บางอย่างแม่อาจจำไม่ได้แล้ว แต่ตอนนั่งกินข้าวด้วยกัน แม่ยังหันมาถามอ๊อฟว่า “อ๊อฟไม่กินเหรอ” แค่ประโยคธรรมดาๆ ประโยคเดียว แต่อ๊อฟรู้เลยว่า ความเป็นแม่ยังอยู่ตรงนั้น แม่จำอ๊อฟไม่ได้ไม่เป็นไรครับ แค่อ๊อฟยังจำแม่ได้ และยังได้อยู่ข้างแม่ทุกวัน…ก็พอแล้ว ❤️ #ใจอ๊อฟ #อัลไซเมอร์ #แม่ลูก

แม่โวยวายว่าของหาย แต่ถามว่าอะไรหาย…แม่ก็จำไม่ได้ อ๊อฟมองไปแล้วเห็นว่า ของที่แม่กำลังตามหา อยู่ที่ตัวแม่เองตลอด อ๊อฟไม่พูดว่า “แม่ลืมอีกแล้วนะ” อ๊อฟแค่ช่วยแม่คิด ช่วยแม่หา แล้วตอบทุกครั้งเหมือนเป็นครั้งแรก เพราะสำหรับอ๊อฟ การหาของเจออาจไม่สำคัญเท่ากับ ไม่ทำให้แม่รู้สึกว่าตัวเองกำล

มีคนคอมเมนต์บอกอ๊อฟว่า “เลิกทำแบบนี้เถอะค่ะ ไม่มีใครภูมิใจคุณหรอกค่ะ” อ๊อฟอ่านแล้วก็มีสะเทือนนะครับ แต่อ๊อฟหยุดดูแลแม่ไม่ได้จริงๆ เพราะวันหนึ่งแม่อาจจำอ๊อฟไม่ได้ อาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอ๊อฟเป็นใคร แต่วันนี้อ๊อฟยังมีโอกาสนั่งข้างแม่ คุยกับแม่ ดูแลแม่ และทำให้แม่ยิ้มได้ คนอื่นจะภูมิใจอ๊

วันนี้อ๊อฟนั่งอยู่ข้างแม่ เปิดรูป ดูเรื่องราวด้วยกันดีๆ แต่อยู่ๆ แม่พูดขึ้นมาว่า “ฉันไม่มีลูก” ประโยคสั้นๆ แต่สำหรับคนเป็นลูก มันเจ็บมากจริงๆครับ อ๊อฟรู้ว่าแม่ไม่ได้ตั้งใจ เพราะอัลไซเมอร์กำลังค่อยๆ เอาความทรงจำของแม่ไป ถึงแม่จะจำอ๊อฟไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร แค่อ๊อฟยังจำแม่ได้ และยังไ

วันนี้อ๊อฟพาแม่มาวัด ถามแม่เบาๆ ว่าใครพามา บางวันแม่ตอบได้ บางวันแม่ก็นึกไม่ออก มันเจ็บนะครับ เวลาคนที่เรารักที่สุด…จำเราไม่ได้ แต่สุดท้ายอ๊อฟก็บอกตัวเองเสมอว่า ไม่เป็นไรเลย ถึงแม่จะจำอ๊อฟไม่ได้ แค่อ๊อฟจำแม่ได้ และยังได้พาแม่มาไหว้พระ มาเห็นรอยยิ้มแม่ แค่นี้ก็พอแล้วครับ #ใจอ๊

อ๊อฟเข้าไปหอมแม่เหมือนทุกวัน แต่วันนี้แม่ผลักอ๊อฟออก แล้วถามว่า “เธอเป็นใคร” ยอมรับตรงๆ ว่าจุกนะคับ แต่สุดท้ายอ๊อฟก็ยังบอกแม่เหมือนเดิมว่า แม่จำอ๊อฟไม่ได้…ไม่เป็นไร แค่อ๊อฟจำแม่ได้ก็พอ ❤️ #แม่จำอ๊อฟไม่ได้ #อัลไซเมอร์ #ดูแลแม่ #เรื่องจริงของอ๊อฟ #ลูกกับแม่ #เจ็บแต่ยังยิ้ม

วันนี้แม่มองหน้าอ๊อฟแล้วถามว่า “นี่เราเพิ่งเจอกันเหรอ?” อ๊อฟตอบว่า “นี่อ๊อฟเองครับแม่…ลูกของแม่” ไม่นาน แม่ก็ถามเหมือนเดิมอีก แล้วก็ถามอีก… มันเจ็บนะครับ เวลาคนที่เคยจำเราได้ตั้งแต่เรายังพูดไม่ได้ วันนี้กลับจำไม่ได้ว่าเราเป็นใคร แต่อ๊อฟไม่อยากให้แม่เห็นว่าอ๊อฟเสียใจ อ๊อฟก็จะตอบใหม

