รีวิวเส้นทาง Novice to Expert in ICU
รีวิวเส้นทาง Novice to Expert in ICU ฉบับฉัน
📍ในช่วงการทำงาน 1-2 ปีแรกในรูปแบบฉบับของผู้เริ่มก้าวเข้าสู่การทำงานชีวิตจริง ตั้งใจอ่านหนังสือและเรียนรู้การดูแลจากพี่ๆเก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่างๆจากการทำงาน แฝงด้วยความลังเลคิดท้อใจลาออกไปหลายครั้งแต่สู้ต่อไป(ตอนนั้นติดทุนด้วย) รวมถึงยังชอบความท้าทายต่างๆในงานเลยตัดสินใจไปกันต่อ
📍 ในช่วงการทำงาน 2-3 ปีแรกหลังจากหมดทุนสองปีแล้วตอน นั้นก็ยังตัดสินใจไปกันต่อในช่วงนี้รู้สึกว่าเป็น safe zone มากขึ้นผ่านการทำงานมาในระดับนึง ยังมีรุ่นพี่คอยให้การดูแลและคำปรึกษา
📍ในช่วงการทำงาน 3-5 เริ่มต้นการทำงานปีที่ 3 มีการสอบและเรียนต่อเฉพาะทาง ICU (ได้กลับเข้าสู่วงการการศึกษาอีกครั้ง) เจอเพื่อนๆได้เข้าคลาสเรียนจบแล้วเป็นพยาบาล ICU แบบเต็มตัวพร้อมใบประกาศ ตอนนั้นด้านการทำงานก็ยังต้องพัฒนาอย่างต่อเนื่องเพื่อเตรียมตัวสู่การเป็นหัวหน้าเวรมีความกดดันถือว่าเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านจากการเป็นน้องเข้าเป็นพี่แบบเต็มตัวต้องพัฒนาตัวเองเพื่อก้าวเข้าสู่อีกขั้นนึง
📍ในช่วงการทำงานปีที่ 5- ปัจจุบัน เป็นพี่แบบเต็มตัวแต่ก็ยังเป็นน้องของพี่รุ่นโตกว่าการพัฒนาตัวเองก็ต้องยังคงต้องดำเนินไปอย่างต่อเนื่องทั้งในด้านของการทำงานก้าวเข้าสู่การเป็นหัวหน้าเวรที่มาพร้อมกับความ รับผิดชอบที่มากขึ้น การเรียนรู้ในหน้างานอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่ได้ทำให้เราละทิ้งหน้าที่และทางเราการพัฒนาตนเองทางเราเลยติดสินใจไปสมัครเรียนต่อ ป.โทพร้อมๆกับการทำงานไปพร้อมๆกันต้องขอบคุณทุกๆคนรอบข้างให้ความสนับสนุน
🖌️สุดท้ายอยากเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่ร่วมเดินเส้นทางเดียวกันค่ะ🩷🩷🩷🩷🩷🤍🤍🤍🤍🤍🤍
ถ้าย้อนกลับไปตอนเริ่มเป็น “พยาบาล ICU มือใหม่ (novice)” เราจะเจอความรู้สึกคล้ายๆ กันคือทั้งตื่นเต้นและกลัวในเวลาเดียวกัน งาน ICU ในไทยจังหวะจะเร็ว คนไข้หนัก อุปกรณ์เยอะ และต้องสื่อสารกับทีมหลายวิชาชีพตลอดเวลา ช่วง 1–2 ปีแรกของฉันเลยโฟกัสที่ “ตั้งหลักให้รอดและปลอดภัย” ก่อน ไม่ได้รีบเก่ง แต่พยายามไม่พลาดเรื่องสำคัญ สิ่งที่ช่วยมากสำหรับระดับพยาบาล novice คือการทำ “เช็กลิสต์พื้นฐาน” ของตัวเอง เช่น ก่อนรับเวรต้องดูอะไรบ้าง (สัญญาณชีพล่าสุด ค่าแลบสำคัญ แผนการรักษา ยาที่ต้องเฝ้าระวัง