มีใครแพ้ท้องหนักกว่านี้มั้ย EP.2

EP.2

แพ้ท้องหนักถึงขั้นต้องแอดมิทที่โรงพยาบาล

ต้องเกริ่นก่อนว่าลูกคนแรกของเราอายุ 6เดือน เราก็รู้ตัวว่าตัวเองกำลังท้อง ช่วงแรกๆเราเริ่มอ่อนเพลียทั้งวัน ทั้งวันชนิดที่ไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนอย่างเดียว ลุกขึ้นมานั่ง ก็เวียนหัว จะอ้วกตลอดเวลาแต่ทำไม่ได้เพราะต้องไปทำงาน (เราเป็นครูคะ)และพักผ่อนน้อยด้วยเนื่องจากลูกคนแรกยังเล็กอยู่

ท้องนี้ช่วง2-3 เดือนแรกแพ้ไม่มาก แต่พอเข้าเดือนที่4 อาการเก่าเริ่มมาแต่หนักกว่าเดิมคือ อุณหภูมิร่างกายต่ำสุดอยู่ที่ 37 มีไข้ต่ำๆอ่อนๆ ทุกวัน หายใจไม่อิ่ม มีความรู้สึกเหมือนอากาศไม่พอจะหายใจ มือสั่น แขน ขาไม่มีแรง หน้ามืด บ้านหมุน กินอะไรไม่ได้เลย อ้วกออกหมด เหม็นอาหารหลายๆอย่าง แม้แต่น้ำเปล่ารอบนี้กินไม่ได้ขนาดที่ไม่มีให้ฉี่ หรืออึเลย เป็นสัปดาห์

จนต้องแอดมิด หมอให้ยากินก็อ้วกหมดจนต้องฉีดยากันอ้วก ให้น้ำเกลือ อาการก็ยังไม่ดีขึ้น กินอะไรไม่ได้เลยจนวันที่ 3 พยาบาลต้องผสมน้ำเกลือกับวิตามีน B6 ให้ ผ่านไป 2 วันอาการเริ่มดีขึ้นหมอให้อยู่ดูอาการอีก2-3วัน หลังจากกลับมาต้องกินวิตามิน B6 ตลอดเพื่อไม่ให้อาการแพ้ท้องกำเริบอีก ก็ยังเป็นๆหายๆ แต่อาการดีขึ้นมาก

หมอบอกว่า อาจจะเป็นที่ เครียด พักผ่อนน้อย กินอาหารได้ไม่มากบวกกับฮอร์โมนคนท้องที่พลุ่งพล่าน

แม่ๆบ้านไหน มีอาการยังไง มาเม้าให้ฟังที อยากรู้ว่าจะมีคนเป็นหนักกว่าเราบ้างไหม?🤔

โพสต์ก่อนหน้า

#howtoท้อง #ไดอารี่มนุษย์แม่ #แพ้ท้อง #ประสบการณ์ #คู่มือคุณแม่ #สตอรี่ของคนมีลูก #แม่ขอแชร์ #ปัญหาก่อนคลอด #ครอบครัว #แม่และเด็ก

