友達とインターンシップに行くけど、プッシュできる!!()✨
私がポストで言ったように、時々私たちは私たちの側で最善を尽くそうとしますが、それはそのようなもののために悪く見えることが判明します。😨
ใครกำลังจะไปฝึกงานหรือกำลังฝึกงานอยู่ เราอยากแชร์ “ประสบการณ์ฝึกงาน” แบบตรง ๆ จากเคสฝึกงานกับเพื่อนแล้วเกิดปัญหา เผื่อช่วยให้รอดจากสถานการณ์ที่โดนมองภาพรวมทั้งทีมค่ะ ตอนแรกเราคิดว่าไปฝึกงานกับเพื่อนน่าจะดี มีเพื่อนคุย ช่วยกันทำงาน แบ่งโซนงานกันชัด ๆ แต่ความจริงคือพอเพื่อนเริ่ม “ไม่รับผิดชอบ” เช่น ลางานบ่อย ไม่มาอบรม/ไม่เข้าประชุม งานบางส่วนก็จะไหลมาที่คนที่อยู่หน้างาน (ก็คือเรา) สุดท้ายหัวหน้ามองเป็นภาพทีมว่าแผนงานสะดุด และบางทีคำตำหนิจะตกมาที่เราด้วย ทั้งที่เราทำเต็มที่แล้ว สิ่งที่เราทำแล้วช่วยได้ (แนะนำแบบไม่ต้องแตกหัก): 1) แยกงานให้ “ชัดเป็นชิ้น” ตั้งแต่แรก: ถ้าทำได้ให้สรุปงานเป็นรายการเลยว่าใครรับผิดชอบอะไร ส่งเมื่อไหร่ และส่งในช่องทางกลาง (เช่นอีเมล/ไลน์กลุ่มงาน) เพื่อให้มีหลักฐานว่ามีการแบ่งงานจริง ๆ 2) อัปเดตสถานะงานเป็นระยะ: เราชอบส่งอัปเดตสั้น ๆ ให้พี่เลี้ยง/หัวหน้า เช่น วันนี้ทำอะไรไปแล้ว ติดอะไรอยู่ จุดนี้ช่วย “กันเครดิตเรา” และทำให้หัวหน้าเห็นความคืบหน้าจากฝั่งเรา 3) ถ้าเพื่อนหายบ่อย ให้ “แจ้งผลกระทบ” ไม่ใช่ฟ้อง: ใช้ประโยคประมาณว่า “งานส่วนนี้ต้องใช้ข้อมูลจากคุณ… ถ้าไม่ได้วันนี้จะกระทบเดดไลน์…” เน้นที่งาน ไม่โจมตีตัวคน หัวหน้าจะรับฟังง่ายกว่า 4) อย่ารับงานแทนทั้งหมดแบบเงียบ ๆ: ถ้าเรารับมาทำแทนตลอด สุดท้ายมันจะกลายเป็นมาตรฐานใหม่ ให้เลือกช่วยเฉพาะจุดที่จำเป็นจริง ๆ และต้องแจ้งว่าเราช่วยส่วนไหน เพื่อให้การประเมินยุติธรรม 5) ตั้งขอบเขตเรื่องคุยเล่น/กดดัน/เปรียบเทียบ: ฝึกงานกับเพื่อนมักหลุดไปคุยเล่น หรือเกิดการชิงดีชิงเด่นได้ เราใช้วิธีแยกโหมดงานกับโหมดเพื่อนให้ชัด เวลางานคือโฟกัสเดดไลน์ เวลาพักค่อยคุย สุดท้าย ถ้าเรื่องเริ่มกระทบคะแนนหรือภาพลักษณ์เรา แนะนำให้คุยกับพี่เลี้ยงแบบส่วนตัว บอกว่าเราพยายามรักษามาตรฐานงาน อยากได้คำแนะนำในการจัดการทีมและเดดไลน์ การคุยแบบนี้ช่วยให้หัวหน้าเห็นความรับผิดชอบของเรา และลดโอกาสที่เราจะ “ดูแย่” เพราะการกระทำของคนอื่นค่ะ
