You don’t choose them, they choose you

ประโยคที่ฉันชอบมากคือ “การที่จะหาพนักงานที่เก่งเข้ามาทำงานด้วย คุณไม่ได้เป็นคนเลือกเขา แต่เขาเป็นคนเลือกคุณ” ฟังดูแรงนิด ๆ แต่จริงมาก โดยเฉพาะยุคที่คนเก่งมีตัวเลือกเยอะ เขาไม่ได้ดูแค่เงินเดือน เขาดูด้วยว่าองค์กรให้โอกาส เติบโต และเคารพคุณค่าของเขาแค่ไหน ถ้าคุณเป็น HR/หัวหน้าทีม และอยาก “ทำตัวให้เป็นองค์กรที่น่าร่วมงานด้วย” (ตามใจความในภาพ) ฉันแนะนำให้เริ่มจาก 3 เรื่องนี้ 1) ความชัดเจนของงานและความคาดหวัง: JD ต้องตรงกับงานจริง เป้าหมายทีมชัด วัดผลแบบยุติธรรม คนเก่งแพ้ความคลุมเครือ 2) วัฒนธรรมการทำงาน: ฟีดแบ็กได้จริง ไม่ใช่แค่คำสวย ๆ บนสไลด์ หัวหน้าฟังเป็น เคารพเวลา ไม่ยกย่องการทำงานดึกเป็นความขยัน 3) เส้นทางเติบโต: มีโปรเจกต์ท้าทาย มีโค้ช/เมนเทอร์ หรืออย่างน้อยมีพื้นที่ให้ลองผิดลองถูกแบบปลอดภัย ส่วนฝั่งผู้สมัคร ถ้าถูกถามว่า “ทำไมต้องเลือกคุณเข้าทำงาน” ฉันเคยใช้โครงตอบง่าย ๆ คือ “คุณค่า + หลักฐาน + วิธีทำงาน” เช่น - “หนู/ผมช่วยทีมปิดงานให้ไวขึ้นได้ เพราะถนัดจัดระบบและสื่อสารกับหลายฝ่าย เคยลดเวลาส่งมอบจาก X เหลือ Y ด้วยการทำเช็กลิสต์และกำหนดจุดตรวจงานชัดเจน ถ้าได้ร่วมทีมจะเริ่มจากทำความเข้าใจเป้าหมายและตั้งวิธีติดตามงานให้ทุกคนเห็นภาพเดียวกันครับ/ค่ะ” อีกเวอร์ชันที่ใช้ได้เกือบทุกสายงาน: - “เหตุผลที่ควรเลือกผม/ฉันคือทำงานแบบรับผิดชอบและวัดผลได้ เคยทำโปรเจกต์ A แล้วได้ผลลัพธ์ B ภายในเวลา C สิ่งที่ถนัดคือแก้ปัญหาหน้างานและสื่อสารตรงไปตรงมา” สำหรับคำคมคนทำงานที่ฉันใช้เตือนตัวเอง: “อย่าพยายามให้บริษัทเลือกเราอย่างเดียว จงเลือกบริษัทที่เคารพเราเหมือนกัน” เพราะสุดท้ายความสัมพันธ์การทำงานเป็นเรื่อง ‘เลือกกันและกัน’ และอีกประเด็นที่หลายคนมองข้ามแต่สำคัญมาก: สุขภาพสำคัญที่สุด ต่อให้ได้งานในฝัน แต่ถ้าต้องแลกกับการนอนไม่พอ เครียดสะสม หรือทำงานจนหมดไฟ ระยะยาวไม่คุ้มเลย ฉันเลยตั้งกติกากับตัวเองว่า ถ้าเริ่มไม่มีแรง/ไม่มีความสุข จะหยุดทบทวนทันที ว่าปัญหาอยู่ที่งาน วิธีทำงาน หรือสภาพแวดล้อม แล้วค่อยคุย/ปรับให้ถูกจุด