คำคมจาก ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน คีตกวี

คำคมเตือนใจที่ฉันชอบมากจากเบโทเฟนคือ “ไม่มีอะไรที่จะเหลือทนมากไปกว่าการต้องยอมรับความผิดพลาดของตนเอง” ตอนแรกอ่านผ่าน ๆ ก็คิดว่าเป็นประโยคธรรมดา แต่พอเจอสถานการณ์จริงถึงเข้าใจเลยว่า “การยอมรับ” มันยากกว่าการ “แก้ตัว” มาก หลายครั้งเวลาเราทำพลาด เราจะเผลอหาข้ออ้างให้ตัวเองโดยอัตโนมัติ เช่น โทษเวลา โทษคนอื่น หรือโทษจังหวะชีวิต เพื่อให้รู้สึกดีขึ้นเร็ว ๆ แต่พออารมณ์เย็นลง ความผิดพลาดก็ยังอยู่ และความรู้สึกค้างคาใจมักหนักกว่าเดิม คำคมนี้เลยเป็นเหมือน Quotes of the day ที่ช่วยดึงสติว่า ถ้าอยากผ่านเรื่องนั้นไปจริง ๆ ต้องเริ่มจาก “ยอมรับก่อน” ฉันลองใช้วิธีง่าย ๆ 3 ขั้นตอนเวลาเจอเรื่องที่ทำพลาด (เผื่อเป็นประโยชน์): 1) พูดกับตัวเองตรง ๆ ว่า “ฉันพลาดจริง” แบบไม่ต้องเติมคำอธิบายเยอะ เพราะยิ่งอธิบายยิ่งวน 2) เขียนสั้น ๆ ว่าพลาดตรงไหน และครั้งหน้าจะทำอะไรต่างไป 1 อย่างพอ ไม่ต้องตั้งเป้าหนัก 3) ขอโทษ/แก้ไขเฉพาะส่วนที่ควบคุมได้ เช่น ถ้าพลาดกับคนอื่นก็ขอโทษให้ชัด ถ้าพลาดกับงานก็รีบแก้และสรุปบทเรียน สิ่งที่ฉันได้จากคำคมเตือนใจนี้คือ การยอมรับความผิดพลาดไม่ได้แปลว่าเราห่วย แต่มันคือความกล้าที่จะซื่อสัตย์กับตัวเอง แล้วค่อยเริ่มใหม่อย่างมีสติ พอทำได้บ่อย ๆ จะรู้สึกเบาขึ้นจริง ๆ และไม่ต้องเสียพลังไปกับการปกป้องอีโก้ ถ้าวันไหนรู้สึกหนัก ๆ ลองกลับมาอ่านประโยคนี้อีกครั้งนะ บางทีการยอมรับ 1 นาที อาจช่วยให้เราก้าวต่อได้เร็วขึ้นกว่าที่คิด