Lemon8ชุมชนไลฟ์สไตล์

Send To

Line
Facebook
WhatsApp
Twitter
คัดลอกลิงก์

รับประสบการณ์ใช้งานแอปเต็มรูปแบบ

ค้นพบโพสต์ แฮชแท็ก และฟีเจอร์เพิ่มเติมได้ในแอป

เปิด Lemon8
เปิด Lemon8
เปิด Lemon8
ไม่ใช่ตอนนี้
ไม่ใช่ตอนนี้
ไม่ใช่ตอนนี้
  • หมวดหมู่
    • สำหรับคุณ
    • บิวตี้
    • แฟชั่น
    • อาหาร
    • การท่องเที่ยว
    • สุขภาพ
    • ถ่ายรูป
    • การตกเเต่งบ้าน
    • การพัฒนาตน
    • สัตว์เลี้ยง
    • สกินแคร์
  • เวอร์ชันของแอป
  • วิธีใช้
  • ไทย
    • ไทย
    • 日本
    • Indonesia
    • Việt Nam
    • Malaysia
    • Singapore
    • US
    • Australia
    • Canada
    • New Zealand
    • UK
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขการใช้บริการCookies Policy
นอ.จะบอกข่าวดีเรื่องลูกจึงต้องเก็บเงียบเป็นความลับ
“เสียงอะไร” ขณะที่ริสากำลังดูหนังเพลินๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังแทรกเข้ามาเดินไปดูถึงได้รู้ว่าเป็นเสียงโทรศัพท์ หยิบขึ้นมาดูรู้ได้ทันทีว่าเจ้าของเครื่องลืมเอาไว้จึงวางเอาไว้ที่เดิมไม่กล้ารับ กำลังจะเดินกลับไปนั่งตามเดิมแต่เสียงก็ดังขึ้นมาอีกและดังต่อเนื่องกันเหมือนมีเรื่องด่วน ลังเลใจว่าจะรับดีไหมแต่สุ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 0 ครั้ง

เธอผลักนอ.ให้ตกบันไดจนแท้งลูกก็รับกรรมไปนะเอวา
“กรี๊ด !! เอวาไม่ได้ฆ่าใครทั้งนั้น” เอวากรี๊ดออกมาอย่างคนสติแตก หันไปมองนอกบ้านอย่างหวาดระแวง “ผมเชื่อสิ่งที่เห็นในคลิป และตำรวจก็เชื่อตามนั้น ส่วนคำยืนยันจากหมอกำลังดำเนินการอยู่ จำเอาไว้คนของผม ผมจัดการเองได้ไม่ต้องให้ใครมาวุ่นวาย เตรียมไปรับกรรมที่ทำเอาไว้ได้เลย” “คุณ ไอ้ผู้ชายร้ายกาจ ม
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 1 ครั้ง

ขนาดหนีมาไกล นอ.ยังเจอผญ.ของพอ.ตามมาแกล้ง
มาถึงตลาดนำแกงมาวางเรียงกันบนโต๊ะ แกงที่นำมาขายดีจนเหลือเพียง 10 ถุง ความดีใจที่วันนี้ไม่ขาดทุนแน่จึงก้มลงไปยิ้มกับลูกที่อยู่ในเป้ แต่พอเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องตกใจจนลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นว่าใครยืนอยู่หน้าร้าน “จากพนักงานร้านกาแฟ กลายมาเป็นแม่ค้าขายแกงแล้วเหรอ ฉันขอเดาว่าเธอคงโดนไล่ออกเพราะทำงานผิดพลาดบ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 1 ครั้ง

ระยะค่อนข้างไกล แต่พอ.แต่ยังปล่อยให้นอ..เดินตากฝนกลับบ้านคนเดียว
“คุณหวาจะไปไหน เดี๋ยวพวกผมไปส่งเอง” มะเฟืองกับมะไฟซึ่งขับรถกลับมาจากในเมืองพอดี เห็นผู้หญิงที่กำลังเดินตากฝนอยู่ก็จำได้จึงหยุดรถลงกะทันหัน มะเฟืองเปิดกระจกตะโกนเรียกหญิงสาวที่กำลังเดินอยู่ ยี่หวาหันมาเห็นแล้วยิ้มให้มะเฟืองเพราะจำได้ “ไม่เป็นไรค่ะ หวาตัวเปียกจะทำให้รถคุณมะเฟืองเปียกไปด้วย “ ”
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 1 ครั้ง