เครื่องช่วยหายใจ/สายต่างๆ) แล้วจดคำถามไว้ถามพี่ๆ ระหว่างเวร เพราะใน ICU nurse thailand ความรู้มันไม่ได้อยู่แค่ในหนังสือ แต่อยู่ในหน้างานและการตัดสินใจแบบ real time พอเข้าปีที่ 2–3 จะเริ่มรู้สึกว่าเข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น เป็นช่วง “อยู่ใน safe zone” แบบที่ยังมีพี่คอยดู แต่เราต้องเริ่มสร้างความมั่นใจด้วยการรับเคสที่ยากขึ้นทีละนิด เช่น ฝึกอ่าน ABG ให้คล่องขึ้น สังเกตอาการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ที่นำไปสู่การทรุดหนัก และฝึกการสื่อสารแบบ SBAR เวลาต้องโทรรายงานแพทย์ (ช่วยให้พูดชัด กระชับ และทีมเชื่อใจมากขึ้น) อีกจุดที่อยากแชร์คือการเตรียมตัวสอบ/เรียนต่อเฉพาะทาง ICU ช่วงปีที่ 3–5 ถ้าใครกำลังคิดจะไปทางนี้ แนะนำให้เริ่มจากการทบทวน physiology และหลักการดูแลระบบสำคัญๆ ก่อน เช่น respiratory, hemodynamic, sepsis care แล้วค่อยต่อยอดไปที่การใช้เครื่องมือใน ICU ที่เจอบ่อย ที่สำคัญคือจับคู่ “ทฤษฎี + เคสจริง” เช่น วันนี้เจอ septic shock ก็กลับไปทบทวน bundle และเหตุผลของแต่ละขั้น จะจำได้แม่นมาก เมื่อเริ่มเป็นพี่หรือมีบทบาทหัวหน้าเวร ความท้าทายจะเปลี่ยนจาก “ทำให้ถูก” เป็น “ทำให้ทีมปลอดภัยและไหลลื่น” ฉันใช้วิธีเช็กภาพรวมตั้งแต่ต้นเวร แบ่งงานตามความหนักของเคส สื่อสารความเสี่ยงล่วงหน้า และไม่ปล่อยให้ตัวเองเงียบเวลามีข้อสงสัย (เพราะใน ICU การถามไม่ใช่ความไม่เก่ง แต่คือความรับผิดชอบ) สุดท้ายสำหรับคนที่กำลังอยู่ในช่วง novice แล้วรู้สึกท้อ อยากบอกว่าเป็นเรื่องปกติมาก ฉันเองก็เคยลังเลหลายครั้ง แต่พอค่อยๆ เก็บประสบการณ์ เราจะเห็นชัดว่าตัวเองพัฒนาขึ้นจริง ถ้ารู้สึกหลงทาง ลองตั้งเป้าเล็กๆ รายเดือน เช่น เดือนนี้อ่าน ventilator ให้จบ 1 หัวข้อ หรือฝึก SBAR ให้คล่อง 10 ครั้ง แล้วให้รางวัลตัวเองเล็กๆ จะช่วยให้เส้นทางพยาบาล ICU ไปต่อได้แบบมั่นคงขึ้น
![ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งทำงานหน้าจอแล็ปท็อปในออฟฟิศ พร้อมข้อความว่า \"พัฒนาภาษาอังกฤษ [100%]\" ซึ่งเป็นหนึ่งในผลลัพธ์ที่ดีจากการทำงาน](https://p16-lemon8-cross-sign.tiktokcdn.com/tos-alisg-v-a3e477-sg/7362e0d7e5454db484e1a19f9aba4c80~tplv-sdweummd6v-shrinkf:640:0:q50.webp?lk3s=66c60501&source=seo_middle_feed_list&x-expires=1819454400&x-signature=zxyTahwETx3KASV2bRYaNXQe7dk%3D)
