กว่าเราจะเติบโตมาจนทุกวันนี้ได้คงหนีไม่พ้นคำว่า"ไม่ตายก็ดีเท่าไหร่แล้ว" หนังสือเล่มนี้เหมือนเยียวยาแผลในใจได้เลย เหมือนคำปลอบใจว่าเดี๋ยวมันจะผ่านไป "พรุ่งนี้เช้าเธอต้องยิ้มเยอะๆนะ แม้คืนนี้จะร้องไห้หนักแค่ไหนก็ตาม เพื่อให้ดอกไม้ในใจเธอแบ่งบาน ด้วยน้ำตาและรอยยิ้มของเธอ" เราได้เ

จริงๆเชื่อเลยว่าหลายๆคนคงเคยได้ยิน หรืออาจจะเคยเห็นหนังสือเล่มนี้ผ่านหูผ่านตามาบ้าง เราเคยได้หนังสือเรื่องนี้เป็นของขวัญเคยอ่านเมื่อตอนยังเด็กน่าจะอายุ10กว่าๆได้ตอนนี้ก็ 28 แล้ว เป็นวรรณกรรมที่ใช้ภาษาเรียบง่าย สั้น มีความลื่นไหลเวลาอ่าน อ่านเพลิน แต่มีความสวยงานลึกซึ้ง มีความเศร้า แต่ก็มีความหวัง

อ่านเล่มนี้เเล้วทำให้รู้อย่างนึงว่า บางทีเราอาจจะฝังความทรงจำเกี่ยวกับใครสักคนไว้ในสิ่งต่างรอบตัว อย่างเช่น เก้าอี้ ผ้าห่ม เสื้อคลุม ยานวด ตุ๊กตา ก็ได้ สิ่งง่ายๆธรรมดาๆ แต่กลับทำให้นึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาได้อย่างดี เป็นหนังสือเล่มแรกที่ได้อ่านแล้วแทนตัวของอีกคนว่าพี่ ไม่ได้แปลกใหม่นะแต่ เซอร

เป็นหนังสือที่อ่านนานมาก เพราะอ่านไปร้องไห้ไป😹 ภาษาสวยมาก มากๆๆเลย เราชอบหลายๆประโยคในเล่มนี้ "จงรักใครสักคน และถ้ามันจบลงก็จงรักใครสักคนต่อไป" -นับหนึ่งครั้งที่ร้อย- ไม่รู้สิ มันทำให้เรารู้สึกมีพลังอีกครั้งรู้สึกว่าไม่ต้องกลัวที่จะรัก ไม่ต้องกลัวที่จะผิดหวัง เราต้องเดินหน้าต่อ อย่างท

สำหรับเราเป็นหนังสือที่แปลกดี อ่านง่าย เข้าใจง่าย บางบทสนทนาก็ทำให้เรารู้สึกอินไปด้วย อาจเพราะเราก็เคยมีบทสนทนาที่คล้ายๆกันนี้ หนังสือเล่มนี้ไม่มีภาพ มีแต่ตัวหนังสือเท่านั้น แต่เป็นบทสนทนาที่จริง จริงมากๆ เราชอบการเล่าเรื่องของหนังสือเล่มนี้ มันมีบางช่วงที่อ่านไปแล้วรู้สึกหน่วงๆบ้าง อบอุ่น

มีหลายๆเรื่องในชีวิตที่ผ่านมาแล้วผ่านไป บางเรื่องก็เป็นบทเรียนบางเรื่องก็ทำให้เจ็บแต่ไม่จำ เป็นหนังสือที่พูดถึงการเปลี่ยนแปลง ว่าทุกสิ่งในโลกล้วนเปลี่ยนไปอยู่ทุกวัน เปลี่ยนไปโดยไรเงื่อนไขใดๆ สิ่งที่เราทำได้คือต้องยอมรับ เราไม่สามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลงใดๆได้ ทำได้แค่ทำใจและยอมรับเท่านั้น "

คงมีหลายๆคนเคยอ่านเรื่องนี้เเล้ว วรรณกรรมเรื่องนี้เป็นเรื่องที่วิเศษมาก เพราะไม่ว่าจะกลับมาอ่านอีกกี่ครั้งความรู้สึกหลังอ่านจบจะไม่เคยเหมือนกันสักครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นกัน มันต่างจากครั้งก่อนที่เราอ่านมาก ครั้งก่อนเราอ่านเเล้วเรามีมุมมองความรักที่เปลี่ยนไป ทำให้เราเข้าใจในความรักมากขึ้น ในครั้งนี้เราก

ชีวิตที่ดีมันต้องยากขนาดนั้นเลยหรอ? "ชีวิตที่ดีจริงๆก็ไม่จำเป็นต้องทำให้มันยาก ความสุขนั้นเรียบง่ายกว่าที่คิด" จริงๆแล้วเราหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเจอเรื่องไม่ดีบ้างในชีวิตแต่อย่างน้อยเราเลือกได้ที่จะเก็บเอาแต่เรื่องดีๆไว้ มันอาจจะเป็นธรรมดาที่ชีวิตเราจะเจอทั้งดอกไม้ และ กองขยะ แต่ทำไมเ

Always By your side เป็นหนังสือที่ทำให้เรานึกถึง คิดถึง ความรักที่ผ่านมา ช่วยปลอบใจในวันที่เราคิดถึงแต่ไม่สามารถย้อนกลับไปได้ เราชอบประโยคในหนังสือที่บอกว่า " รับรู้ทุกข้อผิดพลาด ยอมรับทุกข้อกล่าวหา แต่กลับไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไปแก้ไขอะไร -เวลาผ่านพ้นไม่ย้อนคืน " ถ้ามีใครสักคนที่ส

เป็นหนังสือที่เราชอบมาก มากๆเลย เราอมยิ้ม น้ำตาคลอ และเข้าใจอะไรมากขึ้นจากหนังสือเล่มนี้ ฮีลใจเราได้มากในวันที่อ่อนแอ และ คลายเหงาในวันที่ฝนตก และเป็นหนังสือของวงที่ชอบ เราชอบประโยคนึงในหนังสือมาก มากจนต้องเอาปากกาขีดไว้เลย "หนึ่งความคิดถึงกลายเป็นดาวดวงหนึ่ง และหลายความคิดถึงก็รวมตัวกันเป็น

การเที่ยวแบบไม่วางแผน เราก็จะไม่ผิดแผน เมื่อจะมาเที่ยวเราแค่อยากมาพักในความคิดคือมานั่งริมทะเลสวยๆ แต่นั่งริมทะเลคนเดียวนานๆก็เบื่อเราเลยหาที่ไปต่อ ไปถามพี่เจ้าของที่พักเขาแนะนำจุดชมวิวหินเหล็กไฟมา ได้ยินชื่อครั้งแรกก็งง อะไรคือหินเหล็กไฟ แต่ก็ไปนะ เขาแนะแล้ว คือเหนื่อยมากกกกเดินขึ้นไปข้างบน จะเรียก