รู้จักเป็นห่วงเมียบ้างก็ดี
ฉากนี้คุณภัทรควรโดนข้าวต้มลวกอีกคน ปากดีนัก ************************************* รดาเดินถือถาดเข้ามายืนข้างเอวา กำลังจะวางลงบนโต๊ะ แต่จังหวะที่กำลังจะวางถาดลง จู่ ๆ เอวาก็ลุกขึ้นยืนกะทันหัน ทำให้ถ้วยข้าวต้มร้อน ๆ ทั้งสองถ้วยหกโดนมือรดาเต็ม ๆ แต่เอวากลับร้องลั่นบ้าน “โอ๊ย ! คุณภัทรขาคนใช้ขอ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 2 ครั้ง

จะดุ จะว่าก็สังเกตุแขนเมียบ้างเถอะ เป็นเยอะกว่าอีนั่นอีก😡
เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง เสียงรถก็แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน เธอลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง “เธอคิดจะทำอะไรกันแน่ ถึงได้จงใจทำข้าวต้มหกใส่เอวา” “เปล่านะคะ รดาแค่จะเอาข้าวต้มมาวางบนโต๊ะ แต่จู่ ๆ คุณเอวาก็ลุกขึ้นยืนแล้วกระแทกโดนถาด ข้าวต้มก็เลยหกค่ะ” “โกหก !! ที่ตั้งมากทำไมเธอ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 0 ครั้ง

นอ.กับลูกมีกันสองคน เลิกงานก็พาลูกไปเดินเที่ยวหาอะไรกิน
สามปีผ่านไป “น้องภามมาหาแม่เร็ว” ร่างอวบอ้วนผิวขาวผ่อง น้องมีแววหล่อแต่เด็ก คิ้วเข้มเรียวยาว ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ปากบางหยักได้รูปสีแดงเชอรี่ แก้มอิ่มเต็มสีชมระเรื่อตามประสาเด็กผิวพรรณดี หัวเราะคิกคักแล้ววิ่งต้วมเตี้ยมมาหาแม่ที่กำลังอ้าแขนรอรับอยู่ เพลินตาก้มลงหอมแก้มลูกชายด
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 1 ครั้ง

เริ่มรักลูก รักเมียขึ้นมาบ้างยัง
เวลาผ่านไปนานเกือบ 2 ชั่วโมงประตูห้องฉุกเฉินก็ถูกเปิดออกโดยหมอหญิงเจ้าของไข้ ทุกคนรีบกรูกันเข้าไปถามอาการของ รดาทันที “รดาเป็นยังไงบ้างคุณหมอ” “แม่เด็กปลอดภัย แต่เด็กไม่อยู่แล้ว หมอขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ” คุณภัทรถึงกับยืนแข็งทื่อตัวชาวาบ ไม่คิดว่าเรื่องราวจะออกมาเป็นเช่นนี้ คุณภัสสรถึงกั
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 4 ครั้ง

ถ้าพอ.จะใส่ใจนอ.สักนิด คงไม่เห็นภาพนอ.ห่อข้าวมานั่งกินคนเดียว
เพลินตามาทำงานในตำแหน่งแม่บ้านได้สามวันแล้ว ซึ่งมีพนักงานหลายคนแอบหมั่นไส้ ที่หญิงสาวได้เข้ามาทำงานด้วยเส้นสายของเจ้าของรีสอร์ท จึงไม่ค่อยมีใครชอบหน้าเพลินตาสักเท่าไหร่ อาหารกลางวันวันนี้ก็เลยหมดตั้งแต่ยังไม่พักเที่ยง พนักงานเก่าๆ ที่รอดูสีหน้าผิดหวังของพนักงานใหม่ ต่างผิดหวังไปตามๆ กันเพราะวันนี้เ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 1 ครั้ง

เมื่อลูกเขยนอกคอกมาเจอพ่อตาที่ไม่ค่อยกินเส้นกัน อะไรจะเกิด
“ป้อค้าบ” ทว่าเสียงเล็ก ๆ ที่ดังลอยเข้าหู ทำให้อารมณ์ที่กำลังขุ่นมัวเย็นลงได้อย่างประหลาด 2 แขนอ้ากว้างออกรับร่างกลม ๆ ที่วิ่งโถมเข้าหาอย่างรวดเร็ว “คอปเตอร์ลูกพ่อ” “ป้อมารับเตอร์ไปเที่ยวใช่เป่า” “ครับ เตอร์อยากไปอยู่กับพ่อที่บ้านไหม พ่อจะพาไป” “ไปคับ” “กูไม่อนุญาตให้พาหลานกูไปไหน
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 0 ครั้ง

