1. อย่าดูถูกความเข้มแข็งของตัวเอง ที่ผ่านมาอาจมีหลายวันที่เราคิดว่าไม่ไหวแล้ว แต่สุดท้ายเราก็ยังตื่นขึ้นมา ใช้ชีวิตต่อ และพาตัวเองผ่านมันมาได้เสมอ 2. บาดแผลไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ ทุกแผลคือหลักฐานว่าเราเคยเจ็บจริง แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เราอาจไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว หากแต่เราเข้าใจชีวิตมากกว่าเดิม 3.

พ่อเคยบอกไว้ว่า... 💭 ​วันหนึ่งถ้าไม่อยู่แล้ว... ไม่ต้องจัดพิธีอะไรให้วุ่นวายเลย 🍃 ​ทุกวันนี้การทำพิธีต่างๆ ก็แค่พิชิตความเคยชิน แต่คนเป็นกลับก้มหน้ามองจอโทรศัพท์ คุยกันเรื่องอื่น สู้เอาเวลาให้พระท่านได้พักผ่อน หรือถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆ แค่คืนเดียวพอแล้วเผาเลย 🕊️ ​ลูกหลานถามว่า แล้วจะมาทันไห

..."ความจริงของชีวิต"... ชีวิตต่อให้เราไม่มี...สังคม ไม่มีเพื่อนก็ไม่...เป็นไร ขอแค่มีตังค์ใช้..ก็พอ อยู่แบบเงียบๆแต่ใจเราไม่...ลำบาก ไม่ต้องฝากความหวังไว้...กับใคร มีเงินกินมีเงินใช้แค่นี้ก็อุ่น...ใจแล้ว ชีวิตไม่ต้องแคร์ว่าใครจะมอง...ยังไง โลกแห่งความจริงมันโหดร้าย...เสมอ ใจคนมัก

เจ้าก็เก่งแต่ใช้คารมหลอกล่อผู้คน ให้หลงเชื่อในคำหวานของเจ้า วาจาของเจ้าฟังดูดีนัก แต่ทุกถ้อยคำกลับซ่อนความคิดอีกชั้นหนึ่งไว้ #ในสามก๊ก คนที่พูดเก่งอาจชนะใจคนได้ แต่ใช่ว่าจะชนะสงครามได้เสมอไป เพราะคำพูดสร้างภาพได้เพียงชั่วครู่ แต่การกระทำจะเปิดเผยตัวตนในท้ายที่สุด สุมาอี้จึงไม่สนใจว่าเจ้าจะพูด

ความพยายาม หากไร้ปัญญา ก็ยากจะพาไปถึงฝั่ง ต่อให้พายเรือสุดแรง หากใช้ไม้พายผิดข้าง ก็วนอยู่ที่เดิม คนผู้หนึ่งขยันรบ มิได้หมายความว่าจะชนะทุกศึก บางศึกมิได้แพ้เพราะกำลังน้อย แต่แพ้เพราะเลือกอาวุธผิด ม้าศึกที่แข็งแรง หากเลือกเส้นทางผิด ก็พาแม่ทัพหลงทาง ดาบคมเพียงใด หากอยู่ในมือคนไร้แผน ก็ทำได้เพี

#สิ่งใดบั่นทอนจิตใจ จงกล้าตัดมันทิ้งเสีย #ในยุคสามก๊ก ผู้ใดแบกศัตรูไว้ในใจ ย่อมแพ้ตั้งแต่ยังไม่ออกรบ คนบางคนมิได้ถือดาบทำร้ายเรา แต่ใช้คำพูดทำลายใจ คนบางเรื่องมิได้มีค่าเพียงพอ ให้เราเสียความสงบไปทั้งชีวิต อย่าฝืนอยู่ในสนามรบที่ไม่มีวันทำให้เจ้าชนะ เพราะการถอยจากสิ่งที่ทำร้ายใจ มิใช่ความพ่

การจากลาไม่ว่าจะเป็นคน งาน บ้าน หรือช่วงชีวิตเดิม มักทำให้เรารู้สึกเหมือนบางส่วนของตัวเองถูกดึงออกไป สิ่งที่คุ้นเคยเคยบอกว่าเราเป็นใคร และวันพรุ่งนี้จะมีหน้าตาอย่างไร เมื่อมันหายไป เราจึงไม่ได้เสียเพียงสิ่งหนึ่ง แต่เสียแผนที่ที่เคยใช้เดินด้วย งานของ Rumi เต็มไปด้วยภาพของการเปลี่ยนผ่าน ความรัก แล

ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามเหตุและปัจจัย ไม่มีการพบเจอใด ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ บางคนเข้ามา เพื่อมอบความสุข บางคนเข้ามา เพื่อมอบบทเรียน และบางคนเข้ามา เพียงเพื่อให้เราได้รู้จักตัวเองมากขึ้น จงเข้าใจ การมา และยอมรับ การไป เข้าใจว่าผู้คนเปลี่ยนแปลง ความสัมพันธ์เปลี่ยนแปลง และตัวเราเอง…ก็เป

อย่ารีบแสดงให้ใครเห็นว่าเรามีดีแค่ไหน บางครั้ง…การถ่อมตัว ก็ฉลาดกว่าการประกาศศักดา ปล่อยให้คนอื่นประเมินเรา จากสิ่งที่เขามองเห็น ไม่จำเป็นต้องรีบอธิบาย ไม่จำเป็นต้องรีบพิสูจน์ตัวเอง เพราะคนที่คิดเป็น ย่อมรู้ว่า… “ไพ่ที่ยังไม่เปิด ย่อมไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรอยู่ในมือ” เมื่อถึงเวลาที่เหม

เมื่อเส้นทางยากขึ้น คนที่ไม่มีเป้าหมายจะค่อย ๆ หายไป แต่คนที่มีศรัทธา จะยังคงเดินต่อ เพราะวันที่ทุกอย่างราบรื่น ใคร ๆ ก็เดินไปด้วยกันได้ แต่เมื่อเจอทางชัน เจอความล้มเหลว เจอความเหนื่อยล้า และไม่มีใครปรบมือให้ วันนั้นแหละ… จะรู้ว่าใครเดินเพราะอยากไปถึง และใครเดินเพียงเพราะคนอื่นกำล

ทุกบาดแผลและรอยยิ้มทั้งน้ำตา หล่อหลอมให้เราเป็นคนที่เข้มแข็งที่สุดในแบบของตัวเอง ​อย่าเพิ่งหยุด... ถ้าหัวใจยังเต้นอยู่ อย่าเพิ่งถอย... ถ้าสองขาคือกําลังที่พาเราก้าวไปข้างหน้า ​ทุกย่างก้าวของคุณวันนี้ มีความหมายและมีค่าเสมอนะครับ ขอให้วันนี้เป็นวันที่ใจดีกับคุณ โอบกอดตัวเองแน่นๆ แล้วลุก

ถ้าคุณคบใครเพียงเพราะผลประโยชน์ คุณจะไม่มีวันได้รู้จัก คำว่ามิตรภาพที่แท้จริง.. หมดยุคนั่งโจมตีคนอื่นแล้ว!! เกลียดใคร...ปล่อยผ่าน! ไม่ชอบใคร...ไม่ต้องคุย! คนไม่ดี...ก็ไม่ต้องคบ! เดินหน้าทำมาหากิน ทำชีวิตให้มีความสุข...เท่านั้นพอ…

เก่งแค่ไหน ก็ไม่จำเป็นต้องบอกใครให้รู้หรอก แต่จงแสดงฝีมือให้ปรากฏ คนจริง ไม่มากไปด้วยคำพูด เอาแต่พูดไม่เคยทำให้ใครเก่งจริงขึ้นมา การจะเป็นคนที่"แน่จริง"ได้ คำพูดกับการกระทำต้องดำเนินไปพร้อมกัน “ผู้รู้มาก แพ้ผู้เชี่ยวชาญ ผู้มากด้วยผลงาน ยังมิอาจเทียบผู้ทำแผนการ สำเร็จ„

.. ถ้าชีวิตไม่พบเจอกับปัญหา บางที เราอาจจะมองไม่เห็นใจของคน .. ถ้าชีวิตไม่เคยมีความล้มเหลว เราอาจไม่เห็นความไม่เที่ยงได้เร็วเช่นนี้ .. ถ้าชีวิตไม่มีความโดดเดี่ยว เราอาจไม่เคยคิดที่จะเข้าใจตัวเอง .. ถ้าชีวิตไม่เจอทั้งคนดี คนเลว เราอาจไม่มีโอกาสพัฒนาสติ และปัญญา เพราะชีวิต ย่อมมีความสมดุล

