จากประสบการณ์ที่ได้ฟังและเรียนรู้เกี่ยวกับ Manila North Cemetery ทำให้เห็นว่าแม้จะเป็นสุสานแต่ที่นี่กลับมีชีวิตและกิจกรรมที่หลากหลายมากกว่าที่คิดไว้มาก คนที่อาศัยอยู่ในสุสานนี้หลายคนไม่ได้มองว่าสถานที่นี้แค่เป็นที่ฝังศพ แต่เป็นบ้านและแหล่งทำมาหากิน บางคนเป็นผู้ดูแลสุสาน คนทำความสะอาดปูน ซ่อมแซมโลงศพ หรือแม้กระทั่งเปิดร้านขายของชำและดอกไม้ให้กับผู้มาเยือน ความแออัดของเมืองมะนิลาและค่าครองชีพที่สูง ทำให้ผู้คนจำนวนมากเลือกใช้ชีวิตในพื้นที่ที่ไม่ต้องเสียค่าเช่าอย่างสุสานนี้ เป็นจุดที่มีทั้งความเจ็บปวดจากความสูญเสียและความอบอุ่นจากการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน นอกจากนี้ ความมีน้ำใจแบบฟิลิปปินส์ที่ผู้เขียนได้สัมผัส เช่น การขอนั่งและจ่ายโซดาในราคาถูกจากคนแปลกหน้า แสดงให้เห็นว่าชีวิตที่นี่ยังมีความหวังและเสียงหัวเราะท่ามกลางความตาย การได้เข้าใจแง่มุมเหล่านี้ทำให้รู้ว่าชีวิตคนยังคงเดินต่อ แม้จะมีร่างไร้วิญญาณนับหมื่นล้อมรอบก็ตาม เสียงหัวเราะของคนเป็นยังคงทำให้สถานที่แห่งนี้ไม่เคยหลับใหลจริงๆ