ทำงานอาทิตย์เดียวกับพัทยาซอย 6 🥃💋

สวัสดีค่ะ ผู้เข้ามาอ่านเก่าและใหม่ทุกคนด้วยนะคะ

คงจะแปลกที่ได้เห็นหัวข้อที่ได้อ่านในบทความต่อไปนี้กันนะคะ แต่อยากให้เปิดใจอ่านกันเสียหน่อย เป็นมุมมองของเราทั้งหมดอาจจะมีความรู้สึกของเราปะปนลงไปในบทความด้วย ถือว่ามาอ่านอะไรสนุกคลายเครียดระหว่างวันแล้วกันเนอะ ^^

มาเริ่มถามตอบกันเลยดีกว่า Let's Gooooooooo

ถาม : ทำไมถึงมางานที่ไม่อยากให้คนในครอบครัวมาทำล่ะ?

ตอบ : เราเห็นเงินและรายได้มันเยอะกว่าที่ทำงานเก่าจึงลาออกมาทำงานในบาร์พัทยา และเป็นงานที่เราเองก็พอสามารถทำได้อย่างดีด้วย (ไม่รวมทิปจากลูกค้าและคอมมิสชั่นด้วยนะ)

ถาม : แล้วทำไมถึงตัดสินใจมาทำงานบาร์ในพัทยาซอย6?? ที่ทำงานเก่ามันไม่ดีหรืออย่างไร

ตอบ : ดีมากเลยค่ะ ที่ทำงานเก่าดีมาก เพื่อนร่วมงานดี งานก็สบายทำแต่เอกสาร ห้องฟรี น้ำไฟฟรี ข้าวก็ฟรี แต่ว่าเราเองก็เริ่มจะเป็นผู้ใหญ่ก็อยากจะเดินเองโดยไม่มีครอบครัวมาช่วยพยุงเรา อยากให้รอดูว่าเราเองก็สามารถเดินด้วยตัวเองได้เหมือนกัน ถึงจะล้มยังลุกไม่ได้ก็เถอะ (ปาดน้ำตา)

ถาม : ตั้งแต่มาที่นี้รู้สึกอย่างไร

ตอบ : แรก ๆ ตื่นเต้น หลัง ๆ อยากนอน เพราะงานเองก็ต้องเตรียมตัวก่อนเปิดร้าน ยิ่งเป็นผู้หญิงแสนสวยแห่งร้าน WB ซอย 6 ก็ต้องแต่งหน้าให้สะสวย เราก็ต้องซื้อเครื่องสำองค์สำอางค์มาแต่งหน้าอีกด้วย (ยิ่งแต่งหน้าไม่เก่งด้วยนี่สิ~ แต่งลิงปะกิตทุกวันเลยอ่า;-;)

ถาม : มาได้ทำงานบาร์ WB ได้อย่างไร?

ตอบ : อ่า ยาวหน่อยแต่จะเล่าให้เข้าใจได้มากที่สุด เริ่มจากเราทำงานของเราเสร็จก็นั่งเล่นดูติ๊กต๊อกแล้วมีไลฟ์ของบาร์ในซอย 6 เด้งขึ้นฟีดเราหลายวันเลยลองเข้าไปดู ก็ลองถามไถอะไรไปเรื่อย ๆ มั่ว ๆ ด้วยซ้ำ เลยแอดไลน์ที่แปะในไลฟ์ไปเขาบอกให้เราลองแคสงานผ่านไลน์ดู ปรากฏว่าเราแคสผ่านรอวันมาทำงาน (เราเริ่มทำงานวันที่ 27 กันยายน 2568) เลยทำการลาออกจากที่เก่า เดินทางด้วยตัวคนเดียวไร้เพื่อนไร้ฝูงเพราะเราเป็นหมาป่าเดียวดาย ได้ฝึกอบรมต่าง ๆ แป๊บก็เข้าทำงานในบาร์ WB เลย มีพี่แอดมินที่น่ารักอย่าง ☁️ (ขอเว้นว่างชื่อ) แกแนะนำดีมาก อยากให้สาว ๆ ได้มาเจอผู้หญิงอย่างพี่ ☁️ สุด ๆ

