เวลาที่เหลือ
“คุณใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการสะสมแขกสำหรับงานศพของตัวเอง”
ประโยคนี้ฟังดูหม่นหมอง แต่แท้จริงแล้วมันสะท้อนความจริงของชีวิตอย่างลึกซึ้ง 💭
ทุกการพบเจอ ทุกความสัมพันธ์ ทุกคำพูดที่เรามอบให้ใครบางคน
กำลังทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้เสมอ
เราอาจคิดว่าเรากำลังทำงาน หาเงิน ไล่ตามความสำเร็จ
แต่ในความเป็นจริง เรากำลังสร้าง “ความทรงจำ” ในใจของผู้คน
บางคนจะจดจำเราในฐานะคนใจดี 🤍
บางคนจำเราในฐานะคนสู้ไม่ถอย 💪
บางคนอาจจำเพียงรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่เราเคยมอบให้ในวันที่เขาเหนื่อยล้า 🌧️
วันหนึ่งเมื่อเราไม่อยู่แล้ว
สิ่งที่เหลือไม่ใช่ทรัพย์สิน ไม่ใช่ตำแหน่ง
แต่คือเรื่องราวที่ผู้คนเล่าถึงเรา
คำถามสำคัญจึงไม่ใช่ว่า
“จะมีคนมางานศพเรากี่คน?”
แต่คือ
“เราทำให้ชีวิตใครบ้างดีขึ้น…ในระหว่างที่เรายังมีลมหายใจ?”
ถ้าวันนี้ยังมีเวลา
จงใช้มันสร้างความหมาย
ไม่ใช่แค่สร้างภาพลักษณ์ ✨
เพราะสุดท้ายแล้ว
ชีวิตไม่ได้วัดจากจำนวนปีที่เราอยู่
แต่วัดจากจำนวนหัวใจที่เราเคยสัมผัส ❤️
















































อยากบริจาคร่างกายไม่ต้องมีสวดมีทำบุญใดๆเพราะระหว่างที่มีชีวิตเราควรสะสมบุญขอบเราเองไม่ต้องมารอให้ใครมาทำให้ในวันที่เราตุ่ยแล้วค่ะ