15 ข้อคิดที่ได้จากหนังสือ "แด่วัย 30 ผู้คิดมาก"

หลายคนเสิร์ชคำว่า “แด่วัย 30 ผู้คิดมาก” เพราะอยากรู้ว่าเล่มนี้ช่วยอะไรได้บ้าง/เหมาะกับใคร และคุ้มไหมถ้าจะซื้อมาอ่าน เราอ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นหนังสือที่ “เบาแต่โดน” คือไม่ได้ยัดทฤษฎีจิตวิทยาหนัก ๆ แต่เป็นข้อคิดที่เอาไปใช้ได้จริงในชีวิตวัยทำงาน โดยเฉพาะคนที่คิดเยอะ กังวลเก่ง หรือชอบแบกคำพูดคนอื่นมาทำร้ายตัวเอง สิ่งที่เราได้เพิ่มจาก 15 ข้อคิดในโพสต์ คือ “วิธีเอาไปใช้แบบเป็นรูปธรรม” เช่น ข้อที่พูดถึงการแยกขยะหัวใจ เราลองทำเป็นกติกาง่าย ๆ เวลาเจอคำพูดแรง ๆ หรือคอมเมนต์ไม่น่ารัก: 1) อ่านแล้วหยุด 10 วินาที 2) ถามตัวเองว่า ‘จริงไหม’ 3) ถ้ามีประโยชน์ก็เก็บไว้ปรับปรุง ถ้าเป็นแค่การระบายอารมณ์ของอีกฝ่ายก็โยนทิ้ง (ไม่เอามาเป็นตัวตนเรา) วิธีนี้ช่วยให้ไม่ดิ่งต่อทั้งวัน อีกอย่างที่เข้ากับหนังสือมากคือการ “รู้ทันตอนเริ่มคิดลบ” เราใช้ทริคจดโน้ตสั้น ๆ ในมือถือ เวลาเริ่มวนคิด จะพิมพ์ว่า ตอนนี้ฉันกำลัง… (กังวล/เปรียบเทียบ/โทษตัวเอง) แค่ตั้งชื่ออารมณ์ให้ได้ ความคิดมันเบาลงจริง ๆ แล้วค่อยหากิจกรรมเล็ก ๆ ทำเพื่อเปลี่ยนโฟกัส เช่น เดินยืดเส้น 5 นาที จัดโต๊ะ ทำงานบ้าน หรือออกไปซื้อกาแฟเหมือนรีเซ็ตสมอง สำหรับคนที่สงสัยว่า “เหมาะกับวัย 30 เท่านั้นไหม” เราว่าไม่จำเป็นเลย แต่ถ้าคุณอยู่ช่วงชีวิตที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้น งานเยอะ ความคาดหวังเยอะ เล่มนี้จะเข้าใจง่ายและให้กำลังใจดี โดยเฉพาะเรื่องการลำดับความสำคัญของงาน เราลองทำเป็น 3 ช่อง: ด่วนและสำคัญ / สำคัญแต่ไม่ด่วน / ไม่สำคัญ แล้วโฟกัสช่องแรกกับช่องสอง ลดงานจุกจิกที่ทำให้เหนื่อยแต่ไม่คืบหน้า ถ้าให้สรุปความคุ้มค่า: เราว่าคุ้มในแง่ “อ่านไว แต่ได้ประโยคเตือนใจหลายจุด” เหมาะกับคนที่อยากเริ่มดูแลสุขภาพใจแบบไม่ซีเรียสเกินไป อ่านแล้วอย่าลืมเลือก 1-2 ข้อคิดที่โดนที่สุดมาลองทำจริงสักสัปดาห์ จะเห็นผลชัดกว่าอ่านจบแล้ววางไว้เฉย ๆ