ถาม : งานที่บาร์เป็นอย่างไรบ้าง

ตอบ : สนุกดีแต่เหนื่อยมากกว่า กว่าจะได้ลูกค้าเข้าร้านแต่ละคนคือยากมากเพราะเป็นช่วงที่เขาเรียกว่า low season เป็นช่วงที่มีลูกค้าน้อยมาก ลูกค้าจะมาคึกคักช่วงเดือนพฤศจิกายน-มกราคม (จากการคาดเดา) เพราะเป็นมาพักผ่อนของฤดูหนาวของต่างประเทศ มารับความร้อนของประเทศที่ไม่เคยมีฤดูหนาวหรือหน้าหนาวเหมือนคนอื่นเขาก็จะมีนักท่องเที่ยวมากันเยอะแยะมากมาย แต่ช่วงที่เรามาทำงานมันไม่ค่อยอะไรมากเลยมีน้อยยิ่งเป็นบาร์ล่างอีก (บาร์ที่เราทำอยู่จะอยู่หน้าซอยติดกับทะเลพัทยากลาง เดินไม่กี่ร้านก็จะเจอแล้ว) ลูกค้าส่วนใหญ่จะไปบาร์บนที่อยู่ท้ายซอย 6 ก็จะไม่เข้าบาร์กันมากนัก เจ็บเท้าสุด ๆ ต้องใส่ส้นสูงยืนทั้งคืนเพื่อเรียกลูกค้าเข้าร้าน ถ้าไม่มีลูกค้าก็ยืนยันกลับบ้านแน่นอนค่ะ

ถาม : ทำงานมีอะไรบ้าง

ตอบ: ไม่มีอะไรมาก ง่าย ๆ และสบาย หากเป็นคนที่ชวนคุยเก่งก็ถือว่าดีไปมากและได้ภาษาอีก (ส่วนใหญ่จะมีลูกค้าเป็นฝรั่งมากกว่าเอเชียแมนแบบเรา ๆ) เอ็นเตอร์เทรนลูกค้าได้เต็มที่เท่าที่ความสามารถจะมี พนักงานเรา ๆ ต้องทำดื่มจากลูกค้าให้ได้เยอะที่สุดเพราะจะเป็นทิปในแต่วันของคน ๆ นั้นไปเลย นั่งพูดคุยเป็นเพื่อนกับลูกค้า ถ้าเขาอยากคนเดียวเขาก็ไม่เลือกเรา แต่ถ้าลูกค้าไม่ได้เล็งใครตั้งแต่หน้าร้านก็จะบอกหม่าม้าซังให้สั่นกระดิ๊งเรียกสาว ๆ ที่ยืนเรียกลูกค้าร้านหน้ามาให้ลูกค้าได้เลือก พอเขาเลือกแล้วก็ดื่มและพูดคุยกับคนนั้นจนเขาอยากกลับ แต่ถ้าพนักงานมีลูกค้าประจำของตัวเองก็ไม่ต้องอะไรมากเหมือนกันแต่ลูกค้าคนนั้นมีสาวเป็นของตัวเองโดยไม่ต้องมาเลือก

ถาม : รายได้จากดื่มคืออะไร

ตอบ : ก็คือเราต้องนั่งกับลูกค้า (จะคล้าย ๆ กับเด็กเชียร์กับเด็กดริ๊ง) ถ้าได้ดื่มจากลูกค้าที่สั่งให้เราได้นั่งดื่มด้วย เราจะได้ดื่มละ 60 บาท แต่ถ้ามีบาร์ฟายเราจะได้ 1,500 บาทบวกค่าเสียเวลาของเราอีก (ตามที่หม่าม้าซังตกลงกับเรา)

ถาม : มีทดลองงาน 7 วันด้วยใช่ไหม???

