大学では、友人のグループですが、一緒に仕事をしたくない!なぜ?
多くの人々は、良い友達のグループがあると考えています。グループの仕事があるとき、あなたは働くためにグループに参加する人を見つけるときにあまり考えませんが、私たちにとって、グループの仕事はひどく感じるものです。🥹
なぜなら、グループワークがあるときは、グループ内の友人とグループ化されることが多いからです。人や断片が不足している場合は、他のグループから人を引き出す必要があります。しかし、私たちは本当にその人になりたいと思っています。私たちは、グループワークはお互いを助けるべきだと感じています。2年間経験してきたように、一人ではなく、お互いを搾取するべきではありません。
私たちのグループは4ー5人の友達のグループです。先生が働くとき、グループは通常3人、5人のグループです。時には完璧で、時には人が不足している必要があります。しかし、友人もグループに参加したいと言っています。そして、その友人はそれを利用するのが好きで、仕事や何かを手伝うことはありません。いくつかの用事を主張します。いくつかの用事があります。できません。正直に言って、同じ大学、同じクラス、同じ時間に勉強してください。誰もがより多くを知っています、誰もが再び勉強しなければなりません。どんな仕事でも手伝うとき、その友人はいつもそれができないと言います、たとえ彼がインターネットや本を開かなくても、それをする方法を見てください。できません。または、簡単な仕事をする場合は、通常完了します。その後、あなたはそれを解決しなければならないか、時にはあなたは再びそれをしなければなりません。もしそうなら、この気持ちが何度も湧き上がっているよりも自分でやってください。何度も、この友人からのグループワークを避けようとして、時には回避し、時には必然的に。🥹🥹
それは本当に悪い気分です。多くの場合、多くの戒めや戒めがありますが、彼は一人の友達だけで大学生活が楽しくなくなるため、注意を払わないことがあります。グループワークは悪いです。少ない人や見つけにくい人にとって、一人でいることは悪くないと思うことがあります。孤独ですが、より快適です。💗
ถ้าใครกำลังเจอ “งานกลุ่มมหาลัย” แล้วรู้สึกเหมือนเรา—มีเพื่อนในห้องนะ แต่พอถึงเวลาทำงานกลุ่มกลับอยากเป็นคนที่หลุดกลุ่ม/เป็นเศษมากกว่า เพราะกลัวต้องแบกงานคนเดียว—ขอแชร์วิธีที่เราเคยลองใช้ให้พออยู่ได้แบบไม่เครียดเกินไปค่ะ 1) ตั้งกติกาก่อนเริ่มงาน (กันงานไหลมาที่เรา) ตอนรวมกลุ่มกันครั้งแรก อย่ารีบแบ่งงานแบบพูดลอยๆ แนะนำให้คุยให้ชัดว่า “ชิ้นงานต้องมีอะไรบ้าง” แล้วแยกเป็นงานย่อย พร้อมกำหนดเดดไลน์ย่อย เช่น วันไหนส่งโครงร่าง วันไหนส่งเนื้อหา วันไหนรวมไฟล์ ถ้าทำได้ให้พิมพ์สรุปไว้ในแชตกลุ่มเลย จะได้ไม่เกิดคำว่า “นึกว่าเธอทำ” 2) แบ่งงานเป็นชิ้นที่วัดผลได้ บางคนชอบบอกว่า “ทำไม่เป็น” หรือ “ไม่ว่าง” แล้วสุดท้ายส่งงานแบบส่งๆ เราเคยแก้ด้วยการแบ่งงานให้เป็นผลลัพธ์จับต้องได้ เช่น “สรุป 2 หน้า + ใส่อ้างอิง 3 แหล่ง” หรือ “ทำสไลด์หน้า 6–10 พร้อมรูปประกอบ” แทนการบอกกว้างๆว่า “ช่วยทำพาร์ทนี้หน่อย” เพราะถ้าวัดผลไม่ได้ เราจะตามยากมาก 3) ใช้วิธีเช็กงานเป็นรอบ ไม่รอวันส่ง เราเคยพลาดรอเพื่อนถึงคืนก่อนส่ง สุดท้ายต้องทำใหม่หมด ลองเปลี่ยนเป็นเช็ก 2 รอบ: รอบแรกดูโครง (หัวข้อ/สาระถูกไหม) รอบสองดูรายละเอียด (ภาษา/อ้างอิง/รูปแบบ) ถ้าเพื่อนยังไม่ส่งตามรอบ ให้ทักในกลุ่มแบบสุภาพแต่ชัดเจน เช่น “ขอไฟล์ภายใน 20.00 น. นะ เราจะรวมงานให้ทัน” 4) ถ้าคนในห้องเพื่อนเอาเปรียบ ให้คุยด้วยข้อมูล ไม่ใช่อารมณ์ เวลาจะตักเตือน เราว่าการยก “ข้อเท็จจริง” ช่วยมาก เช่น “พาร์ทที่ตกลงกันยังไม่ส่ง 2 ครั้งแล้ว ทำให้เราต้องแก้/ทำแทน” แล้วตามด้วยทางเลือก “ช่วยทำให้เสร็จภายในพรุ่งนี้ หรือถ้าไม่ไหวขอให้รับงานส่วนอื่นที่ชัดเจนแทน” วิธีนี้ลดการทะเลาะและทำให้คุยกันเป็นเรื่องงาน 5) วางแผนทางหนีทีไล่ ถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆ บางวิชาต้องจับกลุ่มเดิมหรือเพื่อนขอแจมตลอด เราเคยใช้วิธี “ยืนยันจำนวนคน” ตั้งแต่แรก เช่น ถ้าอาจารย์ให้ 3 คน ก็ยึด 3 คนตามนั้น หรือถ้าจำเป็นต้องรับเพิ่ม ให้บอกตรงๆว่าเพิ่มได้แต่ต้องรับผิดชอบชิ้นงาน X และส่งก่อนวัน Y (ไม่ใช่เพิ่มมาเฉยๆ) 6) เมื่อไหร่ควรแจ้งอาจารย์ ถ้าเตือนแล้วไม่เปลี่ยน แถมกระทบคะแนนรวม เราเคยเลือกแจ้งอาจารย์แบบให้เกียรติ โดยสรุปงานที่แต่ละคนทำและหลักฐานการคุยเรื่องเดดไลน์ (ไม่ต้องโจมตีแรง) ขอให้อาจารย์พิจารณาให้คะแนนรายบุคคล หรือให้ประเมินเพื่อนร่วมกลุ่มท้ายคาบ สุดท้ายเราอยากบอกว่า การอยู่คนเดียวในมหาลัยไม่ได้น่ากลัวเสมอไป บางช่วงการทำงานเดี่ยวทำให้สบายใจ ไม่ต้องนัดวัน ไม่ต้องคอยตามงานใคร แต่ถ้าต้องทำงานกลุ่มจริงๆ การตั้งขอบเขตและข้อตกลงให้ชัด จะช่วยให้เราไม่เหนื่อยจนหมดไฟค่ะ
