วันนี้โดนเจ้านายตำหนิทั้งที่ไม่ใช่ความผิด นั่งฟังเงียบๆ กลืนน้ำตาทั้งที่อยากเถียงใจจะขาด เดินออกจากห้องประชุมแบบสงบ แต่ในใจอยากจะกรี๊ด😂 ตอนเด็ก แค่โดนเข้าใจผิดก็ร้องไห้โวยวาย แต่ตอนนี้… โตแล้ว ร้องไม่ได้ พูดมากก็เสียภาพลักษณ์ สุดท้ายก็ต้อง “นิ่ง” ทั้งที่ข้างในพังไปแล้วครึ่งหนึ่ง เพราะ

“ไม่เป็นไร”ทั้งๆที่โคตรเป็น แต่บอกใครไม่ได้🥲 ยกตัวอย่างเช่น เขามาสาย ลืมนัด แล้วก็ยิ้มแบบเดิม ฉันบอกว่าเข้าใจ ทั้งที่ในใจมันถามว่า “สำคัญแค่ไหนกันแน่?” ที่ทำงานก็เหมือนกัน เจองานด่วนตอนเย็น เจอคำสั่งเปลี่ยนตอนจะกลับบ้าน ฉันก็ยังยิ้ม แล้วพูดว่า “โอเคค่ะ ไม่เป็นไร” แต่ข้างในอยากจะร้อง อยากจ

อารมณ์ ความรู้สึกตอนนี้ มีอะไรระบายออกมาได้นะ พร้อมรับฟังค่ะ😊 ส่วนอันนี้ของเรา 👇🏻👇🏻👇🏻 🎭 – เหมือนต้องสวมหน้ากากรับบทหลายอย่างในชีวิต 🫥 – เงียบ เหนื่อย ไม่อยากอธิบาย 🛋️ – แค่อยากได้นิ่งๆ มุมปลอดภัยไว้พักใจ #ติดเทรนด์ #ความรู้สึก #อิโมจิแคปชั่น #เกิดแต่กับกู #lemon8ไดอารี่

วันนี้เรามาทำงานเหมือนเดิม มีประชุม มีงาน มีไลน์เด้ง มีคนเดินเข้ามาถามอะไรเรื่อยๆ แต่ไม่รู้ทำไม…ในหัวมันเงียบ เหมือนไม่อยากตอบอะไรอีกแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ได้โกรธ ไม่ได้เบื่อใคร แค่เหนื่อย เหมือนพลังมันหมดแบบไม่มีสาเหตุ บางทีก็อยากให้คนเข้าใจว่า การ “ไม่ตอบ” ไม่ได้แปลว่าไม่แคร์ แค่อ

เราแค่ตั้งสเตตัสเพลง… หนึ่งบรรทัด มันเป็นเพลงเก่า ที่บังเอิญวนมาในเพลย์ลิสต์อีกครั้งตอนขับรถกลับบ้าน “อย่าฝืนถ้าใจเธอไม่อยู่กับฉันอีกต่อไป…” ไม่คิดว่าหนึ่งบรรทัดนั้นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ คนที่ทำงานเดินผ่านหน้าเราในออฟฟิศเช้านั้น เงียบผิดปกติ ตอนประชุม พวกเขาไม่สบตาเราเลยสักครั้ง ทั้งที่เมื

ทุกวัน ฉันต้องตื่นตีห้า ต้องถึงที่ทำงานก่อนแปดโมง ฝ่ารถติด ประชุมแทบไม่ได้หายใจ หัวหน้าถาม ลูกค้าจี้ เพื่อนร่วมงานเงียบ กลางวันกินข้าวเร็ว ๆ หน้าคอม กลางคืนกลับถึงห้องก็แทบหมดแรงจะพูด แค่คนที่บ้านพิมพ์ว่า “กลับบ้านยัง” “ใกล้ถึงยังลูก” “กินข้าวรึยัง ” แค่นั้นจริง ๆที่ฮีลใจ “Safe zone