ตอบ : ใช่ครับ ทดลองงาน 7 วัน ต้องทำให้ได้ 75 ดื่ม หรือ 3 แล็ค ซึ่งเด็กใหม่จะได้ยากมาก ๆ (ถ้ารามีเสี่ยเลี้ยงอะนะ) หม่าม้าซังบอกไว้บอกกว่าจะได้ขนาดนี้ก็ต้องล้มลุกคลุกคลานกว่าจะผ่านมาได้ ถ้าใจเราสู้ด้วย

ถาม : หากไม่ผ่านทดลองงานล่ะ ?

ตอบ : ก็สามารถออกไปสมัครใหม่ได้จะลงที่เก่าหรือใหม่ก็ได้ แต่เราไม่ได้สมัครค่ะ เราออกมาเลยเพราะจะไปทำงานโรงงาน แต่ไม่กังวลจะไม่ได้เงินนะคะ จะได้ประมาณ 2,000 บาท ถือว่าเป็นค่าเสียเวลาของเรา (ไม่รวมหักค่ายูนิฟอร์มด้วย 200 บาท เสื้อ+กางเกง)

ถาม : แล้วเจอลูกค้าประเภทไหนบ้าง?

ตอบ : ทุกประเภทเลยก็ว่าได้ เราไม่สามารถจะเลือกลูกค้าเองได้นะคะ ยิ่งกว่ามีให้ไปยืนให้ลูกค้าเลือกได้ดื่มด้วยแล้วก็เป็นสิ่งปฏิเสธยากที่สุดแต่ก็จะทำให้เราได้ดื่มจากลูกค้า ไม่ว่าจะน้อยหรือมากก็ตาม ถือว่าได้พูดคุยและแลกเปลี่ยนสิ่งต่าง ๆ ก็ได้นะคะ

ถาม : แล้วรายได้ล่ะ ดีไหม

ตอบ : จะตอบแบบไหนให้ไม่ทำร้ายตัวเองหน่ออออ เราเป็นรายเดือนของบาร์ เดือนละ 15,000 บาท/เดือน แต่ก็มีแทคลูกค้า 10 วัน ได้ 10,000 บาท แต่ว่าถ้าออกก่อนจะทำงานครบ 7 วันจะไม่ได้เงินที่ทำงานนะคะ (เพราะมันเป็นกฏของทางร้าน แซดมาก ๆ ฮื่อ ๆๆๆ) แต่ทิปที่ได้จากลูกค้าและเชียร์ดื่มจากลูกค้า ทางร้านจะให้เราทุกวันอยู่แล้ว (ถึงได้ไม่ถึง 500 ก็ตามแต่ แต่ก็พาถูไถกันได้) ถ้าใครสามารถมีงานพาร์ททามด้านนอกก็สามารถออกไปทำงานอื่นนอกจากบาร์ได้ หรือจะบาร์ฟายตัวเองก็ได้

ถาม : แล้วงานนอกคืออะไร? (เผื่อใครไม่เข้าใจ)

ตอบ : อืม ตอบไปคนอื่นต้องต๊กกะใจแน่นอน เป็นที่แบบ อ๊ายยยยย คือออกไปหาลูกด้วยแอพหนึ่ง นัดลูกค้าหรือหาตามหาดแถวนั้นจากนั้นก็ 👩‍❤️‍💋‍👨 กับลูกค้าแล้วเราก็จะได้ตังมา จะเรียกค่าตัวกี่บาทก็ได้แต่จะไม่ค่อยเกิน 2,500 บาท (เราไม่เคยทำนะทุกคน เพื่อนร่วมชวนหลายรอบแล้วแต่เราก็ปฏิเสธตลอดเพราะเราเหนื่อยขอนอนดีกว่า)

ถาม : งานบาร์ฟายคืออะไร

ตอบ : อ่าาาาาาาาาาา ตามที่ทุกคนจะเข้าใจก็แล้วกัน คงจะบอกกันในบทความนี้ไม่ได้ มันเสี่ยงต่อการปลิวของบทความเรานะคะ ･ﾟ･(●´Д｀●)･ﾟ･ (แต่ถ้าใครอยากรู้ก็สามารถเข้าไปดูในช่องยูทูปที่แปะไว้ใน BIO ของเราได้เลยเด้อ)

