เหยื่อการตลาดไม่มีทางหมดไป

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเจอกับการถูกชักจูงด้วยโฆษณาที่ดูน่าเชื่อถือ เรื่องของสมองระบบ 1 และ ระบบ 2 นั้นมีผลอย่างมากต่อการตัดสินใจของเรา ระบบ 1 คือระบบคิดเร็วที่ทำงานโดยอัตโนมัติ ไม่ต้องใช้ความพยายามมาก เช่น การตัดสินใจซื้อของที่ดูดีและรีบทำตามโดยไม่คิด เช่นเดียวกับสิ่งที่เรียกว่า "ความอยาก" ในทางตรงกันข้าม ระบบ 2 คือระบบคิดช้า ที่เราต้องใช้สมาธิและคิดพิจารณาอย่างมีเหตุผล ซึ่งช่วยแยกแยะความต้องการที่แท้จริงจากความอยากชั่วคราว หลายครั้งที่เราเป็นเหยื่อการตลาดไม่ได้เพราะแค่โฆษณาหรือตัวดาราที่เป็นบอส มีอิทธิพลต่อเราเท่านั้น แต่เพราะเราไม่รู้ตัวและไม่ทันใช้ระบบคิดช้าเพื่อตรวจสอบความต้องการจริงของตัวเอง โดยเฉพาะในยุคที่ข้อมูลล้นหลามและการตลาดแนวตรงที่สร้างภาพลักษณ์บอสผู้ทรงอิทธิพลเป็นกลยุทธ์ การเข้าใจและมีสติกับการตัดสินใจจะช่วยลดความเสี่ยงหมดตัวได้ จากคำที่เห็นในภาพ "เขารู้ไงว่าคุณกำลังขาดแคลน" นั่นคือการตลาดใช้ข้อมูลความต้องการพื้นฐานและความอยาก เพื่อกระตุ้นจิตใจให้อยากได้สินค้าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเรารู้เท่าทันระบบคิดของสมอง และแยกแยะความต้องการกับความอยากได้ชัดเจน ตลอดจนรู้จักรับผิดชอบในการตัดสินใจซื้อเอง เราจะไม่กลายเป็นเหยื่อการตลาดซ้ำซากอีกต่อไป สิ่งสำคัญคือฝึกมีสติและพัฒนาความคิดเป็นภาพ (visual thinking) ที่ช่วยให้เห็นภาพรวมของสถานการณ์และผลกระทบอย่างชัดเจนก่อนที่จะตัดสินใจใดๆ