม่พอใจกับท่าทีของฉันที่มีต่อเธอ ถ้าเธอไม่พอใจกับท่าทีของฉัน เธอสามารถมาบอกฉันได้ ฉันอยากจะแก้ไขมันเพื่อจะได้เป็นผู้เล่นที่ดีขึ้นและเป็นคนที่ดีขึ้น"
เจิ้ง มีลูกเสิร์ฟที่ทรงพลังที่สุดคนหนึ่งในเกมเทนนิสหญิงในขณะนี้ และไม่ลังเลที่จะมาวิ่งขึ้นมาหน้าเน็ตบ่อยๆ เพื่อจบคะแนนด้วยลูกวอลเลย์ที่รุนแรง ทำให้เจิ้งเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดุดันที่สุดใน WTA ในเวลานี้
ที่สำคัญกว่านั้นคือ เธอได้พิสูจน์จุดยืนบางอย่างในนามของนักกีฬาเอเชียด้วยการคว้าเหรียญทองในกีฬาเทนนิส ที่โดยปกติแล้วเหรียญทองมักจะตกเป็นของประเทศตะวันตก นอกจากนี้ เธอยังตอบสนองต่อพฤติกรรมชอบอวดเบ่งที่นักเทนนิสยุโรปหรืออเมริกามีต่อนักกีฬาชาติอื่นๆ
ชัยชนะของเจิ้ง ชินเหวิน จึงน่าจดจำด้วยเหตุผลหลายประการ นอกเหนือจากการทำให้ประเทศของเธอภาคภูมิใจแล้ว เธอยังสามารถจัดการอารมณ์ได้อย่างเหมาะสมและตอบโต้การดูถูกเหยียดหยามจากนักกีฬาจากบางประเทศได้เป็นอย่างดี
ถ้าพูดถึงชื่อ “ชินเหวิน เจิ้ง” ช่วงโอลิมปิก 2024 ที่ปารีส หลายคนคงจำได้ทั้งผลงานในสนามและกระแสหลังเกมที่ถูกพูดถึงพอๆ กัน สำหรับฉัน สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่แค่การคว้าเหรียญทองเทนนิสหญิงเดี่ยว แต่คือ “วิธีที่เธอรับมือ” กับสถานการณ์ตึงๆ จากคู่แข่งด้วย อย่างแรกที่ทำให้เจิ้งโดดเด่นมากคือสไตล์การเล่นที่ค่อนข้างดุดัน (ในความหมายของเทนนิส คือเล่นเชิงรุกจริงจัง) เธอมีลูกเสิร์ฟที่หนักและเร็ว จังหวะขึ้นหน้าเน็ตเพื่อปิดแต้มก็มาบ่อย ทำให้เกมดูมีแรงกดดันตลอดเวลา เวลาดูสดหรือไฮไลต์จะรู้สึกได้เลยว่าเธอพยายาม “คุมแต้ม” มากกว่ารอให้คู่แข่งพลาดเอง นี่เป็นสไตล์ที่บางคนชอบมาก เพราะมันเร้าใจ แต่บางคนก็อาจมองว่าแข็งๆ หรือกดดันเกินไป ประเด็นที่เป็นข่าวคือคำพูดของ เอ็มม่า นาวาร์โร ที่สะท้อนว่าเธอไม่พอใจกับท่าทีในสนามของเจิ้ง ถึงขั้นใช้คำว่า “ไม่เคารพ” ซึ่งในวงการกีฬาคำแบบนี้ค่อนข้างแรง และอาจทำให้เรื่องบานปลายได้ง่ายมาก สิ่งที่ฉันมองว่าน่าชื่นชมคือเจิ้งไม่ได้เลือกตอบโต้แบบเดือดกลับ แต่ใช้วิธีพูดให้ชัดว่า ถ้าอีกฝ่ายไม่สบายใจสามารถมาคุยกันได้ และเธอพร้อมปรับเพื่อเป็นผู้เล่นที่ดีขึ้น ประโยคนี้ทำให้ภาพของเธอดูเป็นมืออาชีพขึ้นทันที เพราะเธอไม่ได้ปฏิเสธความรู้สึกของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่ลดคุณค่าตัวเอง ถ้าใครอยากทำความเข้าใจเรื่องนี้ให้ครบ ฉันว่ามองได้ 3 มุม 1) มุมกีฬา: ผู้เล่นสายบุกมักมี “ภาษากาย” ที่ดูดุดันโดยธรรมชาติ เช่น จ้องเป้าหมายชัด เดินเร็ว เน้นพลัง และมีอารมณ์ร่วมกับแต้ม ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่ให้เกียรติ 2) มุมจิตวิทยา: หลังแพ้ ผู้เล่นบางคนอาจพูดแรงเพราะยังอยู่ในอารมณ์แข่งขัน คำพูดจึงถูกขยายในสื่อเร็วมาก 3) มุมภาพลักษณ์: การตอบกลับอย่างสุภาพของเจิ้งทำให้เรื่องเล่าจบแบบสวย และย้ำว่าเธอให้ความสำคัญกับความเป็นนักกีฬาไม่แพ้ชัยชนะ สุดท้าย ต่อให้คนดูจะเห็นต่างเรื่อง “ท่าทีในสนาม” แค่ไหน เหรียญทองครั้งนี้ก็ทำให้ชื่อ ชินเหวิน เจิ้ง ถูกค้นหาและถูกพูดถึงในฐานะแชมป์อย่างเต็มตัว และสำหรับฉัน นี่คือโมเมนต์ที่ทั้งฝีมือและวุฒิภาวะไปด้วยกันจริงๆ
ดูความคิดเห็นเพิ่มเติม