ก็คิดว่ามีใจที่ไหนได้ ใจร้ายเหมือนเดิม
เช้าอีกวันซึ่งเป็นวันหยุด รดารู้ว่าวันนี้เขาไม่ได้ไปทำงานเธอจึงรีบตื่นขึ้นมาทำอาหารเช้ารอเขา เธอยิ้มไปทำอาหารไปจนเสร็จก็ได้ยินเสียงรถเข้ามาจอดเลยเดินออกไปดูว่าใครมาแต่เช้า แต่เมื่อสายตาไปปะทะเข้ากับภาพเบื้องหน้า ใจดวงน้อยที่กำลังเบ่งบานกลับเหี่ยวเฉาลงในทันที เมื่อเห็นสามีเดินเอามือล้วงกระเป๋ายิ้มให
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 1 ครั้ง

พอ.ก็มัวแต่เป็นห่วง นอ.กับลูกขับรถไปไกลแล้ว จะตามทันไหม
“คือว่าริสาคงต้องกลับแล้ว อีกเดี๋ยวจะได้เวลานอนของน้องริก้าแล้วค่ะ” “คุณริสากลับยังไงครับ” “ริสาขับมอเตอร์ไซค์มาค่ะ” หมอโอบตาโต เป็นห่วงทั้งสองคนทันที “ขับมากันสองคนเหรอครับ อันตรายมาก” “ค่ะ” ริสายิ้มบาง จะอันตรายหรือไม่เธอก็ขับมาตลอด เธอไม่มีกำลังพอที่จะซื้อรถที่ใหญ่กว่านี้ ตั้งแ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 2 ครั้ง

เอวา คุณภัทรเขารู้นะ ว่ารสมือเมียเขาอร่อยแค่ไหน
เอวาเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ คุณภัทร เธอหันไปมองผู้หญิงที่ยืนก้มหน้าอยู่แล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้ ทำให้เกิดความคิดอยากแกล้งหญิงสาวขึ้นมาทันที “คุณภัทรขา เช้า ๆ แบบนี้เอวาอยากทานข้าวต้มหมูร้อน ๆ จังเลยค่ะ” “ได้สิครับ รดา ไปทำข้าวต้มหมูมา 2 ถ้วย” รดามองอาหารเช้าหลายอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วอดเสียดายไ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 5 ครั้ง

พอ.จะทนความน่ารักของแม่ค้าตัวน้อยได้ไหม
“ยูกค้าจื๊อขนมไหมค้า” “ซื้อครับ มีขนมอะไรบ้าง พาอาวิกไปดูหน่อยครับ” “ได้ค่า” หลังจากช่วยอุ้มเด็กลงมายืนบนพื้น เขาเดินตามพนักงานตัวน้อยไปยังชั้นวางขนม มีขนมมากมายวางเรียงรายจนเต็มถาด แต่ละอย่างล้วนน่ากิน บาร์บี้อยากขายเต็มที่จึงกระตุกขากางเกงลูกค้า วิกเตอร์ย่อกายลงมานั่งระดับเดียวกับเด็ก
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 11 ครั้ง

พอ.เคยคิดสงสารนอ.บ้างไหม
เสียงโทรศัพท์ที่ดังรัวเข้ามาทำให้คุณภัทรที่กำลังประชุมพนักงานอยู่ขอตัวออกมารับสายด้านนอก “ครับคุณพ่อ” “เราทำอะไรอยู่ตาภัทร ออกมาหาพ่อตอนนี้ได้ไหม” “ผมกำลังประชุมพนักงานอยู่ครับ” “ใกล้เสร็จหรือยัง” “คุณพ่อมีอะไรด่วนหรือเปล่าครับ” “พ่อแค่อยากถามเราว่า เมื่อคืนปล่อยให้รดานอนตากน้ำค้า
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 3 ครั้ง

