เป็นหนังที่สร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้มในวันที่เหนื่อยล้าได้ดีจริง ๆ มีทั้งบู๊ ตลก ชิงรักหักสวาท เล่นกันเต็มที่ แล้วก็เห็นความตั้งใจของคนทำอยู่ในรายละเอียด เราชอบหนังที่มีเรื่องที่อยากพูด แต่ยังอยากให้คนดูสนุกไปด้วย ดูแล้วกลับมาคิดถึงคำว่า “วันทองสองใจ” ที่ได้ยินมาตั้งแต่เด็ก เราจำคำตัดสินเธอได้แ

NA HONG-JIN มันสนุกสุดติ่งกระดิ่งแมวจริง ๆ งานภาพของฮงคยองพโยมีความใส่ใจผู้ชมอย่างสุดซึ้ง ต่อให้ทุกอย่างในจอจะโกลาหลแค่ไหน ความชัดเจนของการแสดง สีหน้า และปฏิกิริยาที่ส่งผลต่อความรู้สึกคนดูก็ยังถูกทะนุถนอมไว้เป็นอย่างดี งานศิลป์ก็สวย โดยเฉพาะฉากขี่ม้า ทั้งเท่ ทั้งสง่า เหมือนพร้อมจะส่งใครสัก

JACOB CHASE แม้จะเป็นภาคที่ 6 ของแฟรนไชส์ Insidious แต่คนที่ไม่เคยดูภาคก่อนอย่างเราก็เข้าใจเรื่องได้ไม่ยาก เพราะหนังใช้เวลาปูให้รู้จัก “The Further” ดินแดนระหว่างโลกคนเป็นกับคนตาย รวมถึงกลไกการคืบคลานและเข้าครอบงำของสิ่งชั่วร้ายอย่างละเอียด ข้อแลกเปลี่ยนกับความเข้าใจนั้นคือ ช่วงแรกค่อนข้างช้า

กำกับโดย ALFRED HITCHCOCK หลังจากผ่านประสบการณ์ดูภาพยนตร์ปัจจุบันมาหลายสิบปี เรายังจะสนุกกับหนังขาวดำที่เสียงบางและแตก การแสดงมีกลิ่นของยุคสมัย และตอนท้ายยังทะลึ่งส่งจิตแพทย์ออกมาอธิบายทุกอย่างได้อย่างไร สิ่งประหลาดคือ หลังจากดูไปไม่นาน เรากลับเลิกถามว่าสีหายไปไหน เราไม่ได้เชื่อ Psycho เพร

LAAM: THE THAI INTERPRETER กำกับโดย Christopher Gosch รีบออกจากบ้านไปดูเรื่องนี้ เพราะกลัวว่าหนังจะอยู่ในโรงได้ไม่นาน ตั้งใจไปอุดหนุนหนังไทย แต่เมื่อดูเครดิตจึงเริ่มไม่แน่ใจว่า นี่คือหนังไทยหรือหนังอเมริกันที่พูดภาษาไทยกันแน่ ผู้กำกับและผู้กำกับภาพคือ Christopher Gosch หนังถ่ายทำในสหรัฐ

THE END OF OAK STREET David Robert Mitchell ในฐานะแฟนพันธุ์แท้ไดโนเสาร์ที่เคยดู Jurassic Park ภาคแรกในโรงหนังถึงหกรอบ ต่อให้เรื่องนี้กำกับหรือนำแสดงโดยใคร เราก็ซื้อตั๋วเข้ามาดูอยู่ดี ใช่ เรามาดูเพราะไดโนเสาร์ล้วน ๆ ไม่ได้สนใจดราม่าม่งดราม่าอะไรทั้งนั้น ส่วนทฤษฎีย้อนเวลาพาเราไปเหยียบโลกดึกดำบ

BACK HOME (2025) 🎬 ผู้กำกับ: ไช่หมิงเลี่ยง ในวันที่หนังส่วนใหญ่เร่งจังหวะให้ทันโลกโซเชียล ไช่หมิงเลี่ยงยังคงวางกล้องนิ่ง แล้วปล่อยให้เวลาเป็นคนเล่าเรื่อง ถึงขั้นมีคุณลุงฝรั่งที่นั่งข้าง ๆ ผมกรนเป็นระยะ ก่อนจะลุกเดินออกจากโรง ทั้งที่เหลืออีกไม่ถึง 10 นาทีหนังจะจบ ส่วนผม… กลับนั่งสงสัย

ดูเหมือนว่า ฮิโรคาสุ โคเรเอดะ จะสนใจผู้คนที่มีความรู้สึกอยู่เต็มตัว แต่กลับไม่มีภาษา ไม่มีอำนาจ หรือไม่มีพื้นที่มากพอที่จะอธิบายให้โลกเข้าใจ ใน Monster เด็กคนหนึ่งไม่มีภาษาของผู้ใหญ่พอจะอธิบายสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นภายในใจ ใน Shoplifters คนกลุ่มหนึ่งไม่มีสถานะมากพอจะนิยามว่า ความสัมพันธ์ของพวกเข