Of Gin Ban Hao Zhao.. Hammer (horseradish)🌿🌿😁😘😋
Who can eat? 💚💚😁😁
มะค้อนก้อม คือชื่อเรียก “มะรุม” ในภาษาถิ่นเหนือ (บางพื้นที่ก็เรียกต่างกันไป) ใครที่เคยได้ยินคำนี้แล้วนึกภาพไม่ออก จริง ๆ คือผักพื้นบ้านที่เห็นบ่อยตามรั้วบ้านหรือสวนค่ะ จุดเด่นคือกินได้หลายส่วน ตั้งแต่ยอดอ่อน ใบ ดอก ไปจนถึงฝักอ่อน ทำกับข้าวได้สารพัดเมนูเลย รสชาติของมะค้อนก้อม/มะรุม ถ้าเป็น “ยอดอ่อนกับใบอ่อน” จะออกขมนิด ๆ แต่ขมแบบน่ากิน ยิ่งเอาไปลวกแล้วจิ้มน้ำพริกคือเข้ากันมาก ส่วน “ฝักอ่อน” จะมีความหวานอ่อน ๆ เคี้ยวหนึบ ๆ หน่อย ถ้าฝักแก่จะเหนียวและมีกากเยอะขึ้น กินยากกว่า (แต่ยังเอาไปต้มเอาน้ำหวาน ๆ ได้ค่ะ) ถ้าถามว่ามะค้อนก้อมกินยังไงให้อร่อย เมนูบ้าน ๆ ที่ทำง่ายและฮิตสุดในบ้านเรา คือ - แกงส้ม/แกงผักรวมใส่มะรุม: ใส่ยอดอ่อนหรือฝักอ่อนก็ได้ น้ำแกงจะหอม ๆ ขมปลาย ๆ กลมกล่อมมาก - ต้มจืดมะรุม: เหมาะกับคนที่อยากได้รสเบา ๆ ใส่หมูสับหรือเต้าหู้ก็อร่อย - ลวกจิ้มน้ำพริก: วิธีนี้ช่วยลดความขมได้ดี แนะนำลวกแป๊บเดียวพอใบเขียวสด - ใส่ไข่เจียว/ผัดไข่: ถ้ามีใบอ่อนเยอะ ๆ ทำแบบนี้กินง่าย เด็ก ๆ บางบ้านก็ชอบ ทริคลดขมที่เคยใช้แล้วเวิร์ก: เลือกยอดอ่อนจริง ๆ, ลวกในน้ำเดือดจัดแค่ 30–60 วินาทีแล้วช็อกน้ำเย็น, หรือเอาไปต้มกับน้ำแกงที่มีรสเปรี้ยว/เผ็ดนิด ๆ จะทำให้รสขมกลมขึ้น ประโยชน์ของมะรุมก็เป็นเหตุผลที่หลายคนตามหาเลยค่ะ โดยทั่วไปคนจะพูดถึงเรื่องใยอาหาร วิตามิน และสารต้านอนุมูลอิสระ (แต่ส่วนตัวเรากินเพราะอร่อยและเป็นผักบ้าน ๆ ที่หาได้ง่ายมากกว่า) ใครที่ไม่คุ้น แนะนำเริ่มจากเมนูต้มจืดหรือแกงส้มก่อน จะเข้าถึงง่ายสุด สรุปสั้น ๆ: มะค้อนก้อม = มะรุม นี่แหละค่ะ ใครบ้านไหนเรียกเหมือนกันบ้าง หรือมีเมนูประจำบ้านเกี่ยวกับมะค้อนก้อม มาแลกกันได้เลยนะคะ