คนที่ทนความอัปยศได้ นั่นแหละคือคนทึ่.. ทะเยอทะยานที่สุด ในยุคสามก๊ก ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มิใช่ผู้ที่ไม่เคยถูกดูหมิ่น หากคือผู้ที่ยอมก้มศีรษะใน วันที่ยังไร้กำลัง เพื่อเก็บคมดาบไ ว้รอวันชักออกจากฝัก คนใจแคบ แพ้เพียงคำสบประมาท คนใจใหญ่ ใช้ความอัปยศเป็นเชื้อไฟ ผู้มีปัญญาไม่รีบล้างแค้

อย่าเอาความต้องการของทุกคน มาวางไว้เหนือชีวิตของตัวเอง ในสามก๊ก ผู้ที่เอาใจทุกคน สุดท้ายมักไม่มีแผ่นดินเป็นของตน เพราะคนทั้งแผ่นดินย่อมมีความต้องการไม่สิ้นสุด วันนี้เขาขอให้เจ้าถอย พรุ่งนี้เขาขอให้เจ้าสละ วันหนึ่งเขาอาจขอให้เจ้าทิ้งทุกสิ่งที่รัก หากเจ้าตอบตกลงทุกครั้ง ชีวิตเจ้าจะเหลือสิ่งใ

ก่อนจะดูแลคนอื่น เจ้าต้องไม่ลืมดูแลตัวเอง ในสามก๊ก ต่อให้เป็นแม่ทัพผู้เก่งกล้า หากไม่รักษากำลังตน สุดท้ายก็พ่ายก่อนศึกจบ จงช่วยคนได้ แต่อย่าทิ้งชีวิตของตัวเอง จงเสียสละได้ แต่อย่าเสียสละจนไม่เหลือแรง เพราะคนที่ล้มลง ย่อมพยุงใครต่อไม่ได้ อย่าแบกปัญหาของทุกคน จนตัวเองต้องจม บางครั้งการถอย ไม่

ขุนศึกที่รู้ว่าศึกนี้แพ้ แต่ยังยกทัพเพราะทิฐิ รู้ว่าฝืนต่อไปมีแต่เจ็บ ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ รู้ว่าคนผู้นั้นไม่จริงใจ ก็ยังหลอกตัวเองว่าเขาจะเปลี่ยน รู้ว่าคำพูดบางคำทำร้ายกัน แต่ก็ยังเลือกพูดเพราะอารมณ์ ในสามก๊ก คนที่แพ้ไม่ใช่คนที่พ่ายศึก แต่คือคนที่แพ้ใจตนเอง บางครั้งเรามองเห็นจุดจบตั้งแต่ต้น แต

อย่าพิสูจน์อะไรกับคนที่เขาไม่เคยสนใจในตัวเรา เพราะต่อให้เราทำดีเพียงใด เขาก็เลือกมองข้ามอยู่ดี คนบางคนไม่ได้รอเห็นความจริง แต่รอเห็นเราล้มเหลว อย่าเสียแรงอธิบายให้คนที่ตั้งใจไม่เข้าใจ ในยุคสามก๊ก ขุนพลที่ฉลาดย่อมรู้ว่าเวลาใดควรรบ เวลาใดควรถอย คำพูดนับพัน ไม่อาจเปลี่ยนใจคนที่ปิดหูปิดตา จงเก็บ

1. ศัตรูที่น่ากลัวสุด ไม่ใช่คนนอก แต่คือคนใกล้ตัว เพราะมันรู้ไส้รู้พุงมึงหมด 2. หนีสังคมเพราะกลัวโดนหักหลัง = ทางตัน ทางรอดคือเรียนรู้เกมคน แล้วบริหารความเสี่ยงให้เป็น 3. การทรยศเกิดจาก “ความเชื่อใจ” เข้าใจจุดนี้ = อ่านใจคนขาดขึ้น 4. โจโฉเลือกจะทรยศทั้งโลก ดีกว่าปล่อยให้โลกทรยศตัวเอง →