พอ.มาสำนึกผิดตอนนี้จะทันไหม
หมอกันต์ลุกขึ้นไปตรวจคนไข้พิเศษด้วยความห่วงใย คุณชนาตามเข้าไปดูหลานสาวและลูกสะใภ้ด้วยเช่นกัน “ขอบใจนะพ่อหนุ่ม ดีจริงๆ ที่มีหมอมาอยู่ใกล้ๆ ถ้าหนูหวาไม่สบายหนักขึ้นมาอีกคนคงจะแย่” เมื่อเห็นว่าเมียไม่ได้เป็นอะไรมาก กันต์เลยเดินไปหยิบยาในรถเพียงแค่ไม่ถึงสิบนาทีก็เดินกลับมา ซึ่งพอดีกับที่ลูกสาวได้
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 11 ครั้ง

‘ลูก’ ทำให้นอ.มีความสุขจนไม่อยากกลับนึกถึงอดีต
“น้องภามมาหาแม่เร็ว” ร่างอวบอ้วนผิวขาวผ่อง น้องมีแววหล่อแต่เด็ก คิ้วเข้มเรียวยาว ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ปากบางหยักได้รูปสีแดงเชอรี่ แก้มอิ่มเต็มสีชมระเรื่อตามประสาเด็กผิวพรรณดี หัวเราะคิกคักแล้ววิ่งต้วมเตี้ยมมาหาแม่ที่กำลังอ้าแขนรอรับอยู่ เพลินตาก้มลงหอมแก้มลูกชายด้วยความรักสุดหั
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 6 ครั้ง

พอ.เป็นคนทำน้องเจ็บเองก็ต้องดูแล
” แขนเธอเป็นยังไงบ้าง ทำไมถึงได้บวมเหมือนเดิม” หญิงสาวรีบเบี่ยงแขนไปด้านหลังเพราะกลัวเขาจะเห็นอย่างมีพิรุธทำให้ภูผาเดินเข้าไปหา และดึงแขนข้างนั้นมาดูอย่างไม่เบานัก ” โอ้ย จะเจ็บค่ะ “ ” นี่ไงบวมขนาดนี้ เธอไปทำอะไรมา “ ” ทำความสะอาดห้องพักแขกมาค่ะ “ หญิงสาวเงยหน้าบอก แล้วรีบก้มหน้าหลบส
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 1 ครั้ง

พอ.ประชดนอ.ด้วยการขอหย่า โดยไม่รู้ว่านอ.พาลูกติดท้องไปด้วย
“ตาภีม แม่ผิดหวังในตัวเรามากนะ ไม่คิดเลยว่าเราจะเป็นคนแบบนี้” “เธอเล่าให้แม่ฉันฟังเหรอ” ภูผาหันมาถามหญิงสาวที่นั่งก้มหน้าอยู่ข้างพ่อตัวเอง ด้วยใบหน้าบึ้งตึง เพลินตาส่ายหน้าไปมาแต่ไม่กล้าพูดอะไรออกไป ” ไม่ต้องไปถามน้องแบบนั้น แม่รู้เรื่องน้อง จากปากพนักงานของแกนั่นแหละ “ “ถ้าอย่างนั้นคุณ
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 0 ครั้ง

นอ.กลัวพอ.จะมาเอาลูกไปจึงอุ้มลูกหนีกลับบ้าน ลืมแม้กระทั่งยาแก้ไข้ของลูก
“น้องเพลินกับลูกละครับคุณพ่อ คุณแม่” “ขึ้นรถไปแล้ว ตาภีมรีบไปเอารถมาเร็วลูก” “พราว ผมว่าคุณไม่ต้องรีบหรอก ยังไงหนูเพลินก็ต้องกลับไปที่ร้านขายยาอยู่ดี” “ต้องรีบค่ะ เพราะพราวสังหรณ์ใจว่า หนูเพลินจะหนีพวกเราไปอีกนะสิคะ” ” ผมไปเอารถแปปเดียวครับ “ เมื่อคิดว่ากำลังจะสูญเสียลูกเมียไปอีกครั้
นามปากกา รมย์ชนัน

นามปากกา รมย์ชนัน

ถูกใจ 4 ครั้ง

ดูเพิ่มเติม
นามปากกา รมย์ชนัน
17กำลังติดตาม
290ผู้ติดตาม
310ถูกใจและบันทึก

นามปากกา รมย์ชนัน

ไรท์บุ๋มค่ะ แนวที่เขียนธงแดง พระเอกเลว จบดี ไม่มีนอกกายนอกใจใครชอบแนวนี้มาเป็นครอบครัวเดียวกันค่ะ