ถาม : เหนื่อยหรือเปล่า

ตอบ : (หัวเราะ) สุด ๆ ไปเลย ไม่ใช่ว่าใครจะได้ลูกค้าง่าย ๆ เหมือนพนักงานที่เขาทำมาก่อนเรา กว่าจะได้แต่ล่ะดื่มก็ยากเย็นเสียจริงแต่ถ้าเจอลูกค้าเปย์เราก็ได้ดื่มเยอะ ก็ถือเป็นโชคของเราได้

ถาม : พี่แอดมินอย่างพี่ ☁️ ล่ะ เล่าให้ฟังหน่อย

ตอบ : อะแฮ่ม ใจดีที่สุดในโลกเลย เราไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนใจดีได้ขนาดมาก่อนเลย พี่เขาแนะนำเราดีมากขนาดวันแรกก็อยากออกแล้วแต่พี่เขาก็เข้าใจเพราะมันคือวันแรก เราร้องไห้หนักมาก ตอนนั้นคือกูมาทำไม ทำไมไม่ไปทำโรงงานให้มันจบ ๆ ไป คืออยากย้อนเวลาไปบอกตัวเองก่อนมาว่า อยู่ที่เดิมก็ดีแล้ว ยัยนี่ แต่ก็มาแล้วก็ทำอะไรไม่ได้ เราทิ้งทุกอย่างเพียงมาเริ่มใหม่จริง ๆ แล้วพี่เขาก็ซื้อรองเท้าส้นสูงมาให้เรากับเพื่อนที่เป็นเด็กพี่ ☁️ ด้วยเช่นกัน (กฏร้านอนุโลมให้ใส่รองเท้าผ้าใบได้ 2 วันแรกและต้องใส่ส้นสูงเท่านั้นยกเว้นวันนั้นที่ธีมร้านจะให้ใส่ผ้าใบได้) ซึ่งแบบพี่แกก็บอกว่าซื้อเพราะเดี๋ยวพวกเราสองคนก็จะไปแล้ว อาจจะอยู่กันไม่นานซึ่งก็จริง วะฮ่า ๆ ซึ่งเราบอกกับพี่ ☁️ ว่า ถ้า 7 วัน เรายังมีความรู้สึกเหมือนกับวันแรกจะขอออกจากที่นี่ ซึ่งก็ ( ＾ω＾ )

ถาม : เพื่อนร่วมงานเป็นอย่างไรบ้าง?

ตอบ : ดีมากกกก (ก.ล้านตัว) ทุกคนเฟรนลี่สุด ๆ ไฮเปอร์กันทุกคนเพราะก็ต้องช่วยหาลูกค้า เรียกลูกค้าให้เข้าร้าน หากใครเก่งหน่อยก็จะมีลูกค้าประจำขนาดตัวเองโดยที่ไม่ต้องยืนเรียกเลย แต่เราไม่ใช่นะคะ เราไม่ได้สวยขนาดนั้น จริง ๆ นะ

ถาม : ทำไมถึงออกจากงานบาร์กันล่ะ?

ตอบ : (ความคิดส่วนตัว 10000000%) มันงานเป็นที่เหนื่อยกว่างานที่เราเคยทำทุกอัน เราต้องค่อยเรียกลูกค้า ต้องพูดคุยซึ่งก็ไม่รู้ว่าลูกค้าจะทำอะไรกับเราบ้าง ต้องสู้กับค่าครองชีพที่สูงมาก ๆ ท้ออีกเพราะบางวันก็ไม่ได้ลูกค้าเลยก็มี ข้าวก็แพงอะไรก็แพง ขนาดหมูทอดมีแค่ 4 ชิ้น แห้ง ๆ เหนียว ๆ ก็ต้อง 40 บาทแล้ว

ถาม : แล้วหลังออกจากบาร์แห่งนี้จะไปทำงานอะไรต่อ?