วันนี้อ๊อฟถามแม่ตรงๆ ว่า “แม่ครับ…อ๊อฟคือใคร” แม่ไม่ได้ตอบชื่ออ๊อฟครับ แม่ถามย้อนอยู่หลายรอบว่า “อ๊อฟคือใคร…อ๊อฟคือใคร” สุดท้ายแม่พูดว่า “ไม่รู้เหมือนกัน เห็นเดินผ่านไปผ่านมาแถวนี้หลายรอบแล้ว ไม่รู้ว่าลูกใคร” ยอมรับครับ…ตอนนั้นเจ็บ เพราะคนที่เคยอุ้มเรา เคยเลี้ยงเรา เคยจำทุกอย่างเก

มีคนด่าอ๊อฟว่า “สร้างภาพ” “ใช้แม่หากิน” “ทำคอนเทนต์เอาดัง” อ๊อฟไม่เถียงครับ เพราะคนดูเห็นแค่ไม่กี่วินาที แต่ชีวิตจริงของอ๊อฟกับแม่…เกิดขึ้นทั้งวัน ก่อนจะโพสต์อะไร อ๊อฟลองกับแม่จริง ดูว่าแม่สบายไหม กลัวไหม ชอบไหม และอะไรทำให้แม่ยิ้มได้ อ๊อฟไม่ได้อยากพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นคนดี อ๊

จุ๊บแมวก็ได้ จุ๊บหมาก็ได้ จุ๊บใครก็ได้… แต่ถ้าวันนี้ยังมีแม่อยู่ตรงหน้า อย่าลืมจุ๊บแม่ด้วยนะครับ เพราะบางอย่างเราไม่ได้เสียดายตอนที่ “ไม่มีเวลา” แต่เราอาจเสียดายที่สุด…ในวันที่ ไม่มีแม่ให้จุ๊บแล้ว วันนี้อ๊อฟจุ๊บแม่แล้วครับ ❤️ แล้วคุณล่ะ…วันนี้จุ๊บแม่หรือยัง? #จุ๊บแม่ #ใจอ๊อฟ

วันนี้แม่ถามอ๊อฟว่า “แล้วยายไปไหน?” ทั้งที่ยายจากไปนานแล้ว… อ๊อฟไม่อยากให้แม่ต้องรับรู้ความเสียใจนั้นซ้ำ ๆ เลยตอบแม่ว่า “ยายไปวัดครับ” ไม่นานแม่ก็ถามอีก… อ๊อฟก็ตอบเหมือนเป็นครั้งแรก แล้วแม่ก็ถามถึงคุณพ่อ ทั้งที่เพิ่งแยกกันไม่นาน แต่คำถามที่ทำให้อ๊อฟนิ่งที่สุดคือ… “แล้วหนูเป็น

มีคนถามอ๊อฟว่า “รวยนักเหรอ ถึงไม่ต้องทำงาน?” อ๊อฟอาจไม่ได้มีเงินมากครับ แต่อ๊อฟมีสิ่งหนึ่งที่วันนี้ยังให้แม่ได้… “เวลา” เงินหมดแล้วหาใหม่ได้ งานหายแล้วเริ่มใหม่ได้ แต่เวลาที่เรายังได้เดินข้างแม่ กอดแม่ ดูแลแม่… ผ่านไปแล้ว ซื้อกลับมาไม่ได้ สำหรับอ๊อฟ สิ่งที่แพงที่สุดในชีวิต ไม่ใช

มีคนถามอ๊อฟเสมอ… “ทำไมไม่ส่งแม่ไปอยู่สถานดูแลผู้สูงอายุ” อ๊อฟไม่เคยตัดสินครอบครัวไหน เพราะทุกบ้านมีเหตุผลของตัวเอง แต่สำหรับอ๊อฟ… แม่เคยอุ้มอ๊อฟตอนที่อ๊อฟช่วยตัวเองไม่ได้ วันนี้…ถึงแม่จะเป็นอัลไซเมอร์ จำชื่อลูกไม่ได้ จำหน้าลูกไม่ได้ อ๊อฟก็ยังจำได้ว่า ผู้หญิงคนนี้เคยอุ้ม เคยเลี้ยง