U.S. tennis player Viva against Chinese champion
China's sixth-seeded Zheng Shinwen won gold in the women's singles tennis event at the 2024 Olympics in Paris, defeating Croatia's Donna Vikić in the final, making history as the first Chinese female tennis player to win gold at the Olympic Games.
But there seemed to be little drama when Emma Navarro, an athlete from the United States, Zheng's opponent in the third round, made a harsh remark about the Chinese opponent.
"I just told you that I don't respect you as an opponent. I think your demeanor is pretty aggressive. It makes the dressing room not very friendly, so it's hard to face an opponent like that, which I don't respect at all, but admire. You played tennis very well at the end. You played better than me, so congratulations to you."
Zheng, however, did not retaliate and let her work on the field speak for everything, ready to give a polite back interview to Navarrova.
"She doesn't seem to be happy with my stance towards her. If she's not happy with my stance, she can tell me. I want to fix it to be a better player and a better person."
Zheng has one of the most powerful waitresses in the women's tennis game at the moment, and doesn't hesitate to come running up in front of the net often to finish the score with a harsh volley ball, making Zheng one of the most aggressive players in the WTA at this time.
More importantly, she proved a certain position on behalf of Asian athletes by winning gold medals in tennis, where gold medals usually go to Western countries. She also responded to the bigoted behavior that European or American tennis players have towards other national athletes.
Zheng Shinwen's victory was therefore memorable for a number of reasons. In addition to making her country proud, she was able to properly manage her emotions and counter the disdain from athletes from certain countries very well.
ถ้าพูดถึงชื่อ “ชินเหวิน เจิ้ง” ช่วงโอลิมปิก 2024 ที่ปารีส หลายคนคงจำได้ทั้งผลงานในสนามและกระแสหลังเกมที่ถูกพูดถึงพอๆ กัน สำหรับฉัน สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่แค่การคว้าเหรียญทองเทนนิสหญิงเดี่ยว แต่คือ “วิธีที่เธอรับมือ” กับสถานการณ์ตึงๆ จากคู่แข่งด้วย อย่างแรกที่ทำให้เจิ้งโดดเด่นมากคือสไตล์การเล่นที่ค่อนข้างดุดัน (ในความหมายของเทนนิส คือเล่นเชิงรุกจริงจัง) เธอมีลูกเสิร์ฟที่หนักและเร็ว จังหวะขึ้นหน้าเน็ตเพื่อปิดแต้มก็มาบ่อย ทำให้เกมดูมีแรงกดดันตลอดเวลา เวลาดูสดหรือไฮไลต์จะรู้สึกได้เลยว่าเธอพยายาม “คุมแต้ม” มากกว่ารอให้คู่แข่งพลาดเอง นี่เป็นสไตล์ที่บางคนชอบมาก เพราะมันเร้าใจ แต่บางคนก็อาจมองว่าแข็งๆ หรือกดดันเกินไป ประเด็นที่เป็นข่าวคือคำพูดของ เอ็มม่า นาวาร์โร ที่สะท้อนว่าเธอไม่พอใจกับท่าทีในสนามของเจิ้ง ถึงขั้นใช้คำว่า “ไม่เคารพ” ซึ่งในวงการกีฬาคำแบบนี้ค่อนข้างแรง และอาจทำให้เรื่องบานปลายได้ง่ายมาก สิ่งที่ฉันมองว่าน่าชื่นชมคือเจิ้งไม่ได้เลือกตอบโต้แบบเดือดกลับ แต่ใช้วิธีพูดให้ชัดว่า ถ้าอีกฝ่ายไม่สบายใจสามารถมาคุยกันได้ และเธอพร้อมปรับเพื่อเป็นผู้เล่นที่ดีขึ้น ประโยคนี้ทำให้ภาพของเธอดูเป็นมืออาชีพขึ้นทันที เพราะเธอไม่ได้ปฏิเสธความรู้สึกของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่ลดคุณค่าตัวเอง ถ้าใครอยากทำความเข้าใจเรื่องนี้ให้ครบ ฉันว่ามองได้ 3 มุม 1) มุมกีฬา: ผู้เล่นสายบุกมักมี “ภาษากาย” ที่ดูดุดันโดยธรรมชาติ เช่น จ้องเป้าหมายชัด เดินเร็ว เน้นพลัง และมีอารมณ์ร่วมกับแต้ม ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่ให้เกียรติ 2) มุมจิตวิทยา: หลังแพ้ ผู้เล่นบางคนอาจพูดแรงเพราะยังอยู่ในอารมณ์แข่งขัน คำพูดจึงถูกขยายในสื่อเร็วมาก 3) มุมภาพลักษณ์: การตอบกลับอย่างสุภาพของเจิ้งทำให้เรื่องเล่าจบแบบสวย และย้ำว่าเธอให้ความสำคัญกับความเป็นนักกีฬาไม่แพ้ชัยชนะ สุดท้าย ต่อให้คนดูจะเห็นต่างเรื่อง “ท่าทีในสนาม” แค่ไหน เหรียญทองครั้งนี้ก็ทำให้ชื่อ ชินเหวิน เจิ้ง ถูกค้นหาและถูกพูดถึงในฐานะแชมป์อย่างเต็มตัว และสำหรับฉัน นี่คือโมเมนต์ที่ทั้งฝีมือและวุฒิภาวะไปด้วยกันจริงๆ