The real training ground is the life we face.
The real training ground is the life we face.
People often understand the word "perseverance" as trying to do one thing repeatedly until it is successful, but true perseverance is not only a compulsion to walk on, if it also means to look back at yourself, modify your thinking, change your ways, and learn from what is happening, because doing the same thing in the same way, even if it takes a long time, is not guaranteed to lead to change.
Not being able to do it does not mean that others cannot do it either. Each person's life has different factors. Some people have a lot of age and experience, but it does not always mean that they understand life more. Because experience is only valuable if we learn from it. If we go through a lot of stories but never review ourselves, never train ourselves, never improve ourselves, those experiences may only be a number of years, not a flourishing intelligence.
Age is not a measure of the depth of the mind, just as flight hours do not confirm who will fly best. It is important that on the way, how much self-training we have. Have we ever come back to look at anger, fear, craving, and holding on to our hearts? Because the real enemy of man is not outside, but inside our hearts.
Mind training is not an escape from the world, but a world where the heart is not dominated. A calm place may be a basic practice, but real life is a test field that allows us to see the results of training. When in a calm place, we may feel calm, but when we encounter words, provocations, gossip, insults, or conflicts, we can see how strong our mind is.
A person who trains his heart does not mean that he has never been emotional, never felt angry, never shaken, but that he knows his own emotions, does not let his momentary emotions control his actions, does not need to retaliate every word, does not need to win every clash, because winning others may give him temporary satisfaction, but winning himself gives him real peace.
People who have to overcome each day are not others, but ourselves in the past. Are we more conscious today than yesterday? Are we more in control today? Are we more in control of our hearts today? Are we letting go of what used to be more distressing? Because the most useful comparison is not to see us as superior or lower than others, but to see us as growing out of ourselves?
The hardest thing in mind training is to deal with "craving," because craving occurs every day and comes in many ways, sometimes as a desire, sometimes as a desire for people to understand us, sometimes as a desire to prove ourselves, but when we train to see the desire, we begin to understand that not everything that happens in our mind has to be followed, we can see it, perceive it, and put it down.
When someone hits, don't rush to see him as the enemy, because sometimes the person who makes us uncomfortable may be the best teacher in life. He makes us see the weaknesses of our hearts, makes us know what to practice. The person who makes us angry may be teaching about emotional control. The person who hurts us may be teaching about letting go. The person who makes us unhappy may be giving us an opportunity to see our own adherence.
Turning an enemy into a teacher is turning suffering into a lesson, turning impact into an opportunity for development, because when we don't take the anger, hate, or violence of others into ours, they stop with the original owner.
In the end, mind training is not meant to make us more superior than anyone else, is not meant to prove how good we are, and is not meant to make others accept us, but to make us understand ourselves more, reduce our passion, and live a more comfortable life.
Because the greatest test is not overcoming the outside world but winning yourself every day of breath.
✍🏻 arbitrary writer. 📖
จากประสบการณ์ส่วนตัว การฝึกใจในชีวิตประจำวันนั้นสำคัญมากกว่าที่คิด เราอาจเข้าใจว่าการเพียรคือการทำซ้ำ ๆ จนสำเร็จ แต่จริง ๆ แล้วการเพียรที่แท้ต้องรวมถึงการหยุดมองย้อนกลับมาเห็นข้อผิดพลาดและปรับเปลี่ยนความคิดเพื่อให้ตัวเองดีขึ้น ฉันเคยเจอสถานการณ์ที่ต้องเจอกับความโกรธหรือความอยากในใจ ซึ่งถ้าไม่รู้จักรับมือก็อาจทำให้พังได้ หลายครั้งที่เรารู้สึกอยากตอบโต้หรืออยากพิสูจน์ตัวเอง แต่เมื่อได้ฝึกมองอารมณ์เหล่านั้นอย่างเข้าใจและไม่ปล่อยให้อารมณ์มาควบคุม ก็รู้สึกถึงความสงบและความเข้มแข็งในใจมากขึ้น สิ่งหนึ่งที่ช่วยได้มากคือการเปลี่ยนมุมมองจากการมองคนที่มากระทบว่าเป็นศัตรู มาเป็นเหมือนครูที่ช่วยให้เราเห็นข้อบกพร่องในใจเราเอง ทำให้เราเริ่มเรียนรู้และเติบโตจากการเผชิญความยากลำบากเหล่านั้นแทนที่จะหนีหรือยอมแพ้ นอกจากนี้การฝึกใจยังไม่ใช่การหลีกหนีจากสถานการณ์จริง แต่เป็นการอยู่กับสิ่งเหล่านั้นโดยไม่ปล่อยให้สิ่งรอบตัวครอบงำจิตใจเราได้อย่างไร้ทิศทาง การได้เผชิญหน้ากับคำพูดกระทบ ยั่วยุ หรือความขัดแย้ง ทำให้เรามีพื้นที่ทดสอบใจตัวเองว่าแข็งแรงเพียงใด สุดท้ายนี้ ฉันเรียนรู้ว่าการเปรียบเทียบที่มีประโยชน์ที่สุดคือการเปรียบเทียบตัวเองในวันนี้กับตัวเองในอดีต เพื่อดูว่าเราเติบโตและควบคุมใจได้ดีขึ้นหรือยัง การฝึกใจเป็นสนามที่เราแข่งขันกับตัวเอง เพื่อความสงบและความสุขอย่างยั่งยืนในชีวิตจริงจริง ๆ
