เจ็บเจียนตาย

ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “เจียนตาย” หรือ “เพลงเจ็บเจียนตาย” แล้วกำลังสงสัยว่าเพลงนี้เกี่ยวกับอะไร—ขอเล่าจากบรรยากาศที่ได้เห็น/ได้ตามอัปเดตนะคะ/ครับ เพลง “เจ็บเจียนตาย” ของกฤษฎา จงรักษ์ มาในฟีลรักพังๆ ที่ไม่ได้ร้องโวยวาย แต่เป็นความเจ็บที่กดไว้ลึกมาก แบบประโยคที่สะดุดใจสุดคือแนวคิดประมาณ “ความรักนี้แอบซ่อนมันไว้ ให้ลึกสุดใจ” คือมันไม่ใช่แค่เสียใจเฉยๆ แต่เป็นความรู้สึกที่ต้องฝืนใช้ชีวิตต่อทั้งที่ข้างในเหมือนพังไปแล้ว อีกอย่างที่ทำให้เพลงนี้น่าติดตามคือคอนเซ็ปต์ภาพโปรโมต/งานภาพที่เหมือนเล่าเรื่องความเจ็บแบบเป็นฉากๆ มีผู้หญิงอยู่บนเตียงคนไข้ มีพยาบาลดูแล แล้วตัดกับเวทีคอนเสิร์ตที่ว่างเปล่าและมีนักดนตรีไวโอลิน—มันให้ความรู้สึกโดดเดี่ยว เงียบ และเศร้าลึกมาก เหมือนสื่อว่า “เจ็บ” ครั้งนี้ไม่ได้หายง่ายๆ ต้องใช้เวลาเยียวยา เหมือนคนไข้ที่ต้องค่อยๆ รักษา หรือเหมือนนักดนตรีที่เล่นอยู่ลำพังในพื้นที่ที่เคยมีคนดู สำหรับคนที่อยากฟังให้ทันตอนปล่อย MV แนะนำให้ตั้งเตือนล่วงหน้าไว้เลย เพราะประกาศชัดว่าจะลงวันอาทิตย์ 18.00 น. (ช่วงเย็นพอดี คนเล่นโซเชียลเยอะ) ใครเป็นสายชอบดู MV แล้วค่อยกลับมาฟังซ้ำอีกรอบจะอินมากขึ้น เพราะภาพมันช่วยขยายความหมายของเพลงได้ดี โดยเฉพาะถ้าเพลงเล่าเรื่องความรักที่ต้องเก็บซ่อน ความสัมพันธ์ที่พูดไม่ได้ หรือความรู้สึกที่ยังตัดไม่ขาด ส่วนตัวเวลาฟังเพลงแนวนี้ ฉันจะชอบจับ “ประโยคคีย์เวิร์ด” ที่เพลงพยายามทิ้งไว้ แล้วเอาไปเทียบกับประสบการณ์ตัวเอง เช่น เราเคยแอบซ่อนความรักไว้ไหม เคยยิ้มให้คนอื่นทั้งที่ในใจเจ็บเจียนตายหรือเปล่า ถ้าลองฟังด้วยมุมนี้ เพลงจะไม่ได้เป็นแค่เพลงเศร้า แต่กลายเป็นพื้นที่ให้เรายอมรับความรู้สึกตัวเองด้วย ใครที่กำลังตามหา “เพลงเจ็บเจียนตาย” อยู่ รอฟังพร้อมกันได้เลย แล้วถ้าดู MV แล้วอินตรงไหน กลับมาเมนต์คุยกันได้นะคะ/ครับ