เคยมั้ย…โกรธจนร้องไห้ออกมา น้ำตาไหลไม่ใช่เพราะเสียใจ แต่เพราะมันอัดอั้นจนเกินจะทน พูดไม่ออก ได้แต่ร้องไห้แทนคำพูด ใครเคยเป็นแบบนี้บ้าง? 🥺 #ความโกรธ #ร้องไห้ #เรื่องนี้ต้องเล่า #lemon8ไดอารี่ #ถกถาม

“เหนื่อยแต่ต้องยิ้ม” “ยิ้มหน่อยดิ ทำไมหน้าเครียดขนาดนั้นอะ” คำพูดที่เราได้ยินจนเบื่อ ทั้งที่… ไม่มีใครถามเลยว่า “ช่วงนี้โอเคไหม?” บางครั้งเธอแค่อยากทำหน้าเฉย ๆ ให้มันซื่อสัตย์กับความรู้สึกจริง ๆ บ้าง แต่พอทำแบบนั้น ก็มักจะโดนถามว่าเป็นอะไร แล้วถ้าเราบอกว่าแค่เหนื่อย… คนก็มักจะตอบว่า “

“ลดยัง?” คำถามธรรมดา ๆ ที่ฟังดูเหมือนห่วงใย แต่เจ็บกว่าคำว่า “อ้วน” ซะอีก เพราะมันไม่ได้แค่บอกว่าเรายังไม่ผอม แต่มันหมายถึง… เรายังไม่พอ ไม่พอจะสวย ไม่พอจะถูกรัก ไม่พอจะเป็น “คนที่ดีขึ้น” ในสายตาคนอื่น ทั้งที่ความจริง เราก็พยายามทุกวัน พยายามจะลด ไม่ใช่แค่ น้ำหนัก แต่ลดความรู้สึกผิดท

มันเป็นความรู้สึกที่มาแบบเงียบ ๆ แล้วจู่ ๆ ก็ท่วมขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว บางวันก็แค่ตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่า “เราทำอะไรอยู่?” หรือ “ชีวิตเรามีความหมายกับใครมั้ย?” เหมือนพยายามมากแค่ไหน มันก็ยังไม่พอ บางครั้งแค่เห็นคนอื่นสำเร็จ มีชีวิตที่ดูไปได้ดี เราก็รู้สึกว่าตัวเอง “ด้อย” ทั้งที่จริงเราเองก็พยาย

ใครไม่เคยเศร้าบ้าง? คงไม่มี เพราะอารมณ์เศร้าเป็นอารมณ์ที่มีอยู่ในมนุษย์ทุกคน และในแต่ละวันระดับอารมณ์ก็มีขึ้นๆ ลงๆ และมีหลายแบบเปลี่ยนไปได้ตลอดเวลาตามสิ่งเร้าที่เข้ามากระทบและการรับรู้ของแต่ละคน เราก็เคยมีช่วงที่ทั้งเครียดและเศร้าแบบจับต้นชนปลายไม่ถูกเลยค่ะ อยู่ดี ๆ ก็รู้สึกหนักไปหมด เหมือนทุกอย

ถ้าเราบ่น 1 ประโยคตอนนี้ จะพิมพ์ว่า “บางทีมันก็เหนื่อยที่ต้องเป็นคนเข้าใจตลอด ทั้งที่ลึก ๆ เราเองก็อยากมีคนเข้าใจบ้าง อยากพูดสิ่งที่คิด อยากรู้สึกได้เต็ม ๆ โดยไม่ต้องกลัวว่าจะมากไปหรือเป็นภาระกับใคร แต่ก็ต้องเก็บไว้ เพราะแค่คิดจะพูดก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะรับไม่ได้ หรือจะหาว่าเราอ่อนไหวเกินไป ทั้ง