ตอบ : งานโรงงานญี่ปุ่นแห่งหนึ่งในไทย เรารอสมัครและสมัครสัมภาษณ์เข้าทำงานจริงในบริษัท ซึ่งก็ได้นะคะ เดี๋ยวจะมารีวิวในโพสต์ต่อไป อิ___อิ (อันเน้เราช่วยเพื่อนไปด้วย สมัยเรียนแดวอนด้วยกัน)

รวม ๆ แล้วเป็นงานที่เปิดโลกของผู้หญิงคนนี้มาก ๆ พาได้เข้ามาทำงานบาร์ในพัทยาทำให้รู้สึกว่าเราไม่เหมาะกับแบบนี้เลยแม้แต่นิด ถามว่าอยากให้มาลองทำงานแบบนี้ไหม? ใครอยากมาลองก็ได้แล้วแต่ งานบาร์ไม่มีอะไรถูกผิดขึ้นอยู่กับความคิดของเรา

เราไม่อยากมองผู้หญิงที่ทำงานบาร์ในพัทยาซอย 6 ที่ต้องนุ่งน้อยห่มน้อยเพื่อเรียกลูกเป็นคนไม่ดี ทุกคนมาทำงานเหมือนกันหมด มาหาเงินไปเลี้ยงครอบครัวเลี้ยงชีวิตของตัวเองเหมือนหมด

การทำงานที่บาร์ในพัทยาเป็นเพียงเสี้ยวชีวิตของคนเดียวหนึ่งเท่านั้นไม่อยากให้มองว่าเป็นคนใจง่ายที่สามารถออกไปกับลูกค้าได้ง่าย ๆ ไม่อยากให้ตัดสินชีวิตของคนอื่นในมุมมองที่ไม่ดี

เราไม่รู้หรอกว่าคน ๆ หนึ่งที่ตัดสินใจมาทำตรงนี้เขาคิดมานานแค่ไหนและสามารถนำเงินที่ทำงานตรงนี้ไปช่วยเหลืออะไรครอบครัวได้เท่าไหร่แล้วบ้าง บ้างที่อาจจะรวยไปมหาเศรษฐีนีไปแล้วก็ใครจะรู้

กว่าจะได้แต่ละบาทเองก็ไม่ได้เหมือนงานอื่น ๆ ต้องหาลูกค้าเข้าร้านทำค่าคอมมิสชั่น ต่าง ๆ นานาต้องทนเหนื่อยทนเจ็บจากรองเท้าที่ใส่อีก ยืนเรียกนานกว่าจะได้ลูกค้า

มีกฏอีกมากมายเลยที่สามารถทำให้เราปลิวออกจากงานนี้ง่าย ๆ โดนการที่ไม่ต้องลาออกด้วยตัวเองก็มีนะ

งานบาร์เป็นงานที่เสี่ยงเพราะมันก็เป็นสีเทาไม่มีขาวหรือดำ และงานบาร์ก็ไม่ต้องมีเรื่องอย่างว่าก็ได้ (แล้วแต่ดีลตัวเราและลูกค้าเท่านั้น หม่าม้าซังจะคุยให้เราได้ว่าจะไปหรือไม่ไป เราสามารถไปได้หรือไม่ไปก็ได้ เราสามารถเรียกได้)

เริ่มงานมาวันแรกก็อยากกลับบ้านเลย หางานใหม่ใกล้ฉันอย่างรวดเร็ว รู้เลยว่าตัวเองมาทำไม เลือกเส้นทางชีวิตได้ย่ำแย่มากจึงตัดสินใจลาออกดีกว่ามาทำงานโรงงานดีกว่า

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านทุกคน หวังว่าได้มีมุมมองใหม่ ๆ ในการทำงานในบาร์พัทยาแบบนี้กันไม่มากก็น้อย เจอกันใหม่บทความหน้า

สำหรับวันนี้ บ๊ายบายยยย~~~ ♡♡♡

รักจาก SAN:DEE

#งานบาร์พัทยาซอย6 #ร้านเหล้าพัทยา #บาร์พัทยา #พัทยาซอย6 #พัทยากลาง