グアバの鳥
グアバは長い間タイの民俗果物です。私たちが若い頃、私たちは一般的にそれを食べることができました。それは干ばつによく耐えることができます。それはあまり世話をしません。味は酸っぱくてビタミンCが多く、多くの人に喜ばれています。それはまた私たちの子供時代を思い出させます、それは今日食べるのが非常に難しいです。
ฝรั่งขี้นกคืออะไร? ถ้าอธิบายแบบคนเคยกินตั้งแต่เด็กๆ มันคือ “ฝรั่งลูกเล็ก” ที่หลายพื้นที่ปลูกไว้ตามบ้านหรือขึ้นเองตามรั้ว/คันนา จัดเป็นผลไม้ท้องถิ่นของไทยที่อยู่มานาน รสจะเด่นที่ความเปรี้ยวอมฝาดนิดๆ แต่พอกัดแล้วสดชื่นมาก โดยเฉพาะช่วงอากาศร้อนๆ ลักษณะเด่นที่จำได้เลยคือผลเล็กกว่าฝรั่งทั่วไป เปลือกค่อนข้างบาง เนื้อแน่น กรอบ และเมล็ดมักจะเยอะกว่าแบบที่ขายในตลาดสมัยนี้ เวลากินจะได้ฟีล “ผลไม้แปลกๆ” สำหรับคนรุ่นใหม่ เพราะหน้าตาไม่เหมือนฝรั่งลูกโตที่เราคุ้นเคย แต่สำหรับคนบ้านๆ คือของอร่อยประจำฤดูที่เดินผ่านต้นก็เด็ดกินได้เลย อีกอย่างที่คนชอบพูดถึงคือวิตามินซีสูง กินแล้วรู้สึกชุ่มคอ เปรี้ยวแบบตื่นตัว (แต่ถ้ากระเพาะอ่อนไหว แนะนำอย่ากินตอนท้องว่างนะ) สมัยเด็กๆ เรามักกินกับพริกเกลือหรือเกลือป่นนิดเดียว ความเปรี้ยวจะนัวขึ้นทันที บางบ้านทำเป็นยำผลไม้ ใส่น้ำตาลปี๊บ พริกป่น กะปิเล็กน้อย คลุกเบาๆ ก็อร่อยมาก ถ้าถามว่าทำไมเดี๋ยวนี้หายากขึ้น เราว่ามาจากหลายอย่างเลย เช่น บ้านที่เคยมีต้นถูกปรับพื้นที่ ปลูกพืชอย่างอื่นแทน หรือคนรุ่นใหม่ไม่ค่อยเก็บกิน เลยไม่ค่อยมีการขยายพันธุ์ต่อ ทั้งที่จริงๆ ฝรั่งขี้นกขึ้นชื่อเรื่องความอึด ทนแล้งได้ดี ไม่ค่อยต้องดูแลมาก เหมาะกับคนที่อยากมีต้นไม้ผลไว้หลังบ้านแบบไม่ต้องรดน้ำบ่อย ถ้าอยากลองหาแหล่งซื้อ ลองดูตลาดท้องถิ่นต่างจังหวัด สวนผลไม้พื้นบ้าน หรือช่วงฤดูที่มีผลออกเยอะๆ จะเจอง่ายกว่า บางทีร้านของป่าของพื้นบ้านก็มี แต่ต้องรีบซื้อเพราะลูกเล็กๆ แบบนี้มักหมดไว สำหรับคนที่ไม่เคยกินมาก่อน แนะนำเริ่มจากเลือกผลที่ไม่แก่จัดหรืออ่อนเกินไป ผิวตึงๆ ไม่ช้ำ กัดแล้วจะกรอบเปรี้ยวกำลังดี กินกับเกลือ/พริกเกลือคือเข้ากันสุดๆ แล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนถึงคิดถึงรสชาติแบบวัยเด็กทุกครั้งที่พูดถึงฝรั่งขี้นก