อยากมาแชร์ประสบการณ์มากๆ ส่วนตัวเราพอย้อนนึกกลับไปคิด เอาจริงมันก็ตลกมาก😂 ตอนนั้นเราเคยไปฝึกงานที่นึง ตอนเข้าแรกๆก็ยังทำอะไรไม่ถูก(ขนาดมีพี่เลี้ยงฝึกงานนะ) พอให้ทำงานก็โยนงานมาให้ทำเลย แถมตัวเองก็ไม่สอนงาน พอเราทำตามที่เราเข้าใจ ก็ไม่ถูกอีก(ทำพี่ไม่สอนให้มันจ๊บบบ) ตอนนั้นพี่เขาก็เรียกไม่คุยเล

สำหรับเราแล้วนั้นสิ่งเล็ก ๆ ที่ช่วยให้ใจดีขึ้นในวันที่แย่ อาจดูเหมือนธรรมดา แต่กลับมีพลังมากอย่างไม่น่าเชื่อ เช่น • รอยยิ้มจากคนแปลกหน้า – บางทีแค่คนที่เราสบตาแล้วเขายิ้มให้ ก็ทำให้รู้สึกว่าโลกยังไม่ได้เย็นชาขนาดนั้น • เพลงที่ชอบ – เปิดเพลงที่เคยฟังตอนมีความสุข หรือเพลงที่เข้า

เราเป็นคนอ้วนคนหนึ่งที่ชอบแต่งตัวเหมือนๆกับทุกคน แต่ปัญหา(เราคิดว่ามันคือปัญหานะ5555) คือว่าเราเป็นคนชอบแต่งตัวมากๆ บางทีก็อยากจะใส่เสื้อผ้าแฟชั่นแบบที่คนหุ่นดีๆโป๊นิดๆหน่อยๆ ที่เขาใส่กัน แต่ดูเหมือนสังคมไทยจะไม่เข้าใจหัวอกเลย ชอบทักว่าโหยแต่งตัวอย่างนู้นอย่างนี้ หรือบางทีก็มองเราแบบ คนอ้วนคนนี้

เราค่อนข้างมั่นใจนะว่าคนที่อ้วนขึ้นทุกคนรู้ตัวว่าตัวเองอ้วน แต่คือไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่ชอบทักคนอื่นด้วยประโยคนี้ ถึงต้องทักทุกวันอ่ะคะ เคยคิดบางมั้ยว่าบางคนหมดความมั่นใจ หมดความอยากใช้ชีวิตเพราะคำพูดของคุณ เราควรตอกกลับเขาไปยังไงดีคะ 😖 #Lemon8ฮาวทู #เรื่องนี้ต้องเล่า #ถกถาม #กระทู้ถามต

ใครเคยเจอคำถามพวกนี้บ้าง? เราเจอมาบ่อยมากทำได้แค่ยิ้นส่งๆไป กินก็กินที่ปากเรา แต่คนอื่นมาหนักใจแทน😩 "กินอีกแล้วเหรอ?" "ลดน้ำหนักบ้างก็ดีนะ" "ไม่กลัวเป็นโรคเหรอ?" "ถ้าไม่อ้วนก็คงสวยแล้วล่ะ" #ถกถาม #lemon8ไดอารี่ #เรื่องนี้ต้องเล่า #จิตวิทยา #กร

เราได้ยินคนข้างๆนินทา "กินอย่างงี้ เมื่อไหร่จะผอม" เสียงที่เหมือนกระซิบ แต่กลับดังที่สุดในร้านขนมร้านนั้น “กินอย่างงี้…เมื่อไหร่จะผอม?” ฉันกำลังจิ้มขนมปังชิ้นสุดท้ายในจาน มือชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะค่อยๆ วางส้อมลงอย่างเงียบๆ ไม่ใช่เพราะอิ่ม แต่เพราะคำพูดนั้นมันจุกมากกว่าขนมปังชิ้