ทำไมยิ่งมีมากขึ้น เรากลับยิ่งอยากได้มากขึ้น?

ตอนวัยรุ่น เราอาจคิดว่า “มีรถอะไรก็ได้สักคันก็ดีแล้ว”

แต่พอวันหนึ่งเริ่มมีรายได้มากขึ้น รถธรรมดาที่เคยอยากได้ อาจไม่ใช่เป้าหมายอีกต่อไป

เราเริ่มมองรถที่ดีขึ้น แพงขึ้น แล้วก็สร้างเป้าหมายใหม่ให้ตัวเองไปเรื่อยๆ

นี่เป็นหนึ่งในเรื่องน่าสนใจของ “โดพามีน”

โดพามีนเกี่ยวข้องกับแรงจูงใจ การคาดหวัง และการผลักดันให้เราออกไปแสวงหาสิ่งที่ต้องการ

หลายครั้ง ความรู้สึกดีจึงไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะตอนที่เรา “ได้” สิ่งนั้นมา แต่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนที่เรากำลังคิดว่า “ถ้าได้มันมาจะดีแค่ไหน”

ปัญหาคือ เมื่อเราได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว ความรู้สึกตื่นเต้นนั้นไม่ได้อยู่กับเราตลอดไป

ไม่นานสิ่งที่เคยเป็น “ความฝัน”

ก็กลายเป็น “เรื่องธรรมดา”

แล้วเราก็เริ่มมองหาเป้าหมายชิ้นต่อไป

รถที่แพงกว่า

เงินเดือนที่มากกว่า

ของที่ดีกว่า

หรือชีวิตที่ดูดีกว่าเดิม

เราเลยอาจใช้ชีวิตไปกับการวิ่งตามคำว่า

“อีกนิดเดียว แล้วฉันจะมีความสุข”

ทั้งที่เส้นชัยนั้นขยับออกไปเรื่อยๆ

แต่ “ความพึงพอใจ” กลับทำงานต่างออกไป

เพราะเมื่อเรารู้สึกว่า สิ่งที่มีอยู่ในตอนนี้ก็ดีพอแล้ว

เราไม่จำเป็นต้องหยุดพัฒนาตัวเอง ไม่จำเป็นต้องเลิกมีความฝัน

เพียงแต่ความสุขของเรา ไม่ต้องรออยู่ที่เป้าหมายถัดไปเสมอ

บางทีเป้าหมายของชีวิตจึงไม่ใช่การมี “มากขึ้น” ไปเรื่อยๆ

แต่อาจเป็นการไปถึงจุดที่เรายังอยากเติบโต

พร้อมกับมองสิ่งที่มีอยู่ตรงหน้าแล้วคิดว่า

“แค่นี้…ก็ดีเหมือนกันนะ”

#Lemon8ฮาวทู #ป้ายยากับlemon8 #lemon8ไดอารี่ #อ่านตามlemon8 #หนังสือการเงิน