2024/5/30 แก้ไขแล้ว

หลายคนถามเหมือนกันว่า “แพ้ท้องหนักมาก โบราณว่าอะไร” ตอนเราเป็นหนักจนต้องแอดมิทก็มีญาติผู้ใหญ่ทักสารพัดเหมือนกัน เลยขอเล่าแบบที่ได้ยินบ่อยๆ พร้อมมุมที่เราใช้ดูแลตัวเองจริงๆนะคะ ความเชื่อโบราณที่มักได้ยินเวลาแพ้ท้องหนัก - โบราณว่าลูก “มาแรง/มาไว” แม่เลยแพ้หนัก เพราะร่างกายปรับฮอร์โมนเยอะ - บางบ้านว่าอาจได้ “ลูกผู้หญิง” เลยแพ้หนัก (ความเชื่อนี้ไม่ชัวร์นะคะ แค่เป็นคำทักของผู้ใหญ่) - บางคนว่าแม่ “ธาตุอ่อน พักผ่อนน้อย เครียด” ยิ่งทำให้แพ้หนักขึ้น อันนี้ใกล้เคียงกับที่หมออธิบายเราเลย เพราะตอนนั้นเลี้ยงลูกเล็ก+ทำงาน พักน้อยมาก ส่วนตัวเรามองว่า ความเชื่อช่วยให้สบายใจได้บ้าง แต่ถ้าแพ้หนักจนกินไม่ได้/อ้วกตลอด ต้องกลับมาที่ “อาการจริง” เป็นหลัก เพราะเสี่ยงขาดน้ำและอิเล็กโทรไลต์ได้เร็วมาก จากประสบการณ์ตอนแอดมิท (น้ำเกลือ+ยากันอ้วก+วิตามิน B6) สิ่งที่ช่วยประคองอาการตอนกลับบ้าน 1) จิบน้ำทีละน้อย แต่บ่อยมาก ถ้าน้ำเปล่ากินไม่ได้ ลองเป็นน้ำเย็นจัด น้ำอุ่นจางๆ หรือน้ำเกลือแร่แบบจิบบางๆ (เลือกสูตรสำหรับคนท้อง/ปรึกษาเภสัชกร) เป้าหมายคือให้มีฉี่ ไม่ปล่อยให้ “ไม่มีฉี่ทั้งวัน” 2) กินแบบ “คำเล็กๆ” ไม่ฝืนมื้อใหญ่ เราจะตั้งเป้าว่าเอาให้ลงท้องได้ก่อน เช่น ขนมปังแห้ง แครกเกอร์ ข้าวต้มใสๆ กล้วยหอม หรืออะไรก็ได้ที่กลิ่นไม่แรง กินน้อยแต่ถี่ ช่วยลดการอ้วกตอนท้องว่าง 3) เลี่ยงสิ่งกระตุ้นกลิ่น ช่วงนั้นเหม็นอาหารหลายอย่างมาก เราใช้วิธีเปิดหน้าต่าง/พัดลม ดูดกลิ่น แยกพื้นที่ทำอาหาร หรือให้คนที่บ้านช่วยทำเมนูที่กลิ่นเบาๆ แทน 4) วิตามิน B6 ตามที่หมอให้ ของเราเห็นผลชัดหลังได้ B6 ในสายน้ำเกลือ แล้วกลับมากินต่อที่บ้าน (ย้ำว่าขนาดและวิธีใช้ควรตามแพทย์นะคะ ไม่แนะนำให้ปรับเอง) 5) พักผ่อนให้พอที่สุดเท่าที่ทำได้ อันนี้ยากสำหรับแม่ลูกอ่อน แต่พอเราได้นอนเป็นช่วงๆ อาการใจสั่น มือสั่น หน้ามืดดีขึ้นจริง ลดความเครียดก็ช่วยให้ไม่กำเริบง่าย สัญญาณที่เราอยากบอกต่อว่า “อย่ารอ” ควรพบแพทย์/ไปโรงพยาบาล - กินน้ำไม่ได้เลย หรืออ้วกทุกอย่างจนอยู่ไม่ได้ - ปัสสาวะน้อยมาก/สีเข้ม หรือแทบไม่มีฉี่ - เวียนหัว หน้ามืด บ้านหมุน ใจสั่น แขนขาไม่มีแรง - หายใจไม่อิ่ม แน่นหน้าอก หรืออ่อนเพลียผิดปกติ - น้ำหนักลดเร็ว หรือมีไข้ร่วมด้วย สุดท้าย ต่อให้โบราณจะทักว่าอะไร เราว่าโฟกัสที่ความปลอดภัยของแม่กับลูกก่อนดีที่สุดค่ะ ถ้าแม่ๆคนไหนแพ้หนักคล้ายกัน ลองมาแชร์กันได้นะคะว่าอะไรช่วยได้บ้าง เผื่อเป็นไอเดียให้คนที่กำลังทรมานอยู่ตอนนี้ค่ะ